Brief van een stille aanbidder

Door Wasbeer gepubliceerd op Thursday 06 February 18:13

Eigenlijk zou natuurlijk pas op 14 februari hier een schrijven van een stille aanbidder dienen te worden geplaats, maar omdat Fate al haar stille aanbidders heeft doen schrikken dan maar snel dit in elkaar gebroddeld

 

 

Lieve Fate

 

Hier zit ik dan op één van de mooiste plaatsen op aarde. De warme zoete geur uit het oerwoud beroert mijn neusvleugels. De maan werpt een zilveren schittering op de nu donkerblauwe golven van een kalme zee. Vrolijke klanken van een inheems instrument bereiken mij oren. En toch kan ik er niet van genieten, want al mijn gedachten zijn bij jou. Ik kijk naar de maan en dan zie ik jouw gezicht daarin, maar hoe kan de koele maan nu concurreren met jouw warme schoonheid. Als ik met mijn ogen knipper , is jouw gezicht verdwenen en blijft alleen die gele schijf over, onze moeder maan. Vele dichters hebben geprobeerd de schoonheid van die maan te beschrijven, maar zouden ze daar ook maar een druppel inkt aan hebben verspild als ze een blik was gegund op jou. Misschien zou dan pas hun wanhoop een toppunt hebben bereikt, want hoe beschrijf je de ultieme perfectie?

 

Daar zal ik niet eens een poging toe wagen, ik kan slechts proberen op mijn eigen stuntelige manier mijn gedachten onder woorden te brengen. Urenlang heb ik stiekem naar je zitten kijken en dan gesmeekt dat een streng van jouw goudblonde haar voor jouw hemelsblauwe ogen zou vallen. Als dat weer gebeurde, heb ik de goden gesmeekt om degene te mogen zijn die zo'n tijdelijk onwillige lok zou mogen terug strijken in de gouden helm, waarvoor het woord haar slechts een onnozele aanduiding is. Slechts éénmaal de ongelooflijke zachtheid mogen voelen van iets waarover zelfs godinnen hun jaloezie niet voor kunnen onderdrukken. Maar iedere keer zie ik met ingehouden adem hoe jij zelf met een gracieuze beweging je kapsel herstelt en dan weer mooier wordt dan mijn hart eigenlijk aankan. Tenslotte ben ik slechts jouw stille aanbidder en meer zal ik nooit worden.

 

Kan een man verdrinken in de ogen van een vrouw? Een ieder die de jouwe heeft gezien zal dat al aan den lijve hebben ondervonden en reddeloos verloren zijn. Zoveel tinten blauw als er in jouw ogen te vinden zijn, kunnen er niet eens bestaan. Vaak is er geschreven over de vraag waar het blauw in de natuur onovertroffen kan worden genoemd. In de blauwe ijsbergen van het poolgebied, het azuur blauw van een diepe zee onder een stralende hemel, of in die hemel zelf als zij op haar mooist is? De natuur heeft eindelijk het antwoord zelf geschapen, toen jij voor het eerst die ogen opende, die niet voor deze wereld alleen bestemd lijken te zijn. Maar zelfs in het heelal zullen we waarschijnlijk niets mooiers ontdekken, hoe hard we ook zullen zoeken. Het zou het lot tarten om die kleur zelfs maar met iets te vergelijken, geen mens is in staat die onder woorden te brengen. Slechts onze ziel zal die kunnen bevatten en die blijft stil in verwondering en verbazing.

Maar die ogen zullen nooit met liefde gevuld op mij worden gericht. Tenslotte ben ik slechts jouw stille aanbidder en meer zal ik nooit worden.

 

 

Kan de mond van een vrouw een man tot waanzin brengen? Daar zal niemand aan twijfelen, maar die van jou zal alle mannen ontroeren. Niet uit angst voor een reprimande, maar uit hoop op een enkel woord dat dan voor eeuwig in het hart zal blijven besloten. Jouw stem heeft alle gedachten aan sirenen of engelen naar de achtergrond gedrongen. Een zucht van jou klinkt mooier dan het ruisen van de bossen en geen muziekinstrument heeft ooit een schoonheid doen klinken, vergelijkbaar met die stem van jou. Jouw lippen zullen iedere man in een koortsdroom doen verzinken, alleen door de gedachte dat die de zijne eens licht zouden kunnen beroeren. Sterven met jouw kus op zijn lippen, geen man kan zich een zoetere dood voorstellen. En sterven zou dan een noodzaak zijn natuurlijk, nadien zou alles in het leven grijs en zinloos toe schijnen. Niets in onze wereld kan immers vergelijkbaar zijn met het proeven van die zoetheid , die jouw lippen zo duidelijk beloven. Maar mijn lippen zullen nooit in de nabijheid van die van jou komen. Tenslotte ben ik slechts jouw stille aanbidder en meer zal ik nooit worden.

