Ik ben de inspirator van uw perceptie niet waar?!

Door Nyn gepubliceerd op Sunday 16 September 11:58
Ik ben de inspirator van uw perceptie niet waar?!
Ben ik dat? Of is het u die niet het vermogen heeft om bij het verhaal te blijven welke er word afgespeeld? Bent u Assepoester die ook wel eens het schoentje niet paste? Of die persoon die ook eens werd benadeeld? Dit stuk is dat weer afgeleid van mijn perceptie bij een ander stuk op plazilla. Dus nee, u zult van mij nooit horen dat ik het niet doe. Ik doe het ook. Wellicht dat Boeddha het niet meer deed toen hij op zijn zij op de dood wachtte, maar ik geloof oprecht dat iedereen het doet. Is dat erg? Nee, hoeft het niet te zijn. Persoonlijk (mijn perceptie) vind ik het wel erg wanneer iemand nooit een poging wil ondernemen om afstand de nemen van die perceptie. En eigenlijk vind ik het nog erger wanneer die bewustwording überhaupt niet eens aanwezig is. Maar dat mensen, vind ik tegelijkertijd weer slecht van mezelf, want ik kan niet van iedereen verwachten dat zij het vermogen hebben tot zelfreflectie. 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/f13dd9d0e929720194b8b9523da4274b.jpg

Staat perceptie gelijk aan zelfreflectie?
Bij mij werkt het ongeveer zo in mijn hoofd: Ik luister naar iemand zijn of haar verhaal. Associatief als dat ik ben, luister ik naar je, hoor je en match het met datgene wat het bij mij oproept. Gelukkig, ja, echt gelukkig, is dat meestal een nieuwe vraag. Nieuwsgierig als dat ik ben, wil ik vaak meer weten over wat je vertelt, dus ik vraag door. Mijn perceptie is nog een tijdje uitgesteld.. Tijdens het gesprek gebeurd het mij ook dat ik toch op mijn eigen verhaal over ga. Echter hoor je dan geregeld uit mijn mond: “Sorry, het ging nu even over jou”. Is dat dan zelfreflectie? Ja, ik denk het wel. En ik prijs mezelf arrogant gelukkig dat ik dat in mij heb.
Wat is er nou mooier dan iemand ‘echt” horen. En niet omdat je er op dat moment zelf een euforisch gevoel van krijgt, maar omdat je op dat moment het respect en de warmte geeft aan een persoon zijn verhaal?
Voor mij staat perceptie dan ook erg dicht bij zelfreflectie. Indien u over een redelijke zelfreflectie beschikt, dan bent u ook in staat om de perceptie snel te onderkennen. Maar wellicht is dat mijn perceptie?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/8a7a07da31df970dee85308ea1a652ed.jpg

Laten we er een gedichtje over schrijven..

Ik zeg u niet hoe het kan, dat u zo bij mij binnen kwam.
Wel neem ik u mee, in een liefdevolle zee.
Waarin uw verhaal centraal staat en ik niet met eigen emotie in de weer ga.

Ik zeg u dat ik meer wil horen.
Dat uw verhalen mij bekoren.
Waarin uw woorden mij raken, maar ik mijn eigen gevoelens zal bewaken. 

Bedankt voor het lezen.

Nyn





Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Schrijven, het spreken...
Hecht er niet teveel aan!
Het is een wereld apart...
Heel mooi en herkenbaar......
mooi geschreven, mag het wel 2 keer gaan lezen.
Goed geschreven! Je luistert, en leest, toch altijd wel met iets van je eigen perceptie erin. Je hecht tot slot een waarde aan wat er gezegd of geschreven wordt, waarin altijd wel iets van je eigen perceptie te vinden is. En dat is goed, maar het is ook goed om, zoals Weltevree het zegt 'zet jezelf uit'.
Goed gezegd. Uiteraad haal ik met mijn perceptie eruit dat ik hier wat moet opletten.
Zonder mijn perceptie lees ik dat je gewoon iets moois wil zeggen.
Allebei levert het iets interresants op. ;)
Mooi gedaan!
Ja, ik noem het: onverdeelde aandacht geven
Zet jezelf eerst 'uit' en luister dan naar de ander
Kijk hoe die mens zich laat zien zonder jouw bril op te houden, maar dan oet men eerst beseffen die bril op te hebben
Dat moet je leren en voorgedaan worden
Luisteren met je ogen en zien met je oren, zou je het ook kunnen noemen.
Zo hoor je volgens mij ook met je baby om te gaan.
Met je kleuter tot het kind eraan toe is al wat losser te komen staan. en zo groeien ouders mee met het losmaken op het tempo dat het kind verkiest.