Leven anno 2014 in Nederland

Door Klokjes2014 gepubliceerd op Saturday 25 January 21:09

Januari 2014.

Jaren vechten voor veilige plek , zorg en inkomsten wat in "zorgstaat" Nederland niet meer vanzelfsprekend lijkt te zijn. Woningnood, weinig sociale huurwoningen, opvang te vol, zorgverplichting maakt schulden alleen maar hoger als men geen inkomsten heeft. Openstaande boetes kunnen niet voldaan worden of regeling voor getroffen worden. Advocaten hebben monopoliepositie en willen liefst voor zo weinig mogelijk werk hun subsidie verkrijgen. Heb je er wat sjoege van, wetten en rechten en wijs je ze daarop loop je de kans dat men het vertrouwen in jou opzeggen, of bij ambtenaren dat je je eigen glazen ingooit als je laat merken dat men zich niet aan de wet houdt. Veel gehoord de laatste jaren is dat we beter stroop kunnen gebruiken dan je recht proberen te halen. Vooral niet teveel tegen hen in gaan ook al weet je dat men zich niet houdt aan wetten en regels. Want dat betekend dat men jou als lastig persoon ziet en zelfs zo kan reageren dat men beveiliging op je af stuurt als je stukken indiend waarop je poststempel wil en getekend wil zien. 

Is nog maar net begonnen en hopenlijk zal dit jaar toch wat meer brengen dan 2013,

Allereerst is het voor mij / ons belangrijk dat er weer een GBA inschrijving is want dit is al sinds het kortgeding met kerst 2011 al een groot probleem. Nog steeds in bezit van eigen woning, maar geen recht om daar te wonen. Het probleem dat er geen inkomsten zijn maakt het verkrijgen van een adres erg lastig. En dan de vicueuze cirkel waarin je terecht komt want zonder adres geen uitkering en zonder uitkering geen adres. En dan de hulp krijgen van een raadslid die doet wat er in zijn macht ligt om toch maar ergens een plekje te verkrijgen zodat de circle doorbroken gaat worden is ook voor hem een grote strijd tegen de bureaucratie van Nederland. Gemeente die een foutje maakte in 2012 nadat er pas na drie maanden een uitkering werd toegewezen, men moest eerst uitzoeken of er geen sprake was van economische eenheid, terwijl ik en huurder noodgedwongen in de opvang zaten!

Het geluk kon niet op toen er toch eindelijk iets gehuurd kon worden in Gouda, men had een school in beheer gegeven aan antikraak beheer ( AK- beheer) en daar waren vele units beschikbaar voor minimaal zes maanden zoals men ons voorhield.

Tjah, voorhield want na uitgeschreven te hebben in Arnhem en opnieuw in te schrijven in Gouda, uitkering stopgezet en opnieuw aangevraagd, zoals het behoort... .bleek al snel dat er iets niet helemaal klopte.

Wat zo mooi leek werd een grote nachtmerrie veroorzaakt door 1 ambtenaar van gemeente Gouda die een 'foutje ; maakte door de school in beheer te geven om verhuurd te worden. Want begin april 2012 tekenden we huurovereenkomsten en betaalden borg en huurpenningen vooruit . Na de eerste nacht bleek al de vele problemen die Gouda had met de wijk waarin deze school stond. Dit was het zoals zij het noemt: Marokkanenprobleem die de buurt terroriseerden. Wat ons dan ook niet ontging en waar we midden in terecht leken gekomen te zijn. Belaging en bedreigingen alom., Politie die in mijn ruimte bewakingscamera moest plaatsen en mij sommeerde niet meer in mijn ruimte te verblijven want mocht men mij voor de camera zien zouden ze mij moeten arresteren. 

De ellende was begonnen. Nadat politie al vele malen waren geweest ivm bedreigingen en intimidaties door grote groep jongeren die het schoolpand binnen vielen en ons bewoners (3) erg lieten schrikken en de gemeente zich lange tijd afzijdig hield kwam er toch een gesprek. Maar het balletje werd teruggekaatst naar AK Beheer en die kaatste de verantwoordelijkheid weer terug naar gemeente Gouda.

Een nachtmerrie waar geen end aan leek te komen,. en waar geen oplossingen geboden werden. 

