De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 158, waardeloze levens

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 10 February 19:37

images?q=tbn:ANd9GcRSHThVNC39X5pZAByBQad

De weg was een breed pad dat besneeuwd was en glad. Het was door een caterpillar van de basis geduwd. en wij reden nu waar zijn zware rupsbanden met moeite grip hadden gekregen. We gleden af en toe meer de hellingen af dan we reden. Naar boven toe nam Bill een aanloop en we kwamen dan net boven en er volgde dan altijd wel een bocht naar links of rechts. Op een  bepaald moment stuurde mijn baas de oplegger express even de sneeuwkant in en draaide vervolgens hard aan het stuurwiel om in een andere hoek schuin de bocht in te glijden, terwijl aan mijn kant waar de vrachtwagen door de sneeuw gegrepen was, een duizelingwekkende diepte lonkte. 'Nee,' brulde ik, maar toen ik zijwaarts keek zag ik dat Bill als een waanzinnige, een bezetene lachte. 'Alleen krijsen, riep hij, 'als het onbedoeld gaat. Dat was om met meer grip de bocht in de sturen.'

Ik besefte dat deze weg geen geheimen had voor Bill en de tocht over ijsmeren was een grapje geweest die in geen verhouding stond met deze dodemans rit. Na een uurtje werd je onverschillig en verstarde je spieren niet meer bij een opdoemende diepte, want je ging er van uit dat Bill de zware combi kundig de  bocht om zou krijgen. Mijn baas wierp een snelle blik op de dagteller en gelastte me om een open oog te houden voor de diamant mijn. Hij had de woorden nog niet uitgesproken of in de verte diep onder ons zag ik de zwarte rook omhoog kringelen. Arctic Bill hoorde in dit gebied thuis hij was er mee vergroeid op een manier die waarschijnlijk niet te leren viel. 

images?q=tbn:ANd9GcTSVoFkJ-h8vIFMO45wQa0

We daalden de vlakte in en Bill legde me uit dat we nu over moeras reden en dat ik maar moest opletten naar de dijken die het complex omringden. 'het is een technologisch hoogstandje geweest,' vond Bill', hier zo in de wildernis. Ze hebben eerst de de vulkaan mondingen gelokaliseerd en die omringd met dijken,' Ik knikte luisterend, het leek me nogal wat om in moeras grond dijken op te werpen.   'Heb je wel eens van Kimberlite gehoord', hij wachtte niet op mijn antwoord,' dat is een vulkaanmonding die niet tot een berg geworden is,' vervolgde hij. 'Diamanten worden onder hoge temperaturen en enorme druk gevormd, diep onder de grond dus.' Ik knikte. 'Dat betekent, dat als je geluk hebt en een monding vindt waar duizenden jaren geleden uitbarstingen zijn geweest, de aarde daar, die samen met de lava er uit gespuwd werd, door zaaid kan zijn met edelstenen en ruwe diamanten.  

Ik hoorde elke dag wel iets nieuws en had geleerd om Bill dan niet in de reden te vallen.. 'Zo´n krater kan een diameter van een mijl in doorsnee hebben,' Vervolgde Bill ' en voert van zeg 350 mijl diepte magna en gesteenten omhoog. De hele reutemeut explodeert dan op zo´n 1500 meter onder het aardoppervlakte door opéénhoping en slaat een kraterachtig gat. Die laatste doorgang die de heftige vuurzee diep beneden verbindt met de krater opening heet een Kimberlite pipe.  Kimberlite aarde is doorzeefd met edelgesteente. Weet je wat ze bij een beetje grote mijn per dag, aan diamant waarde winnen?' Hij keek mij even zijdelings aan, maar hij hoefde niet te twijfelen, hij had mijn aandacht. 'Ik heb geen idee, was mijn antwoord,' ik kan niet eens beginnen te raden.' 'Twee miljoen dollar per dag,' zei Bill, ' het is ernstige business en wie een steen achterover drukt wordt doodgeschoten'. Ik kon mijn oren niet geloven,'hoe bedoel je doodgeschoten', vroeg ik? 'Gewoon', zei Bill, 'iedereen weet dat als je steelt van de diamanten mannen dan word je doodgeschoten.'

images?q=tbn:ANd9GcTJefEmcCZDVPzzPcZAg9V

'Een leven is hier heel weinig waard' vervolgde hij,' hier leven we waardeloze levens, we hebben ons leven verkocht en verbonden voor een som geld. dat zijn afspraken die je niet mag schenden. Ik zag nu inderdaad dijken opdoemen en de weg die de hoogte in ging om over de dijk te klimmen. 'Daarachter ligt een trechter die uitgegraven is tot 300 meter diep,' zei mijn baas,' maar daar kunnen we niet komen, wij laden en lossen in het 'voorgeborgte'  We kwamen aan bij een wachter´s huisje en een slagboom, daarachter lag een groot laad en los plein met wat barakken en daar achter met prikkeldraad omzoomd de toegang tot het mijngebied.  Er waren diverse wachttorens met bewapende mannen. Ik begreep wat Bill bedoeld had, diamanten zijn ernstige business en de eigenaren lieten niet met zich sollen. Hier was een leven weinig waard als je het uitzette tegen een handjevol transparant vulkaangesteente.