 

 

De mooie Aphrodite, godin van de liefde, werd geschapen uit het schuim van een diepblauwe zee door het gouden licht van de zon. Zij was het lieflijkste wezen dat in een mensendroom zou kunnen verschijnen. Beeldhouwers hebben een poging gedaan om haar vlekkeloze gestalte in het mooiste marmer weer te geven en slechts de meesters onder hen hebben daarmee succes kunnen boeken. Maar ook zij zouden zich de ogen hebben uitgerukt als ze een blik op jou hadden kunnen werpen. Geen mens zal ook maar een poging durven wagen om jouw lichaam op één of andere manier na te bootsen. Op aarde zijn daarvoor immers geen materialen of middelen voorhanden en zelfs sterrenstof zou een dergelijke poging zinloos doen schijnen. Van jou mag er slechts het origineel bestaan, omdat geen afbeelding jou ooit recht zou kunnen doen. Stoere mannen vallen flauw bij de geachte aan het genot dat jij ze zou kunnen doen ervaren. Vrouwen zullen nooit meer een man kunnen verleiden, nadat ze zelfs de kortste blik op jou hebben geworpen. Ook voor mij zal er nooit meer een andere vrouw kunnen bestaan, al zal ik jou slechts in mijn dromen kennen. Tenslotte ben ik slechts jouw stille aanbidder en meer zal ik nooit worden,

 

 

Zou perfectie van alle onderdelen tot iets anders leiden dan een vrouw die mannen in wanhoop doet vloeken en vrouwen van jaloezie doet bezwijmen? Het is eenvoudiger om recht in de zon te kijken dan jouw gezicht langer dan een fractie van een seconde te aanschouwen. Zoiets kan niet bedoeld zijn voor ons mensen op aarde. Deze schoonheid moeten de goden voor zichzelf hebben bestemd en slechts door een speling van het lot kan het op onze aarde zijn terechtgekomen. Als alle aardse schatten aan jouw voeten worden opgestapeld, zou dat niet eens voldoende beloning zijn voor de gunst die jij ons hebt verleend door tussen ons eenvoudige stervelingen te willen verkeren. Als alle instrumenten op aarde jou zouden willen eren, is dat slechts een schamele dankzegging voor een tijdspanne van een ademtocht die jij ons, waarboven jij zover verheven staat, jouw aandacht gunt. Wie onze prachtige blauwe aarde van afstand nadert, zal zijn ogen uitkijken naar de pracht die de natuur hem biedt. Maar wat is die natuur toch kleurloos voor iemand die een blik op jou heeft mogen werpen. Jouw bestaan heeft al het andere zinloos en smakeloos gemaakt. Mijn bestaan op deze aarde zal ook slechts verder met grijsheid kunnen worden vervuld. Want ik ben tenslotte slechts jouw stille aanbidder en meer zal ik nooit kunnen worden.

Reacties (55) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En jij zegt dat je niet kan dichten? Dit is poëzie in prozavorm. Je schrijft dit met zoveel flair, overtuiging en techniek, het kan niet anders, je bent hier zeer ervaren in. Volgens mij heeft mevrouw Wasbeer ook alle liefdesbrieven van jou aan haar bewaard en leest ze ze nog regelmatig...
Nu zou ik eigenlijk moeten zeggen en niet alleen mevrouw Wasbeer..., maar ik ben in een veel te eerlijke stemming vandaag, dus dat kan ik niet opbrengen ;)
Het zou me niks verbazen als Fate vanaf nu met deze brief opstaat en gaat slapen...
Ha, ha dat moet Fate maar uitmaken. maar ik vrees dat die eer mijn niet wordt gegund.
Onderschat jezelf zo niet... tuurlijk krijg jij die eer ;-) xxx
Wasbeertjes kunnen heel ondeugend zijn. Wasbeertjes kunnen ook goed schrijven;-)
Kwestie van een goede muze, Ruud
Lees ik dat hier nu goed? ;-)
Mijn op twee best gelezen artikel is 'de terugkeer van Fate' bij de muizen Romantiek scoort dat zouden meer mensen moeten doen
Romantiek scoort inderdaad :-) Everybody needs love ;-)
Grappen en grollen maakt het leven aan het dollen....jullie zijn beide prima schrijvers.
Dankjewel Roel
Hoho, Wasbeer.........jullie menen het letterlijk....hahaha.
Wat dacht jij dan..;)
Beweert hij toch ;-)
Ik voel een deegrolaanval aankomen. Pen niet op mijn hoofd. :-)
Voor echte liefde moet je wat over hebben. Zie plazilla muizen etc.
:-)
Iedere vrouw zou zo'n liefdesverklaring willen. Prachtig geschreven maar zullen we maar net doen dat je per ongeluk Fate hebt opgeschreven in plaats van Mevrouw Wasbeer? Een freudiaanse verspreking als het ware?
Een kijken, het is nu 20.40 uur, dus over twintig minuten moet ik dit artikel weer verwijderen. hoewel het mevrouw wasbeer ( zodra die weer thuis is) best zak begrijpen dat ik hier constant vermeld dat het slecht bij stil aanbidden zal blijven Of zou ze dat toch anders zien ;)
Als jij denk dat ze het begrijpt snap je niets van vrouwen.
Dat loop ik toch al tijden hier te verkondigen, als dat al niet duidelijk was uit mijn gedrag. Maak je geen zorgen, zebramuisje ;)