Stress! Ik braak alles uit.... Ik wil rust...Geef mij rust!

Door Moongirl gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Ik haat deze stress! Ik kan geen hap meer binnenhouden, mijn maag doet pijn, mijn darmen weten niet meer wat rust is....ik wil rust rust rust... Laat mij met rust vandaag !!!

Ik herken deze stress van de tijd dat ik nog medisch-directiesecretaresse was, ik dronk liters koffie; mijn maag kromp ineen als een spons.  Soms had ik diarree en soms kreeg ik constipatie.  Ik duizelde en kreeg hyperventilatiesymptomen....maar mijn werk moest af en geen seconde kon ik mijn concentratie ergens anders opzetten.  Ik deed mijn werk goed en werd ervoor ook beloond.  De stress nam ik erbij. Ik ben toen begonnen met yoga beoefenen. Ik was jong en kon alles aan.

Nu ben ik ouder en werk ik niet meer, ik ben in ziekteverlof....maar heb opnieuw grove stresssymptomen.  Ik durf niets meer te eten of de braakneigingen komen opzetten.  Een slechte geur ergens, doet mij braken.  Mijn maag is weer als een spons.  Mijn darmen doen vreselijk pijn.  Ik krijg vaak hevige kou, alsof ik in de diepvriezer lig.  Mijn vingertoppen zijn blauw.  Ik kan niet meer ademen.  Mijn haren vallen met plukken uit.   Ik drink geen koffie, ik drink geen water, ik drink vruchtensap voor de vitaminen. 

Ben ik zwanger?  Ligt het aan menopauze waarin ik ben beland?  Is het mijn omgeving die mij geen rust gunt?  Ik ben functioneel blind en toch blijkt niemand dit te zien, iedereen blijft mijn hulp vragen.  Ook geld vragen ze....terwijl ik zelf mijn werk kwijt ben....en door het leven moet, na een arbeidsongeval,  zonder achillespezen.  Ik verplaats mij met krukken.  Thuiszorg krijg ik niet omdat ik nooit thuis ben...ik moet overal naartoe, want ik moet voor anderen klaar staan.  Zo kent men mij.  Ik kom soms eens vlug even thuis om mijn woning op te ruimen en te poetsen.  Poetsen in een rolstoel is rustgevend.  Je kan rustig blijven zitten maar ik maak me er druk over dat ik met de rolstoelwielen de koelkast beschadig en mijn salontafel.  Thuis met krukken lopen doe ik niet, want dat is te vermoeiend. Ik heb recht op blinde- begeleiders maar ik ben niet genoeg thuis.

Mijn haren vallen weer uit.  Mijn ogen vallen dicht en ik krijg ze niet meer open.  Vroeger kon ik rustig een boek lezen of naar muziek luisteren.  Nu kan ik enkel op de pc werken.  En zelfs daar heeft iedereen mij nodig.  De chat staat niet stil... misschien heb ik te veel vrienden.

 Help ik kan de stress niet meer aan.  Ik wil even rust.....ik bedoel niet slapen, maar rust om met mijn hondjes bezig te zijn en mijn zebravinkjes en met mijn planten....

 

Ik wil dus ook niet dood, begrijp me goed, ik wil kunnen ademen en eens iets lekkers eten in alle rust.  Ik wil mijn geld zelf aan dingen voor mezelf besteden in plaats van het altijd te moeten uitlenen en het nooit meer te terug te zien.  Ik wil mijn ogen kunnen openen en genieten van alles wat mooi is... stop de stress...stop de stress in de maatschappij...ik wil het kalmaan doen en even naast de weg lopen. Ik kan niet meer mee blijven joggen door het leven.... al wil ik wel mee.  Niets wil ik missen, ook niet de vooruitgang en de wetenschap, want ik volg de wetenschap op de voet en ik vind alles interessant.  Ik luister naar TV, als ik ooit wat tijd heb en terwijl ik naar TV luister rinkelt één van mijn 6 gsm's.... en ik wil ze allen uitschakelen...maar ze blijven me opbiepen...Help ik verdrink, niet in het bad, maar in de stress...wat is stress...??? Lucht, of een voorwerp of een gevoel of een elastiek die mijn ledematen en ingewanden aan banden legt zodat mijn aders dicht worden geknepen.  Mijn armen tintelen, mijn benen tintelen en heel mijn lijf..en ik krijg het kou.  Ik wentel mezelf in een donsdeken en beef en voel me ongelukkig.  Wenen kan ik niet meer en waarom zou ik wenen?  Ik ben niet eenzaam, ik heb miljoenen vrienden en iedereen houdt van me...denk ik of houden mijn vrienden van mijn beetje geld... mijn ziekteuitkering?  Heb ik wel vrienden?

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven, geeft het gevoel goed weer.
Heftig joh! Misschien maar eens kijken hoe ze reageren als je ze een keer geen geld geeft? Je eigen gezondheid staat nu even voorop! Heel veel sterkte, zeker een duim verdiend en een nieuwe fan.
Vergeet niet om adem te halen ;-)