Hoe gaat het met Moordwijf?

Door Gewoonieko gepubliceerd op Monday 03 February 17:26
 

Kennis maken met moordwijf?

 
 
 
Even dacht ik dat het me zou helpen. Dat het me goed zou doen om niet teveel te lezen. Dat het beter was om eventjes over niets anders te schrijven. 
‘Moordwijf’ -de voorlopige titel- had zich inmiddels diep in mijn brein genesteld en ik wilde me door niets en niemand laten afleiden, mijn aandacht niet verdelen.
Hoeveel meer kun je er naast zitten?
 
Ik stortte mijn in het verhaal. Haar verhaal. Ze nam me bij de hand en liet me zien hoe haar jeugd was geweest. Haar hoogte- en dieptepunten openbaarde ze voor me zonder schroom en langzaam kreeg het verhaal vorm.
Rond haar acht en twintigste ongeveer liet ze me zonder enige waarschuwing plotseling los. Ze glipte weg en keek nog één keer achterom. 
“Doe het nu zelf maar,” zei ze terwijl ze langzaam uit mijn zicht verdween.
Hoe? dacht ik en ik riep haar na: “Hoe?!”, maar ze was al weg.
 
Ik keek naar haar uit tijdens lange wandelingen in het bos en op het strand. Ik zocht haar in de stilte, maar ook in het geraas van mijn gedachten. Ze was er niet meer wanneer ik droomde noch wanneer ik waakte. 
Ze was er simpelweg niet meer.
 
Er kwam een leuke schrijfopdracht van Doortje voorbij; ‘Dialogen schrijven’. 
Leuk, dacht ik. Leuke oefening en ik nam me voor er mijn best op te doen. Maar de dagen van de week werden gevuld met mijn zoektocht naar dat ene meisje -Moordwijf- en de opdracht liet ik links liggen.
De oproep om een column te schrijven voor de XEAD-krant verscheen en in een ‘persoonlijk bericht’ werd ik hiervoor benaderd. 
Dat heb ik lang niet gedaan, een column schrijven. Gaaf!, dacht ik en omdat zíj toch in geen velden of wegen te bekennen was stortte ik me hier op.
Daardoor werd ik min of meer gedwongen meer te lezen. In de krant en op Plazilla. Het gevolg hiervan was dat ik weer ging nadenken. Nadenken over andere zaken. De actualiteit en over te plaatsen reacties.  
 
Al lezend en typend over allerlei zaken zag ik haar weer verschijnen. Vaag eerst, als een schim in de ochtendnevel, maar al ras raakte ik opnieuw geïnspireerd. Woorden vormden weer zinnen die een geheel gingen vormen en gezamenlijk voortborduurden op de al aanwezige verhaallijn. 
 
Lezen werkt inspirerend zegt men, maar ik ben eigenwijs. Schrijven brengt je op ideeën zegt men, maar ik luister slecht. 
Ik ben eigenwijs, zegt men, en ik luisterde. 
 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo schrijf jij op je eigen eigenwijze wijze dat boek wel af.
: )
Doei!
Zo schrijf jij op je eigen eigenwijze wijze dat boek wel af.
: )
Doei!
Kijk nou eens
wat een juweeltje
over wat schrijven met je kan doen, of niet
en hoe je dan de draad verliest, schijnbaar zonder reden...
Prima stuk, Ieko...
lekker om te lezen ook
en zeker de moeite waard voor wie verhalen schrijven wil die iets langer zijn dan een pagina.
Oh, mooie reactie mevrouw Weltevree. Heerlijk, dank je.
Waarop? ;)
Thx!
Ha, ha,.........op Moordwijf!
Mooi de binnenkant van je hoofd laten spreken!
Om het schrijfproces een beetje weer te geven had ik een verhaal nodig; jij doet het in acht woorden. Want meer is het eigenlijk niet.
Fijn dat je haar weer hebt gevonden. Wil heel graag weten of ze een goed leven weet op te bouwen.:-)
We zullen het zien. Ik heb er wel mijn ideeën over ... ;)
Dat hele Moordwijf-gebeuren is redelijk langs me heen gegaan, ik heb relatief weinig tijd om te lezen en ja, dan lees je toch vaak de schrijvers die je 'kent', in plaats van de nieuwe schrijvers.
Mooi stuk en helemaal waar. Alleen door lezen en schrijven, blijft de 'schrijversgeest' levend.
Je kunt onmogelijk alles hier volgen.
Maar uhm, nieuwe schrijver? Ik heb even gekeken naar jouw eerste plaatsing en de mijne. ;)
Ik doel op het moordwijf-account. Die is toch ook van jou? Gewoonieko kende ik natuurlijk al. ;)
Oh ja, natuurlijk doelde je daarop.... stond ik niet bij stil :/
Ach, mannen zijn niet zo goed in nulti-tasken toch? Hihi, nee hoor, geeft niet!