Heeft uw fantasie een geweten?

Door Nyn gepubliceerd op Friday 05 October 12:30

Wat er bij u binnen gebeurd.

Alles wat wij aan onze buitenkant laten zien is zichtbaar voor de mensen om je heen. Het zinnetje wat je net hebt gezegd word ontvangen door een ander. Je nieuwe jas word bekeken door je buurvrouw. Veel van ons is zichtbaar, want we zijn nou éénmaal mensen die uiten. De één uit graag, wellcht meer dan ze achteraf zouden willen omdat het zeggen voor het denken gaat. De ander is introvert en bekijkt nauwkeurig wat wél en wat niet de wereld in word gestuurd. 

In ons speelt zich nog een wereldje af; onze gedachten, onze dromen, onze reflectie, ons ego en onze fantasie. Zonder dat iemand het van ons door heeft, kunnen wij er in ons eigen wereldje de meest maffe, bijzondere, heerlijke gebeurtenissen laten plaats vinden. We kunnen er namelijk voor kiezen wat wij wel en wat wij niet delen. We kunnen er ook voor kiezen waar we wel of waar we niet over fantaseren. 

Wat u van binnen veroordeeld.

Wanneer ik verliefd was "vroeger" fantaseerde ik er op los. Dit deed ik in al die kleine momentjes waar ik niet afgeleid werd door andere zaken. Tijdens het lopen met de hond, de douche of tijdens het fietsen. Tijdens al die momenten kon ik door de routine die de activiteiten met zich mee brachten, helemaal los in mijn eigen fantasie. Heerlijk vond ik dat altijd en heb het nu nog, maar dan op de achtergrond. (altijd zo lullig dat we daar als volwassene een klein stukje van verliezen)

Ooit had ik een vriendin (als puber) die tegen mij zei dat ze er wel eens aan dacht dat er wat ergs met haar zou gaan gebeuren. Die gedachte had ze dan niet vanwege de angst dat haar zoiets zou overkomen, maar omdat een dergelijke situatie aandacht zou gaan opleveren. Ze fantaseerde dus de nare gebeurtenis om het gevoel van aandacht en liefde na de tijd dromerig te ervaren. Ze zei ook dat ze daarin moeite had met haar geweten omdat het "nergens op slaat" om jezelf iets naars aan te laten fantaseren. (grappig zinnetje, al zeg ik het zelf)

Goed, toen ze mij dat vertelde voelde ik een gigantische opluchting. In de eerste plaats omdat zij ook dergelijke fantasien kon hebben. In de tweede plaats omdat zij die gedachten ook veroordeeld. We waren rond de 15 jaar schat ik. 

We denken als mens (zonder dat ik het nog een keer getoetst heb bij mensen) allemaal gedachten die we niet de wereld ingooien en na de tijd veroordelen we die gedachte misschien ook wel. Ik in ieder geval wel. Bij iedere rare sprong die ik maak in mijn gedachten, komt daar het geweten om de hoek kijken. Zelfs in mijn dromen verschuilt het geweten zich altijd netjes. Zo actief en zo intens. Vervelend? Soms wel, ik zou mij beste wel eens lekker willen laten gaan. Mooi? Ja, want dat geweten, in de werkelijkheid, in mijn dromen en mijn fantasie zorgt ervoor dat ik niet in staat ben mezelf te verloochenen. 

Hoe staat het met uw geweten in uw fantasie en uw dromen? Bent u ook zo "streng" voor uzelf? Ook al kijkt er niemand mee....? En.. fantaseert u wel iets iets vervelends om daarna de aandacht te ervaren waar u naar verlangt?

Bedankt voor het lezen.

Nyn

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
(Waarom wint Bart elke potje terwijl ik echt beter kan basketballen!) Antwoord: Bart komt om te winnen...
Tja, Nyn ... wie niet? Fantaseren bedoel ik, maar dan ook echt buiten de box, om er vervolgens een schuld- of schaamte gevoel over te hebben. Maar dat was vroeger. Tegenwoordig heb ik daar geen last meer van. Of ik niet meer fantaseer vraag je je nu af?
Jawel, maar het is functioneel geworden; ik schrijf :)
"Alles wat wij denken is fantasie, en het ego zegt van niet" :)
ohjeee ohjeee Nyn! Ik moet basketballen nu, Bart is onderweg.. Latersss
Herkenbaar.
Als ik eens er op los fantaseer en het soms echt te erg begint te worden, dan hoor ik haast mijn geweten zeggen: "Tut tut. Je fantaseert dat wel, maar jij gaat dat nooit doen."
Dan ga ik verder met fantaseren maar altijd met mijn geweten in de achterhoede.
Maar op sommige momenten vermag mijn geweten niks.
Toen ik 10 jaar was, dagdroomde ik half serieus dat een onaangename juf in werkelijkheid een akelige heks was die mij wou ontvoeren. Natuurlijk gaf ik haar dan een pak rammel.
Die goeie ouwe hersenspinsels. ;)
Mag niet meer fantaseren van Lies! d
Heel mooi verhaal! In mijn fantasie wil ik vrij zijn. De enige plaats! Duim taco
Prachtig geschreven! Dit is je reinste NLP in het kwadraat: de dromerige gevolgen van de laatjes die je open trekt ...
En dat zelf iets aandoen voor aandacht (ik denk dat ik weet wie die vriendin was): een zijtak van een gevalletje van Münchhausen bij Proxy?
Ik vind het bijzonder opvallend dat jij wat meer de filosofische en psychologische toer opgaat en ik wat meer de zweverige kant op zoek. Dat is wel eens anders geweest ..... .
Wederom een erg goed artikel neergezet !
Heit is trots op jou !