Help! Ik ben 35 jaar en nog niet ready?

Door Prisilda gepubliceerd op Sunday 02 February 02:07

Je bent in Nederland geboren, opgegroeid, veel meegemaakt en dan vertrokken naar het buitenland. Alles opgebouwd, huisje boompje beestje. Ik ben 35 jaar, getrouwd, heb een prachtige zoon woon in een ontzettend mooi land. Al jaren. Toch besef ik plotseling dat ik iets mis. Of ik moet het anders zeggen. Zit ik misschien in een dilemma? Ben ik ongelukkig omdat ik getrouwd ben en ik kan de sleur niet aan? Heb ik gewoon een drang naar ' ik wil weer lekker onbezorgd feesten als vroeger?'. Of is het gewoon iets wat je als vrouw doormaakt? Ik kan het niet zeggen, maar misschien helpt het om erover te schrijven? 

Ik noem het maar een soort crisis-fase. Ik zal er wel weer doorheen komen. Het zijn misschien de omstandigheden hier in dit land, het cultuurverschil, waar ik overigens nooit last van heb gehad hoor, maar sinds een tijdje schijnt het mijn hersenen wel te kraken. Ik kan hier bijvoorbeeld niet lekker 'stom' kletsen met vriendinnen over van alles en nog wat, over relaties en problemen. Hoe leg ik dat het beste uit? Dat is een lang verhaal. Ik kan er een boek over schrijven. Doe ik nu maar niet. Ik kan hier niet naar de kroeg gaan gezellig met vriendinnen. Dat gaat niet. Dat kan misschien wel, maar in praktijk lukt het niet. Het leven hier is anders en hard. Anders, dit heeft te maken met cultuur, en hard omdat je nu elk dubbeltje moet omkeren om ervoor te zorgen dat je brood op de plank hebt. 

Dan ben ik nog steeds niet uit mijn dilemma, maar ik heb toch mijn hart een beetje kunnen luchten. Het is nu zaterdag avond. Ik breng deze door achter de computer, kijkend naar Amerikaanse series. Mijn zoon ligt op de bank en speelt met zijn 'tablet' en mijn man is de hort op. Ik zoek online naar een paar freelance opdrachten die ik kan doen naast mijn normale fulltime baan zodat ik de maand door kan komen, omdat de kosten te hoog zijn. Alleen maar kopzorgen, veel grijze haren. Ik ben vrouw maar ik voel me momenteel een lamlendige sloeber in mijn huistrui en legging en mijn haar in een knotje.  Geen make-up. Een sleur, zo voelt het. Even een cirkel waar ik niet uit kan komen. Het kan wel, maar het lukt niet. Of ik weet nog niet hoe. Dat is ook het voordeel van moeder zijn, je denkt niet meer aan jezelf want jij bent even niet meer belangrijk. Al ga ik in mijn pyama naar de supermarkt, ik doe het. Dus ook weer een nadeel, want ik voel me momenteel geen aantrekkelijke vrouw, die ik zeer zeker ben (was) maar ik kom niet toe aan mezelf. Is dat het? Ja dat is het misschien. Ik kom niet toe aan mezelf. 

Voor nu ga ik maar even verder met het kijken naar mijn geliefde amerikaanse series. Dan droom ik even weg bij de gedachte aan hoe het zou zijn als ik nu in een prive jet zou kunnen vliegen naar miami om even wat inkopen te doen en stiekum een kortstondige affaire zou hebben met iemand die ik niet ken (eerlijk is eerlijk, getrouwd of niet, iedereen denkt wel eens stiekum toch!). Maar dan kom ik weer terug in de realiteit. Mijn zoontje ga ik naar bed brengen, vervolgens val ik ook in slaap en kan ik morgen genieten van mijn zondag voordat de hectiek van een nieuwe werkweek weer begint... 

Sweetdreams iedereen... 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tijd nemen voor jezelf