De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 146, way up North

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 27 January 20:23

images?q=tbn:ANd9GcT5Rs5q2V48UIvMrCyZ6ar

Bill had het naar zijn zin en begon luidkeels te zingen, North to Alaska en hij glom er bij. Hij balkte de tekst er met veel enthousiasme uit. 'Jij hebt het naar je zin, hé?' zei ik'. Bill keek even zijwaarts naar mij, 'reken maar van yes,'zei hij,'alsof je thuis komt.'  Ik moest grinniken, Bill's manier van denken was aanstekelijk, terwijl ik naar buiten keek en mijl na mijl witte grond zag.  'Ha,' zei Bill,' er is in de jaren niets veranderd' en daarna proesten we het beiden over uit, want hoe kon zo wie zo, iets veranderd zijn, wit is wit en de koude verandert niet. 'Ja,' zei Bill, terwijl hij op de dag teller keek, 'we zijn bijna bij de crossing,' je moet echt oppassen dat je oversteekt waar de rest dat doet ,want dat zal wel een reden hebben.' Ik begreep dat hij echt alles uitmeette met zijn dagteller. 'Kijk,' zei Bill, 'de weg daalt, we gaan naar de rivier toe dat kan niet anders. Ik ga je wat leren, hoe weet je dat je bij de rivier gekomen bent?' Ik keek hem nietszeggend aan. 'Als je ergens   rijdt en je komt geen boom meer tegen dan weet je het wel, dan rijd je op water'. Het was simpel maar natuurlijk had Bill gelijk. 

images?q=tbn:ANd9GcRMMRLoCkKFFfrCrtbz9V6

Ik besefte opeens dat we geen bomen of struiken meer zagen en ik zag pas in de verte weer een bomen zoom ,'Allemachtig,' riep ik uit, we rijden op water!' Bill lachte voor zich uit,'alweer een minuut of tien', meende hij. 'Let op wat zie je als je voor je uit kijkt.' Ik keek met zeer veel aandacht voor me uit.  'Je zult wel geen sneeuw bedoelen' zei ik.'Ja en nee' , antwoordde Bill,' waar minder sneeuw ligt daar is de weg en daar hoort nog iets belangrijks bij, waar minder sneeuw ligt is het harder bevroren. Waar sneeuw ligt is het ijs iets meer beschermd en minder dik'. Ik verbaasde me over alle praktishe wetenswaardigheden, ik leerde aan de lopende band nieuwe dingen. Vlak voor de bomen rand klom de vrachtwagen weer omhoog en we stonden op droog land. 'Nu nog een even door kachelen en we komen bij de laatste tradingspost, die we voor een lange tijd zullen zien, daar wisselen we weer van plaats,' deelde Bill mee. Het duurde iets langer dan even en ik vond het fijn om na een paar uur in de verte een parkeer terrein te zien met geparkeerde vrachtwagens. We zouden de benen even kunnen strekken en kijken wat er binnen te eten en drinken was. De vrachtwagen verminderde per verlaagde versnelling vaart en we kropen het terrein op. 

images?q=tbn:ANd9GcSbi8Tnw6laJPBN_ZWG7U9

De vrachtwagen werd voor een stroompaaltje tot stilstand gebracht en Bill zette de versnelling pookjes in stand: 2 en 2. Ik liep om de cabine heen en plugde de  stekker die van onder de motorkap kwam in het stopcontact. Met onze vrachtwagen kon niets meer gebeuren. We waren al koud tot op het bot toen we voor de deur stonden. Bill duwde de deur op en ik volgde hem meteen naar binnen. Een alles brander stond te loeien. 'Nee!!!', klonk het,' kijk nou eens wie er binnen komt.' Een oude bebaarde trucker sprong op en liep op Bill af. 'Arctic Bill, ouwe rukker,' riep hij uit,' ik dacht dat je allang dood was.' Bill sloeg de oldtimer daverend op zijn  schouders. 'Dan heb je alles gehad,' bulderde hij,' en dan kom je Handy Andy tegen.' De mannen stonden elkaar vreugdevol af te hengsten en het duurde even voor dat Andy zich naar mij wendde. 'Wie is dat, vroeg Handy Andy?' Dat,' zei Bill, is mijn nieuwe  greenhorn'. Leuk te weten, dacht ik, zo denkt Bill dus over mij, hij ziet  mij als  een leerling. 'Dan dopen we je greenboy', stelde Andy vast.  'Wat dan ook', zei ik en knikte even naar Handy Andy. 'Kom aan mijn tafeltje zitten, zei Andy tegen Bill en toen ik ook wilde  gaan zitten vervolgde hij, ' okay greenie, vooruit dan maar, kom ook maar bij de mannen ziten.

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 147, Eskimo Earney

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een hele eigen databank aan ijsfeiten verzameld, puur om te overleven in het barre klimaat ... Ben blij dat ik aan het begin van het seizoen alleen aan mijn winterbanden hoef te denken.
Elkaar vreugdevol afhengsten :-))
Ja in hun ogen ben je een rooky. Niet in mijn ogen hoor.
Werd het toch nog gezellig.
Waar je Up-North al niet op moet letten.