Nikita en knopjes

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Wednesday 22 January 11:12

Iedere donderdagmorgen gaan Nikita en ik na het guppydansen naar omi. Dat weet ze precies, zodra we in de auto zitten zegt ze: ‘omi toe?’

‘Ja, tuurlijk’ zeg ik steevast.

‘Ja en Anung en de jamo’ hoor ik haar dan tevreden zeggen. Want Anung, omi’s hulp is er ook op donderdag en de piano staat er natuurlijk altijd.

‘Sijntje eten en sinasap drinken’ gaat ze verder. Want rozijntjes heeft omi altijd in huis en Anung perst wel een sinaasappeltje voor haar.

Bij omi’s huis drukt ze voor me op het knopje van de afstandsbediening voor de garagedeur. En kijk: die gaat open, ze giert het iedere week weer uit. ‘Daar moet auto in’ roept ze dan voor het geval ik de weg kwijt ben. In het huis van omi vertelt ze eerst dat dansen leuk was en na een paar rozijntjes en een bekertje water , van dansen krijg je trek en dorst blijkbaar, gaat ze aan haar wekelijkse ronde beginnen. Eerst alle lichten aan, want in omi’s huis kan ze zo fijn bij de knopjes. Dan alle lichten weer uit omdat wij haar dat vriendelijk vragen. Dan is de ‘jamo’ aan de beurt. Omi’s grote hobby is pianospelen en ze heeft een grote vleugel staan waar Nikita met twee vingertjes op mag ‘spelen’. Ze drukt allerlei toetsen in terwijl ze ‘in de maneschijn’ zingt en klapt voor zichzelf als ze klaar is. Maar omi heeft ook nog een andere ‘jamo’, dat is een elektrische, die meestal uit staat. Nikita heeft gezien hoe omi die aan zette en dat was voldoende om voortaan zelf dat ding te bedienen. Deze ‘jamo’ is veel mooier dan de vleugel, wij hebben geen idee waarom, maar we vermoeden dat het door dat aan-uitknopje komt. Ze loopt er naar toe, controleert of er geluid uit komt. ‘Nee, uit’ horen we haar tegen zichzelf zeggen ‘Kita even aanzetten.’ En ze drukt op precies het juiste knopje. Speelt op haar manier weer een beetje en roept dan: ‘affelopen’ waarop wij hard met haar meeklappen en het tijd is het knopje weer te bedienen. ‘Zo, uit’ zegt ze tevreden en gaat dan eens kijken of ze Anung kan helpen.

Dat kan altijd wel, stofzuiger aanzetten, mee naar beneden om het vuil weg te brengen en dan natuurlijk op het liftknopje drukken. Als we naar huis gaan moet gelukkig de lift weer geroepen worden en ook de garagedeur weer open en dicht, wat een feest die donderdagmorgen!

En over knopjes gesproken, dit gebeurde er van de week: ‘Oma, licht aan’ zegt Nikita. Ik was druk met Christiaan zijn fruithapje te geven en had niet gezien wat ze aan het doen was. Dus ik keek op en zocht welke lamp ze aan gedaan had. Maar er was geen lamp aan….. ‘Nikita, welke lamp heb je aan gedaan?’ vroeg ik.

‘Nee, niet lamp’ zei ze.

‘Heb je het lícht niet aangedaan?’ vroeg ik verbaasd.

‘Nee, Kita niet lamp aan’ zei ze weer. Nou ik snapte er niks van, dacht het wordt nog wel duidelijk en ging verder met voeren. Maar ze moest blijkbaar echt iets kwijt en zei : ‘oma, kijk licht aan’ en wees naar het raam. Daar staat of hangt geen lamp in onze kamer, dus mijn verbijstering nam toe.

‘Oma kom’ zei ze dwingend, dus ik stond op en ze pakte mijn hand. Nam me mee naar het raam en zei: oma ,licht aan….. buiten!’ en wees naar de zon die op de tuintafel schijnt.

‘Dat is de zon’ zei ik.

‘Kita niet aan daan, toch?’ vroeg ze.

‘Nee liefje, dat heb jij niet gedaan, die heeft geen knopje’ zei ik, terwijl ik serieus probeerde te blijven. Ze knikte tevreden en ging weer met de pop spelen ,die ook nodig een fruithapje moest.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.