Alters, hallucinaties of vorige levens

Door Chayenna2 gepubliceerd op Tuesday 16 July 17:00

Wat is de invloed van vorige levens op ons leven nu. Zijn het werkelijk herbelevingen van vorige levens, of zijn het hallucinaties zoals men in de psychiatrie beweert. Een rijk meisje, een joods meisje, een indiaanse en een zigeunermeisje. Wat voor invloeden hadden hun levens op mijn leven. Wat zijn de banden die we hebben lopen met andere/vorige levens. Zijn het hallucinaties zoals de psychiatrie ons wijsmaakt of is er meer aan de hand.

In het begin heb ik al verteld over Carola. De beelden die ze me liet zien over haar leven. De vraag die ik bij haar verhaal had en waar nooit een antwoord op is gekomen was Carola nu een deel van mezelf, de persoonlijkheid die ik nu ben.  Zoals ze vertelde was het een vorig leven waar ik in geleefd had. Was ze een ziel die bij me is gekomen was omdat ze haar leven toen niet heeft kunnen verwerken of zijn het verzinsels van mijn geest. Lange tijd heb ik daar over lopen denken. Vooral ook omdat als er de beelden waren vanuit dat leven deze voor mij zo reëel waren als uit mijn eigen leven. Het was net of ik op dat moment op die plaats was. Zo ook de beelden die ze me liet zien, nadat ze zich had opgehangen. Hoe haar geest verbonden bleef met haar stoffelijk lichaam, nadat ze was begraven. Zodat ze zich niet van de plaats waar ze was begraven kon verwijderen. Het bewust meemaken van het rottingsproces van het lichaam en het loskomen van de geest hierna. Bewust zijn van de afstemming in de sfeer voor zelfmoordenaars en het contact met lichtwezens.

   http://plzcdn.com/ZillaIMG/0ee61a032684b6bc7828f529dd2237f3.jpgWaren dat dingen die ik zelf kon verzinnen? De beelden die ik kreeg toen ze werd opgehaald door wat voor mij wel engelen leken maar ook de beelden maanden later toen ze me liet zien waar ze toen leefde. Was de sfeer die ze me liet zien toen ze zelfmoord pleegde donker, koud en eenzaam. De andere sfeer was precies het tegenovergestelde deze voelde warm, vol met liefde en rust. Maar de vragen bleven mij achtervolgen. De antwoorden vond ik pas een jaar na mijn herbelevingen doordat ik toevallig een boek van Jozef Rulof in handen kreeg. Een blik in het hiernamaals. Toen begreep ik pas waar de beelden vandaan kwamen, en kon ik het een plaatsje geven en van me afzetten. Hierna heb ik ook nooit meer de drang gehad om zelfmoord te plegen en was de angst om dood te gaan ook afgenomen.

Zo ook het verhaal van Claudia. Ik werd me bewust van Claudia door een regressie die ik bij Jomanda heb gedaan. Samen met Gerard die de regressie leiden. Tijdens de regressie werd al snel duidelijk dat er vele blokkades bij me zaten in dit leven. Zowel op mijn 4de-16de-20ste-27ste. Toen ik tijdens de regressie verder terug werd geleid, kwam ik terecht in het leven van Claudia. Dit speelde zich af tijdens de tweede wereldoorlog. Zag haar lopen met haar vriendje Johnny, samen naar school. Ze was toen een jaar of 8. Verder waren er beelden van haar moeder van haar huis en de winkel die ze hadden. Hierna kwamen er beelden van de oorlog. Zag haar kleding met een davidster, en begreep dat ze een joods meisje geweest moest zijn. Zag hoe haar ouders uit huis werden gehaald en werden meegenomen door de Duitsers en hoe zij zich verstopte. Op een gegeven moment werd haar verteld dat ook haar vriendje was opgehaald. Ze rende naar de plaats toe en zag hem op een vrachtwagen zitten.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/d750e770bb70c3d5e6ca2a99a1c47236.jpgToen Claudia hem riep, sprong hij van de vrachtwagen. Hierdoor werd hij door de Duitsers in zijn rug geschoten. Claudia begon vanaf die tijd rond te zwerven met anderen kinderen. Ze probeerden de Duitsers zoveel mogelijk te boycotten. Ik voelde haar pijn en verdriet, om het verlies van haar ouders en Johnny. Haar angsten, en haar boosheid. Op een gegeven moment is ook Claudia opgepakt en naar een kamp gebracht. Hier werd ze verschillende malen verkracht. Daarna was ze in een ruimte, waar men proeven deed met haar ogen. Tijdens deze herbelevingen kon ik niets zien, en had ik een ontzettend brandend gevoel in mijn ogen. Op 15 jarige leeftijd werd Claudia gedood door een kogel door haar rechterslaap, samen met nog 5 andere kinderen. Door haar verhaal werd ik me er bewust van waardoor ik zoveel angsten had van vliegtuigen en militaire voertuigen. Zelfs als ik op de snelweg reed en ik zag een militaire colonne, kon ik zo in paniek raken dat ik zo de snelweg af kon rijden. Als er vliegtuigen laag over vlogen lag ik altijd te wachten op de knal. Naar haar verhaal kon ik gaan begrijpen waardoor die angsten er waren.

