x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Hondenlol.

Door Coretta gepubliceerd op Thursday 06 February 21:18

Ik woon met veel plezier in Castricum.

Als voormalig Drent ben ik gewend aan bos, hei en weiland, en het strand en de duinen geven mij een voortdurend vakantiegevoel. Ik vind het heerlijk om in het zomerseizoen te "mopperen" op al die snert toeristen die "mijn" kust overspoelen (altijd met een glimlach hoor, niks ernstigs).

Sinds een klein jaar hebben we een hond; Aiko, een Amerikaanse Stafford zonder papieren, wat in de volksmond dan ook wel Pitbull heet. Nou ja, zelf denkt ie dat ie een chihuahua is... En zijn naam schijnt Japans te zijn voor "Kleine Liefde", nou, zo ziet ie zichzelf in elk geval wel, maar de liefde die hij geeft (en krijgt) is ENORM.

Waarom een Staffie (ik hou dus niet zo van de naam Pitbull, juist vanwege de negatieve gevoelens die dit oproept)? 

Wist je dat dit ras ook Nanny-dog wordt genoemd? En DAT is nou net de eigenschap die wij terug zien in onze hond. Hij is opgegroeid in een roedel van 10 honden, en is honds gezien zeer wel opgevoed; hij kent de regels, de grenzen, en vertoont uitstekend gedrag ten opzichte van zowel mens als dier. Als onze dochter van bijna 7 in de speeltuin gaat spelen naast ons huis, gaat hij daar ook liggen, op een afstandje, en kijkt, observeert. Kinderen springen over hem heen, rennen vlak langs zijn neus, dagen hem uit, maar hij blijft liggen observeren. Als het hem teveel wordt, gaat ie de tuin weer in. En als onze dochter tijdens een spelletje verstoppertje een goed plekje heeft weten te vinden, verraad Aiko haar, omdat ie dan dus opstaat en met haar mee loopt. Hij is, ook al is ie nog geen 2 jaar, een echte oppas. 

Katten? Die domineren HEM. Andere honden? Leuke speelkameraadjes. Een tennis- of voetbal? Sloop object (dan moeten we goed opletten en hem van te voren corrigeren, want geen bal blijft heel). Een tak? Een orale rekstok. Of om lekker je tanden in te zetten, fijn te malen en op te eten (de term "op een houtje bijten" heeft bij hem een zeer letterlijke betekenis). Onze gehandicapte zoon? Een puppy die niet op gang wil komen en verzorging en stimulatie nodig heeft door zijn neus in zijn handjes te drukken en de borstkas te likken. Het strand? Een geweldige plek om te graven, te zwemmen, te rennen, te spelen. Het bos? Een behendigheidsbaan. De bank? Van MIJ!!! Oké, alleen als wij het toelaten.

In onze hond zit geen enkel kwaad. Maar ik blijf mij bewust van de kracht van zijn kaken, de kracht van zijn spieren, de hardheid van zijn kop (gefokt om in een arena stieren de poten onder het lijf vandaan te beuken, vandaar de naam Pitbull). Ik blijf mij bewust van het feit dat hij voor hem wegrennende kinderen kan zien als prooi of speelkameraad, beide beantwoord door achterna zitten en tja, ook bijten, want aantikken of "Buut vrij" roepen kan ie nou eenmaal niet. Ik blijf mij ervan bewust dat Staffies niet alleen letterlijk een harde kop hebben, maar ook figuurlijk, en dat hij altijd de mogelijkheid tot uitproberen zal uitbuiten. 

En verder is het gewoon zo: wat je erin stopt, krijg je terug. Dus blijven wij er veel liefde en genoeg voer in stoppen, om problemen te voorkomen :)

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lijkt me een trouwe viervoeter. Mooi verhaal.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Mooie en leuke hond
Mooi verhaal.