Wat je emoties je kunnen vertellen

Door Chayenna2 gepubliceerd op Tuesday 30 October 12:39

Emoties, we hebben er allemaal mee te maken. Ik heb al veel geschreven over de verschillende emoties, en de betekenis ervan. Maar hoe kan je ze nu zelf beïnvloeden.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/8965235a99655102d660bfd1b403ae1f.jpg

Ik vond het altijd heel moeilijk om woorden te vinden om mijn ervaringen te beschrijven. Het heeft ook een aantal jaren geduurd voordat ik begreep dat de moeilijkheid niet zat in de woorden die ik gebruikten, maar in de betekenis die men aan de woorden gaf.  Negatieve reacties van anderen op wat ik schreef waren dan ook niet gebaseerd op wat ik schreef, maar vaak op een enkel woord, een enkele zin. Het was net dat woord, die zoals ik in een vorig artikel beschreef, wie haalt vandaag de trekker over  er voor zorgt dat er een emotie vrij komt waaruit men gaat handelen. In dat handelen, vergeten we vaak dat het een woord is dat we hebben gelezen of gehoord wat ons in deze toestand brengt, en laten we degene die ons triggert even weten wat we van hem vinden. In mijn artikel: een depressie, of de slechte gewoonte niets te doen beschreef ik al dat zo gauw we bewust werden van deze handeling we de gewoonte konden gaan doorbreken. Echter hebben zovele van ons nog een rugzak met bagage uit het verleden, dat men al snel met de ander in een welles – nietes spelletje terecht komt. Waarin men niet gaat kijken waarom men zich aangevallen voelt, naar welke emoties er zijn aangeraakt, maar men de persoon aan gaat vallen die de woorden heeft uitgesproken.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/b746a04515e16ff97fbdb4551ac5c232.jpg

Het is 2001. Mijn man is net terug van een uitzending van 6 maanden in Joegoslavië. Beidde waren we het over eens dat deze periode veel zwaarder was geweest dan de uitzending van 1998. Ondanks dat ik wist hoe het zou zijn 6 maanden alleen met de kinderen, leken de emoties veel steker aanwezig te zijn. Ik voelde me veel kwetsbaarder nu hij er niet was. Toch ook na zijn terug komst namen de sterke emoties niet af. Een woord dat ik las in een chat, kon me nachtenlang uit mijn slaap houden. Een liedje wat ik hoorde op de radio zorgde ervoor dat er een innerlijke pijn voelbaar was tot diep in mijn tenen. En in mijn hoofd bleven de gedachten maar malen. De grootste angst die er toen opkwam was, is dat ik opnieuw ‘tijd’ kwijt zou raken. Dat ik opnieuw zou gaan dissociëren, en opnieuw in de psychiatrie terecht zou komen. De stemming wisselingen werden steeds sterker nadat ik te horen kreeg dat er een kans was dat mijn man naar Irak zou worden gestuurd. Ik besloot gebruik te gaan maken van een psycholoog van defensie die de thuisblijvers begeleid nadat hun man uitgezonden is geweest. Bij mijn eerste consult begon het al goed. We bespraken hoe de periode was geweest tijdens de laatste uitzending en ik vertelde over mijn angsten die er speelden vanaf het moment dat ik hoorden over de uitzending naar Irak. Ik beschreef de nachtmerries die ik er van had. Waarin ik steeds wakker werd uit een droom waarin ik te horen kreeg dat mijn man was omgekomen. Tijdens het vertellen wisselde de emoties zich af, de tranen zaten hoog en als reactie kreeg ik te horen. “Ja  dat kan gebeuren, maar de wereld draait ook dan gewoon door hoor”. Bam die kwam even binnen. Geheel verontwaardigd was ik door dat antwoord. De emoties van angst en pijn waren meteen verdwenen. Hoe kon iemand zo lomp reageren. Toen begon hij te vertellen over zijn eigen ervaringen in Irak.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/75e05d71734faf7fd99e69a741f4a61a_medium.jpg

