Gedicht; Verder met mijn leven

Door Vlinnie gepubliceerd op Saturday 08 February 22:56



even was ik vergeten
waarom mijn geloof in de liefde
totaal leek zijn te verdwenen

vlinders fladderde in het rond
lieten me zweven in de wolken
Ik stond niet meer op de grond

niet gepland verliefd te worden
er tegen gestreden, tegen gevochten
waarin de liefde uiteindelijk toch heeft gewonnen



Ik liet me gaan, stroomde mee
muren brokkelde af, kwamen langzaam naar benee
Ik genoot van ons samen, van ons twee

het was voor korte tijd
dat ik jou liefde mocht ervaren
toch heb ik van niks spijt

Nu zo alleen met mijn gedachten
trekt mijn gevoel ten strijde
fluistert mij, op jou te wachten



tijd is wat ik je zou willen geven
de tijd die wonden maakt
en pijn geeft aan mijn leven

langzaam zak ik weg
in een donkere leegte
vluchtend voor het gevecht

mijn gedachten worden sterker
onderdrukken mijn gevoel
ik beland langzaam in de kerker



gevoed door verdriet en pijn
wil ik me losbreken van dit bestaan
want zo kan het leven niet bedoeld zijn

ik heb je laten weten
dat ik je de tijd niet kan geven
dus ik probeer je langzaam te vergeten

ik weet dat ik alleen zo verder kan
voordat de pijn en gedachten
nog meer bezit van mij nemen zal

© Vlinnie

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Liefdesverdriet kan verschrikkelijk zijn.
Droevig maar mooi gedicht.
Heel goed denk ik. Soms zijn andere dingen belangrijker dan een droom na jagen. Een knuffel en sterkte. XXX
Je kunt het meis, je moet je zelf lief hebben dikke knuffel XXXX prachtig gedicht