Wat brengt jouw in verwarring?

Door Chayenna2 gepubliceerd op Wednesday 08 August 10:40

Wij hebben de neiging in verwarringte raken en weten dan niet waar we aan toe zijn. Vaak kunnen we niet eens achterhalen waarom en hoe we in dat gevoel terecht zijn gekomen en daardoor kunnen we ons machteloos en zelfs depressief gaan voelen. Steker nog, we kunnen zelfs het gevoel hebben niet onszelf te zijn en misschien het gevoel hebben geleefd te worden. We zijn onszelf ergens kwijtgeraakt. Wat kunnen nu de redenen hiervoor zijn?

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/12eeeb915b18880b7b4a573d5894cac7.jpgHet liefst willen we leven vanuit onszelf, vanuit dat wat wij voelen, weten, ervaren, vanuit dat wat voor onszelf als echt en waar aanvoelt. Eigenlijk willen we gewoon onze eigen waarheid volgen en van daaruit kleur en invulling geven aan ons leven. Nu zijn er echter vele anderen om ons heen die ook een heel eigen waarheid hebben, een waarheid die verschilt van onze waarheid. Die waarheid van hen sluit volledig aan bij hun ervaringen en belevenissen, bij hun overtuigingen. Die waarheid horen wij, lezen wij. Omdat die waarheden van de ander gesteund worden door een overtuiging kan deze heel krachtig overkomen en hebben wij de neiging die waarheden tot de onze te maken. Misschien hebben we op dat deelgebied zelf geen eigen waarheid, en zou het beter zijn om daarover in onszelf te raden te gaan. Maar als er echter een krachtige waarheid van buitenaf op ons afkomt, hebben we eerder de neiging deze als onze eigen waarheid over te nemen, wellicht met een kleine aanpassing zodat hij toch beter bij onszelf past.  Soms zijn we in het verleden zo geprogrammeerd dat wij onze eigen waarheid te gemakkelijk aan de kant zetten en die graag inruilen voor de waarheid van een ander. Die programmering heeft niet alleen veel te maken met onze opvoeding maar ook met ervaringen die we wellicht al in vorige levens hebben opgedaan. Heel onze opvoeding in dit leven is er immers op gericht de basis waarheden van opvoeders over te nemen en zo normen en waardepatronen tot die van onszelf te maken. Alleen het bewust zijn van onze eigen waarheden en die in ere te herstellen zal ons helpen afstand te nemen van die normen en waarden die niet meer bij ons passen. Er zijn meerdere oorzaken waardoor we de eigen waarheden naar een tweede plaats schuiven en aan de waarheden van een ander de voorkeur geven. Soms lijkt ze voor onszelf beter, soms doen we het uit ‘liefde’ voor de ander. Maar vaak is het echter gewoon een vorm van gemakzucht als we onze eigen waarheid aan de kant zetten en de waarheid van een ander tot die van onszelf maken.
  http://plzcdn.com/ZillaIMG/6e4e607fbe32449f322a46ce083a4d40.jpgOok gebeurt het maar al te vaak dat we onze eigen waarheid niet aandurven. We geloven niet in onszelf en treken wat er in onszelf opbloeit in twijfel. Vaak gebeurt het ook uit angst voor de kritiek van een ander, om ruzie te vermijden of omdat we onze eigen verantwoordelijkheid niet kunnen of durven te nemen. Steeds ligt daar echter een oordeel aan ten grondslag, een afweging die we maken. Bij dit afwegen gaan we voorbij het vertrouwen en de liefde voor onszelf. Alleen een communicatie binnen in ons, met heel ons zelf, zal ons daar inzicht in kunnen geven, inzicht dat ons uit de verwarring kan halen. Een dergelijk communicatie kan ons bij onze eigen zekerheid brengen en daardoor bij nieuwe en grotere vaardigheden.
Ook verlenen we de waarheid van ander voorrang omdat we de neiging hebben een ander te ontzien. Door de ander t ontzien doen we eigenlijk het tegenover gestelde van wat liefde beoogt. We ontzien een ander om die ander te ‘sparen’. Eigenlijk durven we gewoon niet voor onszelf op te komen. We ontzien de ander ook omdat we menen dat de ander niet het vermogen heeft te beseffen dat onze waarheid die van ons is. Daarmee ontkennen we de capaciteiten van die ander. We zien die ander niet voor vol aan. We ontkennen he eigen onderscheidingsvermogen en houden onze waarheid geheel of gedeeltelijk verborgen.
Een ander ontzien is eigenlijk niets anders dan een ander niet voor vol aanzien en draagt een stuk ontkenning in zich mee, van de ander maar zeker ook van zichzelf. Vaak gaan we nog een stapje verder: we verwachten dat de ander blij is omdat die wordt ontzien.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/51ef6eb163d4da7d1f99b6ee3a51da68.jpgAls we een ander willen ontzien zouden we beter onszelf een af kunnen vragen: ‘Zijn we bang voor onze eigen waarheid? Durven we zelf daar wel voor uit te komen?’ In een relatie ontstaan vaak spanningen doordat de meningen niet met elkaar in overeenstemming zijn. Ieder tracht zijn ‘gelijk’ te bewijzen. Beiden hebben een eigen waarheid en waardebepalingen. Vaak om een ruzie te voorkomen gaat een van de twee met de ander mee en wijzigt zijn standpunt, terwijl hij echter op dat moment overtuigd is van zijn gelijk. Laten we zeggen dat dit de vrouw is. De vrouw geeft de waarheid van de man voorrang; haar eigen waarheid verloochent zij. Zij voorkomt inderdaad een ruzie, maar voelt tegelijk dat ze min of meer ontkend wordt. Het mag gewoon zo zijn dat ieder van de twee een eigen waarheid heeft. Het respect voor die verschillende waarheden is van groot belang. Als men dit respect op kan brengen is het heel goed mogelijk dat de verschillende waarheden tot een veel groter inzicht zullen leiden. Het is ons eigen oordeel dat ons in de weg zit als we onze eigen waarheid willen vasthouden. We veroordelen immers de waarheid van de ander. Bij gebrek aan respect is communiceren een bijna onmogelijke opgave. Even vaak komt het in relaties voor dat partners elkaar ontzien. Zo ontslaan de ’leugentjes om bestwil’. Verloochening is een andere oorzaak. Beiden zijn echter een aantasting van liefde en begrip.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/c1b6eb5c5638fb7ba22ab10efb5f2f78.jpgDe openheid en eerlijkheid zowel naar onszelf en naar elkaar vraagt om een liefdevolle manier van communiceren. Dat is een communicatie met respect voor elkaar, waarin zeker plaats is voor ieder zijn eigen waarheid. Die eigen waarheid verloochenen van jezelf en eigenlijk ook van je schepper die het leven bedoeld heeft om liefde te leren, in de eerste plaats voor jezelf als creatieve uitdrukking van zijn schepping. Heel vaak echter trappen we in de valkuilen die normale communicatie met zich meebrengt. De valkuil die daar opvolgt is dat als we ons dat realiseren, we het willen voorkomen en steeds als we onszelf daarop betrappen onszelf veroordelen en ons schuldig gaan voelen. Vaak voelen we onszelf ook schuldig als we de waarheid van een ander niet boven onze eigen waarheid stellen. De grote kunst is dan om het gewoon vast te stellen en er verder geen oordeel aan te verbinden. Ons onderbewustzijn komt dan niet in verzet tegen onszelf en zal ons helpen om te gaan met alles wat ons in onszelf stoort. Onze innerlijke communicatie is zeker zo belangrijk als onze communicatie met anderen. Zijn onze bewustzijnsniveaus in overeenstemming met elkaar, dan kunnen we met iedereen communiceren. Dan mogen de verschillende waarheden er zijn, met respect voor onszelf en voor elkaar. Het kan een duidelijke aanzet zijn tot bevrijding van veel lasten die op onze schouders drukken en die we op schouders van anderen laden. We zullen dan immers veel verzet tegen onszelf en anderen weg kunnen nemen en in plaats van verzet liefde kunnen creëren. Heel ons normen en waardenpatronen vinden voor een groot deel zijn oorsprong in de ideeën en normen van onze opvoeders.