Ook begreep ik waardoor Johnny nog bij me was. Ik had vanuit dat leven mij steeds schuldig gevoeld om zijn dood. Zo kon het zijn dat we geestelijk nog steeds contact met elkaar hadden. Het verschil wat me opviel was dat na deze verwerkingen dat Claudia gewoon was verdwenen. Zij was gewoon een geworden met mij, terwijl Carola en Johnny naar het licht werden gebracht. Weer ging ik verder in mijn onderzoek van hoe kan dat nou. Als ik alles zelf deed zoals men mij vertelden dat het wanen en hallucinaties waren, waar kwamen dan deze herinneringen vandaan. Tijdens de verwerkingen van het leven van Claudia, is een ding me altijd bij blijven staan. Ik lag met mijn man tv te kijken, terwijl ik me langzaam weg voelde zakken. Langzaam zag ik de omgeving om me heen veranderen, terwijl ik me toch ook heel bewust was van het hier en nu. Ik merkte wel een gevoel van verdriet wat van Claudia afkomstig was. Me daar bewust van liet ik me steeds verder wegzakken. Op een gegeven moment zag ik een ruimte, die bijna niet te beschrijven was. Er heerste een gevoel van rust, warmte en liefde. De bloemen hadden kleuren die ik geen naam kon geven. Toen verscheen er voor me een vrouwfiguur, en aan Claudia merkte ik dat zij de vrouw herkende. Ik voelde en proefde de tranen die over haar wangen liepen en hoorde haar toen heel zacht, mama zeggen.
Hierop volgde een heel gesprek tussen Claudia en de vrouw die zij moeder noemde. Toen ik daarna terug keerde naar het dag bewustzijn had ook ik geen woorden van wat zich had afgespeeld binnen in me. Ik werd me er wel bewust van dat omdat Claudia geen afscheid had kunnen nemen tijdens haar leven hier van haar moeder, dit nu had mogen gebeuren. Er keerde een ontzettende rust in me.

