La Luna en ik, wurmen wonderbare liefdesverzinnen

Door HJZandman gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Opmerkelijks vanaf de maan waarvan maanzaad uit zichzelf gaat stomen, als wilde het uitbundig klaarkomen.

Meestal houd ik dat voor mezelf, maar dit, nee mensen,

Dit kan ik u niet onthouden.
Hangt die vrouw in katwijn op de bank en aangezien ik, al is het dan ver weg, al haar gedachten horen kan, krijg ik hier bijna een orgasme van. Wat een heerlijk mens is dat en niemand van jullie, oenen, die dat weet. Is het echt heus? Pessimisten, daar staat geluk voor jullie neus en dan nog moeten jullie van allerlei bedenkingen produceren, onverbeterlijke ongeluksfetisjisten. Zandhazen.
 

Luister mee! Haar visie op liefde.

Alles zaligmakend zinderen van duizelende zenuwachtig fluweelzachtige vlinderende linten. Die fliederwriemelende fladdervleugseltjes, die onstuimig ontwikkelende zeugseltjes, die het zonder teugseltjes me verhinderen een hap door mijn keel te stamppotten.
Gevoel van vloeiblaar, doorzichtigheid als klaterende kristallen kroonluchtersnatervallen, zodra ik in zijn buurt ben, maar hij ziet of merkt dat niet.
Ik stel het me voor hoe één van zijn vingers mijn huid heel voorzichtlicht, bijna niet aanraakt. Poeioei, hoe schroeibrandt het daar en hierdaar en overwaar alzichtbaar brandnetelig welzijn als verre brandewijn. Maagverkrampend heerlijke slumsig worden en alles met ons kunnen laten doen. (behalve slaan)
Of hij röntgenogen heeft en allesmijnerzwijns verlangens van mijn lippen leest. Dat slungelhunkeren om je katsfinaal te foeiverliezen in met de kiezenklaar voor elkaar. Een lievende bloedzuiger zorgen, die hem opslorpt met huid en allegaar. Of nog beter, hij bloedzuigert mij, daar en waarook. Ach wat, overal graag, ja, zieziezo zasagraal fenominaal.

Oh, ik krijg er acuut lopende vochten van als ik het alleen maar beschrijf, nog niet eens bedrijf en zie me nu hier eens in mijn eentje op houtseltjes verbijten.
Zo hezenlijk wemels en veelsomschattend gewelzaam genieten kan ik, alleen bij de gedachte.
In hem slijtverdwijnen zal ik. Puur genotterend wil ik me in daverduikselse onmogelijkste bochten wringen en zingend door het fermament slingerslapen, op de muziek van soezelige zoekesmoek. Alles fonkelt fris, geen stofje kan verhinderen, zo uitermate genoegzaam en wel lustglunder ik van zinderen.
Alleen al bij de gedachte dat hij me straks evenstuweler streels misschien wel bellen zal.
Ik zie me al achterop zijn motor flitspalend door Europa sjankensjezen, dag in en uit magnifiek overdagse- en avond-turen beleven. Natuurlijk kan dat met mij. Liggen we tegen noenstijd in het gras te moerepillen. De wind stralaait medeteder langs mijn blote rug en zijn lekkere billen. Verderstreelt mijn kontstigdrillen en zo heerlijk ook daartussen kussen. Zo laat ik mij door hem naar de hoogste tempels tillen. Veerlijk in de vrijermijer natuur is mijn zuiverhuid duizendmaal gevoeliger dan in het (na het liefdesspel bezwete, heet zompige) verrompelde saaie thuisviooltjesbed.

Ineens kijkt ze op naar mij en zij ziet dat ik knipoog.


Och maan, wat haat ik het als een man daarna de douche induikt alsof ik hem bezoedeld heb en hij mij onmiddelloos van zich af moet boensmoelspoesen. Dat is echt de geweldigste van jewelste afknaphoogtebeurt. Geef ik af soms? Besmettelijk of zo? Is hij nou helemaal van de pot gepleurd? Kom zeg, ik ben niet vies. Asjemenou, ik ben lief en ook voor jou. Dan Is het vluggertjes voorbijermij. Denkzeg ik: ga jij je swassie seffens bij je mamsies swassen. Wij hadden elkander even lief, meer niet en zwijg je de voordeur zachtzoetjes achter je dicht, voorzichtig kousevoetjesstil?
 

Nee maan, niets te douchen want niet te stillen

is mijn genotter met de heerlijke beleef-de-natuurmijnheer uit zijn motorpak. Daar ergens halverwege die begraasde groensbare almenberg. De boer, die getractord langs komt ratel-denderen, knipogenblikt als hij ons bergenhoog genieten ziet en hoort, maar ook dat stoort hem niet. Veel begrip hebben die vrije, ziemij ploegensoezen almenboeren. Ach ja, zij daar hebben niet gauw iets van foeisieschreeuwen noch fout-roepmaaien. (fort uitgefeest of afgebeest, gaat uit mijn edelweisjesland.) Ik kan het uitgillen van genot alleen al als ik daaraan denk. Heel zeker weet ik ook dat die vakantieman op zijn motor bestaat. Ja echt, want ik heb het zelf meegemaakt, vandaar. Een fijne vent die hemzijn met mumsiemijzelf in hoogst eigen persoon deelt. Voor aleerst een beetje dubbele lattenbodembreed, een of twee keer per week en dan zien we laterooit verder wellebel

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bijzonder brede woordenschat, erg creatief met taal! Misschien geeft in een kist liggen erg veel inspiratie!
Mooi geschreven!
Ksiet, zo spreek je uit waarin ik rust en nadenk... waarneem...en lieve Rose, ik strooi enkel zand in onschuldige kinderoogjes, als troost en hulp bij het slapen gaan, want het zand zouden aardebewoners zich nou juist niet in hun ogen moeten laten strooien... Wat een hebzucht en kortzichtigheden kom ik tegen, daar beneden, wat uiteraard niet betekent, dat ik u allen niet bedanken zal voor de welgemeende complimenten. Dank u zeer...
of klinkt als shit?
Goed geschreven, indd geweldige woordenschat. Ohja, strooit u ook zand? Klaas Vaak heeft mij overgeslagen..
Die ksit, zoals hij hier wordt genoemd, is enkel maar om af en toe in uit te rusten, want overdag en vaak ook 's nachts ben ik aktief aan het waarnemen. Zandhazenslaapjes zogezegd, mevrouw LucifaLL. (toevallig nog familie van Lucifer? BTW)
Neh Zandman... u heeft zand in den ogen

Luci 4 All