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/f78fb3211f1987ccf5ed064b2418fb34.jpgAls we als kind zo nu en dan het gevoel hadden bij onze eigen waarheid, bij onze eigen wijsheid te komen, werd ons eigenwijsheid verweten en werden we afgestraft. Beïnvloedbaar als we als kind waren, ruilden we die eigenwijsheid vaak maar al te graag in voor de waarheden van onze opvoeders. Dat moeten inruilen van je eigen waarheden ging meestal niet met het noodzakelijke respect gepaard. Ook dat respect waar we nu zo vaak behoefte aan hebben verdween uit ons leefpatroon. Nu we ons bewust worden aan de behoefte van dat respect, zowel voor onszelf als voor de ander en naar de ander toe, lijkt dat vermogen te zijn verdrongen. Het lijkt een verboden kwaliteit te zijn geworden die aan allerlei eïssen moet voldoen. In plaats daarvan hebben we geleerd ons klein en onder geschikt te maken, een gevoel dat nu nog steeds een groot deel van ieder zijn leven beheerst. Natuurlijk hebben we veel normen en waarden, ideeën van anderen tot de onze gemaakt, deels omdat we werden gedwongen, deels omdat het niet anders kon, maar ook deels omdat we dat zelf wilden. Als we nu echter bewuster willen worden van onszelf vraagt ons bewustzijn van ons dat we weten wat onze drijfveren zijn in dit leven. Door bewust te worden van onze interne communicatie en herkenning van wat in ons aan eigen waarheden is opgeslagen, zullen we steeds meer in staat zijn vanuit onszelf beslissingen te nemen en ons leven te bepalen. Niet alleen is ons onderbewuste een grote bron van informatie, maar ons wezen, ons zijn is oneindig. De drie-eenheid – het hogere bewustzijn, het bewustzijn en het onderbewustzijn – zijn alle drie uitermate belangrijk en niet te scheiden. Alleen voor de begripsvorming is het goed een onderscheid te maken en ze afzonderlijk te belichten, slechts met de bedoeling de eenheid duidelijk te krijgen. Ze vormen een onafscheidelijkheid. De groeiende eenheid, een eenheid in bewust zijn, groeiende naar het Al, is waar alles om draait.