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/9e3dcb777e1e3324322cadd3c0f346d6.jpgTanya was voor mij degene die stond voor vrijheid. Als zij de overhand had, voelde ik me altijd heerlijk. Dan genoot ik van de wind door mijn haar. Tijdens onweersbuien was ze meestal ook buiten te vinden. Heerlijk vond ze dat. De regen, de bliksem, de wind. Tanya was een zigeunermeisje Ze hield het ook niet lang vol op een plaats en wou steeds iets anders. Ze voelde zich overal thuis. Gelukkig is het voor mij dat haar aanwezigheid nooit zo sterk op de voorgrond is geweest dat ik ook daadwerkelijk rond ben gaan zwerven. Eenmaal is het voorgekomen dat ze het overnam en ik net voor de Duitse grens weer bij bewustzijn kwam.
Zij liet me beelden zien van hoe ze rondtrok met haar familie, maar ook hoe ze door de bevolking behandeld werden. Op een dag kwamen ze aan in een stad omringt met muren en een ophaalbrug. In dit dorp leerde ze een man kennen waar ze hevig verliefd op werd. Zijn naam was David. Ze hadden vaak heimelijke ontmoetingen, omdat het zowel voor hem als voor haar niet mogelijk was om voor hun liefde uit te komen. Beiden wisten dat ze nooit geaccepteerd zou worden door de bevolking. Ook haar eigen familie zou het nooit accepteren. Toen er werd besloten om verder te reizen werden ze overvallen en met hulp van haar zus kon Tanya ontkomen. Ze vluchtte naar David die haar opnam in zijn huis. Een aantal jaren waren ze heel gelukkig en er werd een dochtertje geboren. Op een dag kwam Tanya terug thuis, toen ze haar dochter en haar man vermoord vond. De bevolking gaf haar de schuld van deze moordpartij, en er werd besloten dat Tanya gestenigd werd. De dood had naar deze belevingen voor mij totaal geen betekenis meer.

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/58fa1ba4153f11e4f76f9844fcff7b48.jpgSummerlight leerde ik kennen in wat men noemt een visioen quest. Tijdens een van mijn visualisaties dook er ineens een indiaan op die me vroeg met hem mee te komen. Ik was nogal verbaasd want had dit nog nooit eerder meegemaakt, en ik gebruikte de visualisaties ook meer om tot rust te komen voor het slapen gaan. Maar ik ging met hem mee en hij bracht me naar een grot en gaf aan dat ik daar naar binnen moest gaan. Eenmaal in de grot zag ik een oude vrouw die bij het vuur zat. Ze nodigde me uit bij het vuur te komen zitten en er in te kijken. In het vuur zag ik de beelden van een vrouw die aan het bevallen was. Er werd een dochtertje geborenen rond het kind was een goud licht zichtbaar. De oude vrouw legde me uit dat het kind in de zomer was geboren en daardoor de naam Bloketu Ile had gekregen. De oorspronkelijke naam van Summerlight. Via Summerlight kwam ik terug in contact met de natuur. Ik kreeg belangstelling voor het werken met kruiden maar ook werd ik bewust van een oude indiaan die vaak bij me aanwezig was en die me verschillende oude gebruiken vanuit het sjamanisme leerde. Ik leerde te luisteren en te werken met kristallen en de geuren van oliën. Ik leerde werken met totemdieren. Maar vooral werd ik me bewust van mijn reizen in de verschillende tijdlijnen. Tijdens mijn vakantie in zeeland bezocht ik een winkel met indiaanse spullen. De man van native afkomst achter de toonbank keek me aan en zei: "Jij hebt pas een visioen quest gehad he?" Verbaast keek ik hem aan en zei: " Wat is dat nu weer?"

Buiten het bewust woorden van deze levens, zijn er de afgelopen jaren meerdere beelden geweest waar ik kon zien hoe ik ben gestorven. Via de brandstapel als heks. Via de verdrinkingsdood en steeds was er het diepe gevoel van verdriet en gevoel van gemis. Maar hier tegen over stonden ook de beelden van Licht, Warmte, en Liefde. Ik die niets wou weten van Leven naar de dood, voor wie dood gewoon Dood was. ik die alles over het spirituele maar zweverig en onzin vond  te begrijpen wat de beelden te betekenen hadden die ik steeds zag maar ook werd er hierdoor ook steeds duidelijker wat er bij mezelf afspeelde. Was het wel zoals anderen mij steeds vertelde allemaal inbeelding, een roep om aandacht of was er echt meer tussen hemel en aarde. Kon het niet zijn dat ik door de trance, want zo kon ik het ondertussen wel beschrijven als er een switching was, ik dingen waar kon nemen die niet voor iedereen zichtbaar waren?

Mijn verdere ervaringen kan je lezen in de zilla Dissociatieve identiteitsstoornis.

Copyright Nederland@Gerda Verstraeten

Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten Chayenna


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Misschien eerst de andere delen eens lezen boogschutter, wordt het onderwerp een stuk gemakkelijker
Moeilijk onderwerp.