Met zelfreflectie altijd prijs, maar wel je mond houden!

Door Nyn gepubliceerd op Thursday 09 August 23:47
Mondje uit, zelfreflectie aan... 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/959d177aedf3bda80282914628283286.jpg

De kwebbelkous

Wanneer ik met de hondjes loop of alleen, dan probeer ik altijd de meest rustige plekjes op te zoeken. Het liefst een plek waar je alleen de vogeltjes hoort fluiten en de wind de bladeren doet optillen. Ik hoor meestal ieder tikje en ieder boortje wanneer iemand vindt dat zijn of haar huis nog niet mooi genoeg is. Ja, in die stilte, die ruimte, geniet ik intens. Vanochtend vroeg liep ik bij ons over de bolwerken en bedacht mij ineens het volgende:

Ik hou zo van de rust en de stilte. Eigenlijk is mijn kwebbelkousende eigenschap daarmee een hele rare combinatie! Begrijpt u mij? Er zijn mensen die mij echt druk vinden en praatgraag, maar ik presteer het beste in de stilte. Hoezo presteer jij het beste in stilte? Nou omdat ik dan het dichtste bij mijn gedachten sta. Wanneer de kwebbelkous "on hold" staat is het lekker rustig vertoeven voor iedereen.

Nyn's intense leventje
 
Ik zeg wel eens.. Ja, ik heb véél te vertellen, maar dat komt omdat ik zovéél beleef. En daar dan gelijk na de tijd ook over nadenk zodat ik ook die reflectie heb om te vertellen. Ja, mijn beleving is in details. Hoofdzaak en bijzaak probeer ik vaak bewust goed te onderscheiden, maar mijn partner vraagt mij wel eens: "Wat wil je nou eigenlijk vertellen?". Dan kom ik aan met: "Dat zeg ik je toch?" Nee, Nyn, je "blaad" nu alleen maar al de kleine details die jij belangrijk vind, maar ik niet. Och grut en dan ben ik de draad kwijt. Lach ik even goed en heb na een uur vast weer een nieuw verhaal. Ik kan ook eigenlijk niet zeggen dat ik het niet heerlijk vind. Je kunt veel van mij zeggen, maar niet dat ik het leven niet intens leef. Ik leef behoorlijk intens en met een sterk relativeringsvermogen zodat niets echt "zwaar"is. Geef mij je grootste probleem en ik maak het zo licht als een veertje. Zet jouw kleinigheid tegenover de kosmos en wat stellen wij dan voor? Tot nu toe heb ik sterk het gevoel gehad dat het leven voor iedere narigheid iets moois terug gaf wanneer je de lessen er maar uit pakt. Klinkt wellicht wat spiritueel, maar ik "geloof" eigenlijk wel in Karma. De mogelijkheden in het leven heb ik gekregen door goed te doen en te geven. De vervelende dingen heb ik mezelf laten overkomen door het leven niet serieus te nemen en te vluchten in onverantwoordelijk gedrag.

Ik ben zo iemand waar het altijd goed mee gaat.

Uj kent het vast wel van die mensen waar je aan vraagt hoe het met ze gaat en het gaat standaard goed. Dit is sociaal zo ongeveer afgesproken. Ik doe er altijd aan mee. Sinds 2 jaar zeg ik eigenlijk nooit dat het niet goed met mij gaat. Altijd is daar het stemmetje van de Ratio die tegen het gevoel schreeuwt: Heb je een gegronde reden om nu deprie te zijn? Nee? Nou rot dan lekker op met je gevoel! Menig mens zegt mijn ratio zou erg blij worden van mijn leventje, dus een reden voor deprie zijn is er niet. Maar ja, dat betekent niet dat het gevoel er wel is. Ik veroordeel mijzelf altijd op zwak gedrag. Ik ben echt niet lief voor mezelf, al weet ik dat ik het wel mag zijn.
En ondanks dat ik het weet gaat mijn ego soms zijn eigen gang.

Wat ben ik soms toch een vervelend mens. Bijzonder is ook dat ik mezelf razendssnel veroordeel, maar jullie moeten dat eens doen naar een medemens..., oei, dan wil je geen Nyn in de buurt. Dan kom ik snel kijken en observeer en lees of het allemaal wel ethisch zuiver is wat er gebeurd, want aan vingers wijzen zonder zelfreflectie heb ik een bloedhekel.