Over dat de veiligheid voor de mensen daar altijd op de eerste plaats stond. Hij vertelde me dat we allemaal dagelijks blootstonden aan allerlei gevaren, een straat oversteken, een trap opklimmen. In zoveel dingen die we doen zit een mogelijkheid om een ongeluk te krijgen en te sterven. Als opdracht kreeg ik mee dat als de emoties te sterk werden mijn gedachten erbij op te schrijven, en dan daarbij het tegengestelden ervan bij te gaan schrijven. In een vervolg consult had ik net op de radio gehoord dat een moeder haar 3 kinderen had vermoord en zelfmoord had gepleegd. Geheel ontdaan kwam ik zijn kamer binnen, en vertelde het voorval. Ik vertelde hem dat ik dit nooit zou kunnen begrijpen. Als antwoord kreeg ik, kan je het niet of wil je het niet begrijpen. Verbaast keek ik hem aan. ‘Ik kan het niet begrijpen’ antwoord ik. Opnieuw antwoord hij, dus je wilt het niet begrijpen. Door me heen gaan allerlei verwensingen die ik hem naar zijn hoofd wil slingeren. Dan vraagt hij, hoe voel jij je nu en ik antwoord: ‘teleurgesteld, onbegrepen, boos, verdrietig. angstig’. Hij vraagt aan mij naar de angst te kijken, en te vertellen wat er in me opkomt. Dan schrik ik ontzettend van de flashbacks, die ik krijg uit de periode net naar mijn laatste zwangerschap. Na de zwangerschap was ik in een zware postnatale depressie terecht gekomen. De beelden die ik nu opnieuw zag, was hoe ik oven aan de trap stond met de baby in mijn armen en mijn dochter van bijna 2 aan mijn been. Ik zag opnieuw de beelden die er toen door me heen gingen. Hoe ik de kinderen naar beneden zou gooien, en hoe hun hoofdjes de tegels zouden raken. Hoe het bloed langzaamaan de tegels rood zou kleuren. Er kwamen beelden van hoe ik met een huilende baby door de kamer liep, en in gedachten zijn hoofdje tegen de aanrecht zou slaan zodat hij eindelijk stil werd. Opnieuw ging ik door de angsten dat ik deze beelden werkelijk uit zou voeren, opnieuw voelde ik de diepe pijn in mezelf die de oorzaak waren van deze beelden.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/a809aaf8bafdb495e9800312a4d9eb4b.jpg

Toen ik mijn verhaal gedaan had antwoorden ik dan ook, ja nu begrijp ik wat er door een moeder heen kan gaan voordat ze een dergelijk beslissing neemt. En ik kan er alleen maar dankbaar voor zijn dat ik dit niet mee heb hoeven te maken, en het alleen maar in gevoel en beelden is gebeurd. Door het te gaan beschrijven van de heftige emoties die ik ervaarde met de daarbij behorende gedachtegang ontstond een soort waarom spelletje wat ik met mezelf ging spelen.  Als ik me heel depressief voelden, begon ik mezelf gewoon te vragen, waarom voel ik me zo. Nu daar waren redenen genoeg voor, maar bij elke reden die ik mezelf gaf volgde weer een waarom. Later begon ik bij dat waarom ook positieve kanten te weergeven aan mezelf.  Hierin werd ik me bewust hoe gemakkelijk ik mijn emoties zelf kon beïnvloeden met mijn gedachten. Daarna leerde ik ook hoe ik op andere manieren kon gaan reageren vanuit deze nieuwe gedachtegang. Hierdoor begonnen de zware depressies af te nemen,  het verlangen om uit het leven te stappen,  werd een verlangen om werkelijk te leven, en niet langer geleefd te worden. Samen met vrienden begonnen we het waarom spel te spelen. Dat maakten vaak veel emoties los bij elkaar, maar het leren bespreken met elkaar, eerlijkheid en openheid zorgde ook voor nieuwe inzichten.  Het had zijn goede kanten, maar openheid en eerlijkheid maken je ook kwetsbaarder, waar iemand heel gemakkelijk weer misbruik van kan maken als je nog midden in je eigen verwerkingsproces zit. We leerden elkaar dat als we verwijten hadden tegenover de ander er in plaats van JIJ gewoon IK voor te zetten. Hierdoor leerden we ook dat hetgeen  wat we dachten over die ander, en wat we veroordeelde bij die ander,niets anders was dan een stuk wat we in onszelf veroordeelden en niet accepteerden.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/eae331e6f04eba8af14660865803632c.jpg

Als ik geraakt werd door wat een ander zei en dan reageerde met :”Jij begrijpt niet” of “Jij weet niet”, werd dit dus veranderd in “Ik begrijp niet”, of “ik weet niet”, waardoor er een opening bestond om dieper in te gaan op het onderwerp van dat moment. Hierdoor veranderd dan ook de emotie die er in eerste instantie werd opgeroepen en kwamen we ook vaak tot de conclusie dat er eigenlijk hetzelfde bedoelde, maar er andere woorden voor gebruikten, en we verschillende betekenissen en waarden gaven aan een woord.

We hebben iedere seconde van de dag de mogelijkheid een keuze te maken. We hebben iedere seconden van de dag de keuze om in een emotie te blijven hangen en daaruit te blijven handelen, of er zelf iets aan te veranderen. Alleen jijzelf kan die verandering maken, niemand anders kan dat voor je doen.  Het is de keuze tussen angst en liefde voor jezelf, het is de keuze van leven of geleefd worden. Welke keuze maak jij vandaag? 


Copyright Nederland@Gerda Verstraeten

Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten Chayenna

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@ Dank je yvonne, ja schrijven is zeker een van mijn grootste passies

@ Dank je chris
Hele mooie , goede raakvlakken, je liefde voor schrijven en research straalt er van af, DUIM!
Een heel mooi artikel en die verschillende emoties zijn zo herkenbaar! Ikzelf ben een vat vol emoties, maar ik ondervind dat ik, met het ouder worden, er anders mee omga!
Weet je, ik blijf je heel graag lezen! Duim verdiend
dank je leny
Terwijl ik voor mijn behandeling midden in een emotievolle groep zit spreekt dit artikel bij ontzettend aan. Raakvlakken die ik zo goed herken, goed geschreven en duidelijk herkenbaar, dank voor het delen, groet van leny