Helaas na een kleine maand weer nog verder terug bij af, weer helemaal opnieuw beginnen. Dat vertaalde zich in het verblijven allereerst in een hotel maar die kosten liepen veel te snel veel te hoog op naar het verblijven op een zeilbootje. Dit een dik jaar moeten doen, zonder inkomsten zonder faciliteiten maar ook zonder dat men ( zorg/ gemeente etc) ook maar iets deed. Zonder hartmedicatie en minder valide zien te overleven en met min 20 vorig jaar afgezien.

En dit liggende tegenover het gemeentehuis, waar de burgemeester zicht had op het zeilbootje met ons daarop en wist dat we geen kant uit konden. Natuurlijk elke dag gemeente huis bezocht en brieven ingediend , gesprekken gevoerd om ons uit die situatie te helpen. Beloofde wel hulp en zorg maar hebben het niet gegeven.

Nu mogen we niet klagen, zo zitten we niet in elkaar maar het is wel erg lastig als men veel beloofd en niets doet , alleen toekijkt. De gevolgen stapelen zich op. ivm gijzelingswaardige boetes die niet betaald konden worden en als grote dreiging als een zwaard van Damocles boven onze hoofden hangt. Na veel aandringen en de belofte van burgemeester hulp te bieden mochten we ons inschrijven in GBA, er zouden twee units beschikbaar zijn... heel herkenbaar , al eerder meegemaakt en vertrouwen in ambtenaren en gemeentes al behoorljk geschaadt vertrouwden we het eigenlijk niet maar het werd zo ontzettend koud en vochtig op de boot dat uiteindelijk getekend. 

DIt pas 12 december 2012 terwijl het begin oktober al beloofd was maar goed, het was in ieder geval een droge warme plek. Toch weer haken en ogen, ineens waren er geen twee units maar vond men dat we maar genoegebn moesten nemen met 1 unit. ( zodat de gemeente ons als economische eenheid kon stempelen en 1 uitkering hoefde toe te kennen) Dit terwijl we nooit samengewoond hebben en dit ook niet wilden en ook gelijk kenbaar hadden gemaakt. De boot was uit nood en zou voor een paar maanden zijn niet voor een dik jaar, maar zonder hulp en zorg werd dit dus veel te lang. Maar onder de grote druk van het weer, koud en vocht en geen uitzicht toch maar voor 1 unit getekend. Ook werd dit ineens beperkt tot drie maanden. Na vier weken en dagelijkse bezoekjes aan gemeente huis waar de sleutel bleef en dat het wel heel lang op zich liet wachten kregen we een afspraak met de antikraakbedrijf Interveste. Helaas drie afspraken terwijl we klaarstonden in de sneeuw met bagage kwam men deze niet na, ook niet even afmelden gewoon niet komen, 22. januari 2013 eindelijk dan de sleutel.

Uitkeringen waren 6 november 2012 aangevraagd ook met veel moeite en daarvan nog niets vernomen. De maanden die volgden zo goed mogelijk proberen te benutten om de uitkeringen op gang te krijgen, maar helaas men hield zich niet thuis. Het leek eenrichtingsverkeer. De Nationale Ombudsman en Gedeputeerde Staten ingelicht en op de hoogte gebracth, nadat zij aan de bel gingen trekken kregen we beide op 18 maart 2013 eindelijk een dossier. UItkeringen afgewezen dus moest bezwaar ingediend worden. Dit is ook nog een verhaal apart maar ondertussen waren er nog steeds geen inkomsten. Nog nooit van mijn leven zo afhankelijk gevoeld omdat ik altijd een eigen bedrijfje had en nooit aanspraak op sociale dienst ( GELUKKIG!!!) hoeven doen. Wat een hel! dacht na twintig jaar belasting betaald te hebben, mocht ik er ooit zelf gebruik van moeten maken... dan krijg je dit. Het dossier stond vol fouten, was snel in elkaar geflanst en kon je goed zien want zelfs het mail adres waar een stuk heengestuurd zou zijn was compleet fout gespeld.

Men plandde een zitting, dit bestond alleen uit twee personen van de sociale dienst, dus onafhankelijk was het beslist niet. De zitting werd uitgesteld, maar dezelfde dag dat we dat bericht via post kregen kwam er die middag weer een brief die weken daarvoor al geschreven was dat de zitting weer gepland stond op weer andere datum. Erg onduidelijk, direct gemaild maar opheldering werd er niet gegeven. Dus na verloop van tijd zitting verkeken volgens hen. Nu 1 aanvraag naar de rechter maar dat wordt pas februari 2014, dus bijna jaar verder. En nog steeds zonder inkomsten!

Zal later weer verder schrijven!

klokje

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.