Dat vind ik dan wel weer mooi aan mezelf, al zeg ik het zelf. Mijn uitgedoste, altijd aanwezige, dwangmatige, neurotische zelfreflectie maakt dat ik (bijna) altijd eerst bij mezelf te rade ga.., want wanneer je je zo ergert aan een mens of groep, wat verteld dat dan over jezelf?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/7b1d80cc8bc345570d1dbe92b500fbd9.jpg

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hey Nyn,
Heel herkenbaar allemaal, ken maar een aantal mensen die me kunnen volgen LoL Ik kwebbel dan ook alleen maar tegen die mensen.
Zelfreflectie is heerlijk eerlijk, ontleden waarom bepaalde gebeurtenissen, bepaalde uitspraken, bepaalden woorden zo blijven nazinderen, zoveel teweeg brengen, om dan maar van beelden te zwijgen.
Van Chayenna weet ik dat ook, toen we elkaar in een vorige levensfase tegenkwamen kon ze aan iedere vasstelling die uit mijn mond vloog een gans verhaal vasthangen, dat was zalig.
Groetjes
Ik probeer soms aan zelfreflectie te doen. (meestal onbewust)
Maar als ik eenmaal begin, dan stopt het soms niet.
Ik kan dan gek worden van mijn gedachten. Ken je dat? Dat je maar blijft doorratelen in je hoofd?
Gelukkig gebeurt het niet vaak en zelfreflectie kan ook gerustellend en troostend zijn.
Maar toch vervelend dat ik me maar blijf herinneren aan mijn slechte gewoonten. :)
Leuk en lekker kort artikel over zo'n onderwerp.
Ja is gewoon niet even in een paar woorden uit te leggen als je in beelden denkt. Een beeld verteld gewoon veel meer dan wat woorden kunnen doen. Mooi geschreven Nynen heel herkenbaar voor mij, die van de stilte kan genieten, maar waarvan der kwebbel ook zelden stilstaat.
Prachtig geschreven en aan deze kant van het scherm goed gevoeld en begrepen.
Buiten het velen kwebbelen om, want dat doe ik niet, doe ik exact hetzelfde. Mijzelf constant spiegelen. Is wel een leuke strip verhaal van te maken :-)
Maar wat ik wel herken, als ik iets tracht uit te leggen, ik ook altijd de draad kwijt raak. Mijn beelden gaan sneller dan mijn mond bij kan bij houden, en zo mijn eigen web creëer :-)
Duim voor je artikel!
Herkenbaaaaar zoals mijn dochter is. Volgens heb je zelfs in de buik van je moeder gekwebbeld.
Maar net zoals Weltevree dit aangeeft: het maakt je tot wat je nu bent.
Al ben je sinds kort pas van de stilte gaan genieten; en daar verschillen we dan ook in. Ik heb altijd van de stilte gehouden; maar ook dergelijke inzichten komen op een bepaald moment boven drijven (alhoewel, een inzicht?).
En ach, dat vele praten? Jij kan het ook niet helpen dat mijn genen zich ook hebben gesetteld in jou ..... .
Een tip aan jou voor je maatje: je zou heb kunnen leren om ook eens een verhaal te gaan samenvatten. Dat voorkomt veel .... .
Groetjes, Heit.
Hilarisch jaja
Hoera tralla
Jouw uitgedoste, altijd aanwezige, dwangmatige, neurotische zelfreflectie maakt dat jij (bijna) altijd eerst bij jezelf te rade gaat
Wat vertelt dat dan over jou? Een mens naar mijn hart, dat is wel zeker, want lieden die hun emoties aan anderen toeschrijven, ophangen. toeschrijven of hen ervoor op laten draaien.... mjawwwja...dat werkt toch een beetje averechts, qua oplossingsgerichte nieuwe inzichten om meester over je eigen emoties te worden. Joepie
Ik heb vanmiddag het artikel al gepubliceerd met een afbeelding, echter kwam hij toen niet bij de nieuwe artikelen.., maar dat weet jij natuurlijk, want je hebt op het forum gekeken, haha blond momentje
Ik zal nog even speuren naar een afbeelding erbij.
En Jerre, je mag wel je zeggen hoor. : )
Dankjewel voor je duim!