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/a809aaf8bafdb495e9800312a4d9eb4b.jpgIn veel van mijn artikelen beschrijf ik mijn ervaringen met diversen onderwerpen vanuit een aardse blik op deze onderwerpen. Nog weinig heb ik beschreven hoe mijn communicatie in mijn innerlijke wereld er werkelijk uitziet, waardoor ik tot deze zienswijzen van de vele onderwerpen ben gekomen. Voor mij is de drie-eenheid een rode draad door al de gebeurtenissen in mijn leven, die zich uit in vele kleuren, die ik wel met woorden kan benaderen, maar niet geheel in woorden kan weergeven. De ervaringen die ik opdoe in wat men ‘gene zijde’ of innerlijke wereld noemt zijn voor mij een wezenlijk deel van al mijn ervaringen. Tijdens een dergelijk ervaring kan ik wel delen vertellen van wat ik zie en beleef, maar vaak is het een onsamenhangend verhaal. Een verhaal dat slechts in brokken en stukken na verloop van tijd weer terugkomt in mijn herinneringen. Aan mijn ‘verblijf’ aan gene zijde of innerlijke wereld hoeft niet een specifieke gebeurtenis aan vooraf te gaan, wel ben ik sterker bewust geworden ervan naar enkele bijna doodervaringen. Veel komt er in wat men dromen noemt naar mij toe, maar regelmatig gebeurt het dat het me gewoon overvalt. Zo ook twee weken terug tijdens een feestje waar we waren. De band begon te spelen, en ik voelde hoe de muziek een bepaalde trilling in mijn lichaam teweeg bracht. Mijn ogen voelden zeer zwaar aan, en ik kon niets anders dan ze dichtdoen. Voor mij verscheen een ‘andere werkelijkheid’ waarin ik aan zee stond. Ik voelde het zand onder mijn voeten, het water dat over mijn voeten stroomden. Ik rook de zoute licht van het zouten water. Langzaam komt er een gevoel van eenzaamheid opzetten en draai ik me om. Van alle kanten zie ik kleuren, die zich als vorm in mijn bewustzijn vormen als anderen personen. Ik sta verbaast te kijken naar de hoeveelheid mensen waardoor ik dan omringd wordt. Op de achtergrond blijf ik ook bewust van de omgeving waarin ik me fysiek bevindt. Maar mijn bewustzijn blijft gericht op de gebeurtenissen die aan zee plaatsvinden. Er worden vragen gesteld en antwoorden gegeven in de groep. Maar het enige wat ik hier bewust van meekrijg is dat het tijd wordt om nu ons zelf over de aarde te gaan verplaatsen. Ik “zie” enkele personen die ik herken, maar ook vele vreemdelingen. Niet lang daarna zakt het “zware gevoel” en ben ik weer totaal ‘bewust’ aanwezig op het feest. Even bespreek ik met mijn partner de ervaring die ik net heb gehad. Het roept vele vragen bij me op, maar ik weet dat de antwoorden daarop vanzelf in mijn bewustzijn zullen terugkeren.

Copyright Nederland@Gerda Verstraeten
Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten Chayenna
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.