Extra nieuwsbulletin: Koning Lachmesot kidnapt Neerpenner!

Door Miesje11 gepubliceerd op Tuesday 04 February 08:58

 

Koning Lachmesot is boos op Neerpenner

4a0e76c08c6ae1ba915d87cf31f81b3c_medium.

Ho! Ho! Ho! Wat hoorde hij nu weer? Had Neerpenner de euvele moed gehad om de auteur van Koning Lachmesot Laat een Windje en Het Plazillamuizendorp’s eigen verhalen met die van een zekere Gildor te vergelijken en de originele auteurs verhalen minder goed van kwaliteit te vinden? Koning Lachmesot stond te trillen op zijn benen. Met een rood hoofd van boosheid en woeste ogen hoorde hij de koerier aan. Dit was onacceptabel! Het was een schande! Een aanfluiting! Een blamage! Een par bleu! En nog een heleboel andere dingen waar de auteur nu even niet zo snel op kan komen. 

“私はこれをコックはありません !Miesj11 はない侮辱を知らせいたします。ペナー重く罰せられる彼が言ったまで !´ (Ik pik dit niet! Ik laat Miesj11 niet beledigen. Neerpenner zal zwaar worden gestraft om wat hij gezegd heeft!) Als hij écht boos werd begon Koning Lachmesot in het Japans te praten. De man was nu ziedend, want iedereen wist toch zeker wel dat Miejse11 fantastische verhalen schreef vol met de grootste mogelijke onzin ooit? Niemand kon haar verhalen toch met enige mate van fatsoen geloofwaardig noemen? Nee! Koning Lachmesot pikte het niet, revanche was onvermijdelijk.

Door zijn woede schoten de winden alle kanten op. “Poe!” zeiden de mensen in zijn directe nabijheid. “Bah!” zeiden de mensen die niet in zijn directe nabijheid stonden, maar aan de andere kant van het kasteel waren. De wind stond helaas hun kant op en tja... het was nogal verstikkend.

“Mondkapjes OP!” schreeuwde de Butler en iedereen die uiteraard niet in Koning Lachmesots directe omgeving stond, haalde razendsnel hun verborgen mondkapjes tevoorschijn en deden ze snel voor hun gezicht. “Jakkes, wat een gore lucht! Iets moet de koning echt boos hebben gemaakt want zijn winden zijn nu echt niet te harden!” Dat was pas echt een understatement!

c547167b7e5541605f1ed0b26e346d5f_medium.

“Haal Generaal Vliegop! Ik wil hem persoonlijk spreken!” schreeuwde Koning Lachmesot. De koerier, vol ontzag voor de Konings woede, rende als een haas ervandoor, op zoek naar de Generaal. Hij vond hem na enige tijd zoeken in de personeelsvertrekken in de keuken aan een grote tafel, waar hij lekker zat te keuvelen met mevrouw Boenalot, het hoofd van de huishouding. Zij was een mollige vrouw met rode wangen en een oer gezellige karakter. Toen Generaal Vliegop haar voor het eerst zag verlangde hij ernaar om zijn armen om haar bevallige lichaam heen te slaan en haar dicht tegen zich aantrekken. Ze rook lekker, ze praatte guitig, lachte veel en, nou ja, ze was voor hem gewoon onweerstaanbaar. Met haar bruine haar dat bovenop haar hoofd in een knot bij elkaar werd gehouden en de losse plukken haar die verleidelijk om haar vriendelijk gezicht hingen had ze binnen no time de Generaal’s hart veroverd. Dat gedoe over super slanke vrouwen, daar hield de Generaal niet van. Hij had geen behoefte aan een plank in zijn bed, een vrouw zoals mevrouw Boenalot was precies wat hij leuk vond en nodig had. Ze was lekker vol en zacht. Ze lachte weliswaar als een geit, maar daar kon hij wel mee leven als hij maar bijtijds zijn gehoorapparaat op stil zette. Ze was onontbeerlijk geworden voor zijn comfort en hij had haar inmiddels al ten huwelijk gevraagd, een aanbod waar ze maar al te graag op inging.

“Heer Generaal! Heer Generaal!” schreeuwde de lakei luid toen hij naast hem stond.

“Ja, ja man, denk je dat ik doof ben???” antwoordde de Generaal geïrriteerd. Hij keek de lakei niet aan, hij keek veel liever naar mevrouw Boenalot. Wat was ze mooi en verleidelijk!

“Ja, Heer Generaal!” schreeuwde de lakei nogmaals eerlijk. Hij had nog niet geleerd wanneer hij wel of niet de waarheid moest spreken. Het product van een zeer strenge opvoeding was hij uitermate eerlijk opgevoed. Uitermate eerlijk en ongelofelijk dom zou een ander zeggen. Maar goed… “De koning gebiedt uw aanwezigheid! Nu! Meteen, heer Generaal!”

