De terugkeer, de verborgen jaren in Canada,157, de ijs uren

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 08 February 09:38

images?q=tbn:ANd9GcSVZkktCzBXpaarCrqae75

Er kwam geen einde aan. De piste, de glad geschoven weg, ging schier eindeloos door. Uur na uur gromde de machine en we waren door de gespreksstof heen, al heel lang. Het uitzicht veranderde ook niet echt, ik kon mij voorstellen dat mensen wat harder gingen rijden om eerder van het meer af te zijn, zodat je weer eens op moest schakelen of juist bij een helling neer moest schakelen om op de motor te remmen. Het was eentonig. Je hoorde dat de motor een cyclus had van heel regelmatig naar minder en naar weer regelmatig. 'Weet je', begon Bill uiteindelijk, gewoon om iets te zeggen, neem ik aan, 'we hebben dat wrak nooit meer teruggevonden.' Ik schrok op uit mijn gehypnotizeerde getuur. 'Hoe bedoel je,' vroeg ik?  'We hebben nog wel eens een ommetje gereden met een lege vrachtwagen', vertelde Bill,' op weg naar een lading met het idee om wat van Earney´s lading over te nemen, zeg maar een soort strandjutten. Maar het moge duidelijk zijn zonder het rooksignaal van hem hadden we hem nooit gelokaliseerd en later toen de dooi inzette is die combie gewoon door het ijs gezakt en tot rust gekomen op de bodem van het meer'.

'Zonde,hé,' vulde ik hem aan 'en het zal heus.niet de enige zijn die hier ergens op de bodem van een meer ligt'. Gesprekken op grote afstanden worden associatief en zo dwarrelden we van Inca schatten in meren tot nazi goud in Zwitserland. Er viel weer een stilte die ik onderbrak gewoon om het monotone gegrom van de diesel uit te schakelen. Ik besefte hoe moeilijk het moest zijn om zonder 2de chauffeur te rijden, dan werd je van zelf wel wat zonderling. 'Bill,' begon ik, 'weet je nog dat overlevings pakket dat we meekregen van de Moose man'?. Bill schrok nu op uit lege overpeinzingen. 'Dat was baardmans,' verbeterde hij mij,'  Ik grinnikte, 'whatever' zei ik, 'Waarom noemde jij dat luchtfilter maaltijden.?' 'Omdat zij dat zijn,' zei Bill verbaasd. Zo typisch Bill,dacht ik. 'Okay ,maar het moet toch een reden hebben dat je zo noemt?' 'Jazeker,' antwoordde BiIll, 'die is er. In dat folie zit rauw moose vlees met boter en wat groenten en wat piepers, Dat is dus na 2 uur gaar. Als je het goed doorbakken wil, iets langer.'

images?q=tbn:ANd9GcSfteSfDYcF5LvOaB_4zWM

'Ik versta elk woord maar ik snap je niet,' antwoordde ik, 'dat wordt toch niet vanzelf gaar?''Je kunt zien big mother dat je sommige dingen gewoon niet weet,' lachte Bill. ' Als je warm wil eten en dat is héél pretiig als je ergens strandt, dan laat je de motor natuurlijk lopen ander heb je geen verwarming. De motorkap gaat open en je legt het folie pakket op het luchtfilter en de hitte van de motor kookt je maaltijd'. Er was inderdaad nog heel veel dat ik niet wist en ik zei,'dat is geniaal'. 'Oh,' Amerikanen doen dat al jaren op grote afstanden,' vertelde Bill  verder,' er bestaan hele kookboeken over, zoals de 'guide to trucker´s airfilter meals hopelijk hebben we hier dat niet nodig . Het is fijn als je af en toe onder de mensen bent om samen te eten en niet vast in de sneeuw staat met een luchtfilter maaltijd'. Hij keek even op de dag teller, je kunt richting en hij wees op een berg, die boven anderen uitstak, die hoge berg aanhouden en dan zul je zien dat er een lichte stijging is in de weg waar je het meer weer verlaat.' Zo steeg de weg en af en toe zag je een verdwaalde pijnboom.  Bill, reed op de dagteller en vaste oriëntatie punten snapte ik hier uit, ik zou nog heel wat ritjes moeten doen om maar enigsind Bill te evenaren. 'Als je ergens een plek ziet die je aanstaat, dan zet je hem stil,' zei Bill,' want dan neem ik het over, het laatste deel naar de mijnen is nogal slecht' . Zo schoof ik even later door en voelde een pijn tussen mijn schouderbladen, ik had te lang in één houding het stuur vastgehouden.  Bill was in zijn element en ploegde gewoon door met de combi over een weg die al lang die naam niet meer verdiende.

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer,de verborgen jaren in Canada, 158, waardeloze levens

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed hoor: het ijsrijdendebuut zit er op, het eerste ijsmeer is overgestoken. Efficiënt, maar of het nu lekker is, zo'n luchtfiltermaaltijd?
Gelukkig nooit hoeven te proberen
En zo leer je elke dag weer iets bij.
Moet inderdaad heel lastig zijn om zo'n tocht te ondernemen zonder aanspraak.
Airfilter meals ... can save your life.
Dat koken onder de motorkap heb ik een keer bij de Mythbusters gezien. Dus dat was geen mythe?
Nee dat vindt bij tijd en wijle plaats