x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

... en mijn hartje sloeg een slag over.

Door Candice gepubliceerd op Sunday 02 February 16:58

Kwam gewoon op bezoek, meer niet ...

58184b0e0a63f873f442097edf914e71.jpg

wilde met ogen zien

met hartje voelen

daar waar kwaad heerste

mensenlevens verwoestende waanzin

hoe mooi het weer die dag ook was

mijn lichaam bevroor.

Waar ben je, waar sliep je

leefde je en beleefde je de hel

amper kleren dragend

verloren dromen van later

kil behandeld fysiek uitgeput

mijn bloed voelde als van ijs.

Wil ik je vinden

weten waar jij rust

waar jij schrijfster, zonnestraaltje

veels te jong moet liggen.

ef3e693b23e22edc5fd6624fcb42229b.jpg 

... en mijn hartje sloeg een slag over.

http://candice.plazilla.com/6-anne-frank

Reacties (39) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Om heel stil te worden !
Ik was in het Anne Frankhuis in Amsterdam. Ik vergeet het nooit meer.
Dat vergeet ik ook nooit meer.
Wij waren ooit in Auswitch.
ik garandeer je : die dag kon ik bijna geen woord meer over mijn lippen krijgen. verschrikkelijk was dat.
ik hoop dat zoiets NOOIT meer gebeurt!
Ik ben daar ook geweest en wilde wegrennen, maar hartje zei: "Blijf".
Als je je probeert in te leven hoe het was en je gaat echt diep, dan word je acuut depressief. Mensen werden afgemaakt alsof een leven totaal geen waarde heeft. Helaas is dat nog steeds zo. Ik zit hier met het journaal aan en de bommen vliegen om je oren. Weer een halve stad weggeschoten! Ook daar leven lieve mensen met een toekomstbeeld en dromen...
We kunnen ons identificeren met Anne Frank door haar dagboek, dat zoveel persoonlijke pagina's bevatte. Daardoor komt het dichterbij.
Ik moet dergelijke afschuwelijkheden niet te dicht bij me halen.. wat ik zeg: dan word ik acuut depressief.
Achterlijke mensen die monsters zijn voor andere mensen..
Als je je probeert in te leven hoe het was en je gaat echt diep, dan word je acuut depressief. Mensen werden afgemaakt alsof een leven totaal geen waarde heeft. Helaas is dat nog steeds zo. Ik zit hier met het journaal aan en de bommen vliegen om je oren. Weer een halve stad weggeschoten! Ook daar leven lieve mensen met een toekomstbeeld en dromen...
We kunnen ons identificeren met Anne Frank door haar dagboek, dat zoveel persoonlijke pagina's bevatte. Daardoor komt het dichterbij.
Ik moet dergelijke afschuwelijkheden niet te dicht bij me halen.. wat ik zeg: dan word ik acuut depressief.
Achterlijke mensen die monsters zijn voor andere mensen..
Indringend gevoelig, Candice. En daar is een intense gevoeligheid voor nodig... heel mooi.
Dank je.
En nee ik kan het ook niet aan om daar heen te gaan. Mijn grootvader, van vaderskant heeft ook in een concentratiekamp gezeten, om zijn verzetsdaden geloof ik, en is wel terug gekomen. Ik heb die grootvader nooit gekend, mijn grootouders waren voor de oorlog al gescheiden.
En nee ook niet samen met jou, wij kunnen het gewoon niet.
Dat snap ik. Vrees dat ik een te pijnlijk artikel heb geplaatst en dat was niet de bedoeling. Sorry, voor wat dat waard is.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
tegen Candice
1
Nee het is niet te pijnlijk, je gedicht is prachtig en dat van mijn grootvader is iets wat in ons gezin als kennisgeving was aangenomen. Al had het voor ons een verwarrend gegeven want hij was een vent van niks was ons verteld maar iemand die in het verzet zag was toch goed? Zo zwart wit dacht je als kind nog.Nu weet ik beter.
Dank je en ja dat is waar.
Mijn moeders familie van vaders kant zijn allemaal dood: Sobibor. Aan de ene kant wil ik er graag een keer heen, maar aan de andere kant vind ik het heel confronterend om te beseffen dat de overblijfselen van mijn familie daar ergens tussen één van de bergjes as ligt. Ik heb ze nooit gekend, heb geen foto's en geen documentatie van ze, alleen maar datgene wat de Duitsers niet konden vernietigen. Zo intens verdrietig voor mijn moeder.
Prachtig geschreven.
Dat is heel heftig om te weten, laat staan om het waarom ervan te begrijpen.
Dank je.
Als er zo op tv gesproken wordt over Anne Frank,dat luister je wel,maar vergeet het ook best snel.
Zie je dit met eigen ogen,sta je voor haar graf en lees je de naam,dan krijg je koude rillingen,want dan is het ineens echt--dichtbij.
Jou ode aan Anne Frank is warm..en respectvol...
Zo lief van jou,Candice XX
Dank je en klopt, je moet het zien om te voelen. Waar ze echt ligt, zullen we nooit weten. Voor die beulen was ze 1 van de velen. xxx