"Oké, oké, ik kom eraan. Eerst even afscheid nemen van mevrouw Boenalot.” zei de generaal geërgerd.  

Hij boog naar haar toe, likte zijn getuite lippen en drukte een lange, natte kus op haar gewillige pruimenmond. Ooo, wat was ze lekker! Hij drukte nog een kus op haar mond, en nog één, en nog één. Zijn hand ging richting haar zachte ampele boezem die hij zachtjes begon te strelen. Hij raakte zo opgewonden dat hij begon te trillen en mevrouw Boenalot hem weg moest duwen om te voorkomen dat het uit de hand liep. “Nou, nou Vliegje! Ik ga nergens heen hoor, als je terugkomt ben ik hier nog steeds!” Vol verlangen keek Generaal Vliegop haar aan, kuchte, excuseerde zich en stond toen op. Dat ging niet zo gemakkelijk want de man was ruim 80 jaar, had reuma en kraakte aan alle kanten. Hij had ondertussen O-benen gekregen van ouderdom en liep met een stok die hij maar wat graag gebruikte om ongewenste personages uit zijn directe omgeving een mep te verkopen. Met enig moeite ging hij rechtstaan wat hem een rode hoofd gaf an de inspanning, keek haar vol verlangen aan, knipoogde, likte zijn natte lippen nogmaals en liep toen statig weg, de lakei totaal verbluft achterlatend. Mevrouw Boenalot lachte gemoedelijk als een geit om zijn trotse exit en stond toen zelf ook op om aan het werk te gaan. De lakei was nu echt sprakeloos.

ae27fbd5eba2e5f753836809e93d1734.jpg

Het duurde zeker wel een half uur voordat de Generaal zich bij Koning Lachmesot gevoegd had. De man wás tenslotte niet meer de jongste en het was een hele opgave voor hem om zich van de ene naar de andere kant van het kasteel te begeven, maar toen hij daar aankwam trof hij een zeer boze Koning aan. “Majesteit!” zei hij eerbiedig en boog zo diep als zijn reumatische lijf dat toeliet.  “Wat kan ik voor u doen?”

Koning Lachmesot vertelde hem wat er was voorgevallen en wat zijn plannen waren. Neerpenner moest een stevig lesje worden geleerd en wel nu meteen! De Generaal zou een groep Marine Zeehonden, de meest elite militairen die er waren in zijn  koninkrijk, naar België sturen, Neerpenner kidnappen en hem mee terugnemen naar huis. Daar zou hij aan een rigoureuze straf worden onderhevigd.  Generaal Vliegop deed nooit moeilijk, alles wat de Koning wenste voerde hij uit, zelfs als dat betekende dat hij helemaal naar België moest afreizen om één of andere onbekende auteur te kidnappen. Gelukkig hoefde dat nu niet, hij zou anderen het vuile werk op laten knappen, zo kon hij heerlijk verder genieten van zijn lieve Boenalot.

Orders werden gegeven, de beste mannen werden voor het karwei uitgezocht en binnen 24 uur waren ze onderweg. Wat er verder in België is gebeurd weet de auteur ook niet, dat wordt geheim gehouden, zelfs voor de haar. Wat wel interessant is om te weten voor de lezers is dat Neerpenner in zware kettingen teruggebracht werd naar het koninkrijk. Daar werd hij enige dagen lang in een donkere kerker gehouden waar hij alleen maar brood en water kreeg.  

 

Sterk vervuild en vies stinkend werd hij uiteindelijk voor de koning geleid. De geur van Neerpenner was zó erg dat de winden van Koning Lachmesot er niets bij waren. Zijn haar zat door de war en hij moest knipperen met zijn ogen door de felheid van het licht. Dat krijg je natuurlijk als je dagenlang in een donkere cel hebt gezeten. 

"JIJ!" brulde de koning. "Jij durft Miesje11's werk te vergelijken met dat van Gildorius? HOE DURF JE!". De koning tufte de woorden aan de bovenkant eruit en schoot keiharde salvo's wind aan de onderkant eruit. Een lakei deed snel een paar ramen open, bang als hij was dat iedereen om zou komen door de zware gasvorming en verstikking. "Je zult op gepaste wijze worden gestraft! En wel meteen! Neem de gevangene mee naar buiten, ONMIDDELIJK!" tufte hij verder.