We werden geloodst naar het midden en daar bij een stroompaaltje werd onze combinatie geparkeerd door Bill  en ingeplugd door mij.  'Naar het kantoor,' zei Bill, 'volg het uitroepteken, een lange rookpluim hing boven de barak langzaam stijgend tot grote hoogte in de ijle vrieslucht. De bonnen werden gestempeld en even later stonden we weer buiten. 'We treffen het, zei Bill deze mijn heeft de voedselbarak vóór het prikkeldraad en we stapten door de enorme plastic flappen deur de geweldadige warmte in. 'Hey Arctic,' klonk een rauwe stem.   Hij behoorde toe aan een bejaarde man die een ronduit waanzinnige blik in zijn ogen had. 'Nee, krijg nou de tyfus', antwoordde mijn baas, ' Dangerous Sam McCee'. De twee mannen omarmden elkaar en begonnen elkaar op de rug te hengsten. 'Wie is dat lelijke stuk vreten, dat je bij je  hebt,' vroeg McCee. 'kom hier big mother, wenkte Bill mij,' dit is gevaarlijk Sam McCee, een legende tijdens zijn leven.' 'Aangenaam Mother,' zei Mccee, terwijl hij me goed opnam. 'Jou ken ik niet maar dat is  nu al weer verleden tijd' en hij lachte kakelend 'We gaan aan de koffie,' riep hij, 'die is net warm en dan ga ik naar Yellow Knife terug, naar de vrouwtjes.' Bill keek even een beetje afkeurend, 'wij niet,' zei hij wij gaan naar wat olie rigs, buizen laden voor een ander oliebasis. het grote verplaatsen begint nu,hé.'

'Verplaatsen, verplaatsen, werk voor de dwazen,' lachte de man, 'een dwaas per dag hickedie hag'.Ik moet verbijsterd gekeken hebben, want Bill legde zijn vinger over zijn lippen en knipoogde. 'Ja, olie bolie boeh,' lachte de man nou en hij bekeek me met een blik die me kippevel gaf. 'waar wil je begraven worden Mother, onder het ijs en hij sloeg zichzelf op de knieën van het lachen'? ' Onder het ijs .nee,nee niet wijs', voor ik kon antwoorden riep de barbaas, 'McCee, kom hier schurftige hond, ik heb je overlevings pakket klaar liggen' 'Pakket,pakket , reteketet,' kakelde McCee hol en liep zonder ons nog een blik waardig te keuren weg van ons. 'Wat een vreemde man,',zei ik. 'Die is knettergek',vond mijn baas, te veel jaren alleen gewerkt. Daar moet je ver achterblijven, die man is levensgevaarlijk, hij rijdt je gewoon van de weg af. Hij zal geen duimbreed geven.' 'Heet hij daarom gevaarlijke Sam,' vroeg ik? 'Onder andere,' meende Bill,' zijn bijrijders verongelukken altijd', Ik rilde even, het deed mij aan Freddy denken die ook altijd doden om zich heen had kleven.

images?q=tbn:ANd9GcQfcplSGs2jCirbvNI6lvZ

'Waarom mag die man nog werken dan,' vroeg ik? 'Oh, hij rijdt op tijd ,'legde Bill uit 'en verspeelt nooit zijn lading, dat is wat hier telt in deze contreien.' Het was een rare dag, vol wetenswaardigheden, waar bazen een dief gewoon dood lieten schieten  en bedrijven een gek een 50 ton gevaarte lieten rijden. 'Is hij niet wat oud om nog combi´s te rijden,' vroeg ik. Bill grinnikte,' die heeft zijn rijbewijs al jaren geleden ingeleverd, hier gelden andere regels.  Om bij ons bedrijf te werken maakt leeftijd of je gezondheids toestand niet uit, noch of je ervaring hebt of niet. Het liefst nemen ze mensen met een rijbewijs maar dat is niet strikt noodzakelijk. We praten niet over staats wegen, maar over het vervoeren van ladingen over meren en privé geduwde wegen'. Zijn we dan allemaal vogelvrij hier, vroeg ik onthutst?' 'Allemaal,' lachte Bill,' wie zou er op de wetten moeten toezien hier. De lading is belangrijker dan de mensen.' Ik knikte, ik had ineens inzicht gekregen in het leven Up North en dat inzicht beviel mij niet.

San Daniel 2014 

lees ook de terugkeer, de verborgen jaren in Canada,159,de lange weg

 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het had het broertje van messen-Freddy kunnen zijn...
Absoluut andere wereld, Eén zo'n trip 'up North' lijkt me genoeg voor de rest van je leven.
Inderdaad .. tot morgen bij de schrijvers groep
Inderdaad .. tot morgen bij de schrijvers groep
Hoe lang hou je het daar vol vraag ik me af. Zie je morgen:-)
Ik kon niet weg.. Bill zo aardig als hij was..had wel de touwtjes in handen..