Neerpenner werd met zijn zware kettingen naar buiten gesleurd. Daar, op een grote plein stond een grote ronde, glazen bol met een stoel erin. Aan de stoel waren riemen bevestigd, het zag er zeer onheilspellend uit. Neerpenner keek angstig uit zijn ogen, bang voor wat hem te wachten stond. Hij werd er naar toegeleid,  zwaar tegenstribbelend, en met veel moeite werd hij in de stoel geplaatst en vastgemaakt met de riemen. De kettingen werden verwijderd, de deur werd gesloten en Neerpenner werd alleen achtergelaten, panisch bang voor wat er volgen zou. 

1fb73b44d47b16c2539febafbb1affd8_medium.

Vanuit zijn ooghoed zag hij dat er een man kwam aangelopen met een stinkdier in een kooi. De stinkdier werd in een klein kamertje gelegd dat aan de glazen bol was bevestigd. Tussen de glazen bol en het kamertje was een klein deurtje dat groot genoeg was om de stinkdier doorheen te laten lopen. Het deurtje werd geopend en de stinkdier liep, aangepord met een stok, de glazen bol in. Wat toen volgde was met geen pen te beschrijven, vandaar dat de auteur het maar typt. De stinkdier werd met een paar forse tikken met de stok zó boos gemaakt dat hij zijn staart optilde en, nu ja, je weet wel, hij liet het één en ander schieten wat niet zo fijn was voor Neerpenner. De ruimte leek wel groen te kleuren, maar Neerpenner, tja, je kon alle kleuren van de regenboog zien in zijn gezicht. Pas toen men ervan overtuig was dat de stinkdier klaar was met stinken werd de deur geopend door enkele mannen die van top tot teen in speciale pakken waren gehuld om zich te beschermen tegen de stank. Neerpenner kwam kotsend en proestend naar buiten. Het was geen fraaie gezicht vreest de auteur. Flauw van de zware beproeving werd hij teruggesleept naar zijn cel. Gelukkig had hij daar een toilet want geloof de auteur maar, die had hij heel hard nodig. 

Na een week, een week waarin Neerpenner geboend en gepoetst werd door een paar zeer oude, antieke vrouwen zonder tanden, werd Neerpenner op een boot teruggezet naar België. Hij  moest beloven om nooit meer zulke onaardig dingen te zeggen over Miesje11's verhalen, iets wat hij uiteraard heel graag deed. 

548b5f3890cdea8c78655d296d995f1a_medium.

Reacties (26) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mijn volledige sympathie moet wel uitgaan naar Neerpenner.
Inmiddels weet ik tenslotte hoe het voelt om te worden gestraft, hoewel het in dit geval natuurlijk geen onschuldige wasbeer betrof .
Nee, nu betrof het een klein muisje en ik ben goed voorbereid op wat komen gaat want dit muisje krijgt een hele lange staart.
Geweldig geschreven, weer!
Dat je de koning in het strijdtoneel gooit is een bijzonder doordachte keuze ..... .
Mooi, en nu maar afwachten waar vriendje Neerpenner mee komt :)
Ik wacht met knikkende knieën!
Maar niet heus...
:0)
Ben benieuwd hoe dit af gaat lopen :-)
Ik ook, ik ben zelfs stinkend nieuwsgierig!
Zo, oorlog dus. Ben benieuwd waar Neerpenner mee komt. En nogmaals; hoe verzin je het allemaal? Complimenten!
Zo, oorlog dus. Ben benieuwd waar Neerpenner mee komt. En nogmaals; hoe verzin je het allemaal? Complimenten!
Hier zit een luchtje aan of zelfs wel meer dan één.
Wie de bal kaatst...
Dat dacht ik nu ook en daarom schreef ik een lieve verhaal over Neerpenner... zo lief van me
Je bent een schatje!
Dank je... mijn ego is behoorlijk gestreeld!
Miesje...
Ik héb je verhaal gelezen en géschreven dat ik niet van plan was om ze te vergelijken met die van Gildor. Mijn reactie telt als bewijs!
En nu...ben ik op een afschuwelijke wijze onteerd door die belachelijke koning die duidelijk een kurk nodig heeft waar de zon niet schijnt.
Het is dom van hem dat hij me vrij gelaten heeft, ik weet nog niet hoe, maar ik zal me wreken op een dusdanige wijze dat zelfs jij het zal bewonderen vanwege de genialiteit ervan...
Ik zal komen, ik zal schrijven, wacht maar af...
Kom maar op jochie, ik ben er klaar voor!
Whahahahahahahaha!
WHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!
Daarom was je dus gisteren zo plotseling verdwenen... nu snap ik het pas.
Ik denk dat Miesje beter onder kan duiken nu... 'Hij kwam, hij schreef en ... '
.... hij stonk