Gohdia ( gloria)

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Wednesday 22 January 11:05

‘Oma, jij en Nikita spelen?’ vraagt Nikita met haar hoofdje scheef en op haar liefste toontje

. ‘Leuk’ zeg ik ‘wat doen we?’

‘Oma, kom…… hier zitten!...... taktaassie spelen’ en ze wijst dat ik op de poef moet gaan zitten. Ik vermoed dat we een feestje hebben want ze heeft haar tafeltje gedekt met alles van het serviesje. Haar stoeltje staat er voor en een krukje waar Pop al op zit. Ik mag aan de andere kant op de poef. We hebben een bordje, bekertje en bestek. Ik heb twee messen en Pop twee vorken maar dat mag de pret niet drukken. Ik ga braaf zitten en wacht af, want ‘taktaassie’ heb ik nog nooit gespeeld en ben benieuwd wat we gaan doen.

‘Zellig hè?’ zegt Nikita met een verheerlijkte blik.

‘Nou, heel gezellig’ beaam ik.

‘Oma kom, zingen….’ En ze begint in haar handjes te klappen, eerst begrijp ik niet wat voor liedje ze in haar hoofd heeft maar al gauw versta ik: ‘ langelangeleven, langelangeleven’ en snap ik de bedoeling. Dus ik klap en zing mee…….’lang zal ze leven in de gloria, in de glooooriiia!’ Als door een wesp gestoken kijkt ze me aan: ‘oma…..niet goed!’

‘Niet goed?’ Heb ik soms het verkeerde lied? Maar nee, ik word gecorrigeerd: ‘oma…is gohdia!!’ Ik snap dat ik gohdia moet zingen in plaats van gloria. Ok, dat kan gebeuren als ze groter is leg ik nog wel eens uit waarom het ‘gloria’ is. Tenslotte schijn ik zelf jaren het lied van de mosselman die in Scheveningen woont veranderd te hebben in de mosselman die op scheve benen loopt. Dus ik pas me nu aan Nikita’s woordjes aan. We beginnen opnieuw, Nikita klapt en ‘gaat voor’ en als we bij ‘gohdia’ aangekomen zijn, kijkt ze me argwanend aan. Zingt oma het nu wel goed? Ik word beloond met een stralende lach…. In m’n enthousiasme zing ik hard mee en bij hiephiep gooi ik m’n armen in de lucht…..o,o,…. ‘oma, niet goed’ verwijtend kijkt ze me aan. Je ziet haar denken…… ‘weet oma nou niks?’ Aarzelend wacht ik af, wat is er nu weer aan de hand? Nikita doet het voor: hiephiep zingt ze heel zachtjes met haar handjes voor de mond. Nadat ze zeker heeft gemaakt dat ik het begrijp ,beginnen we opnieuw. Nadat het hele lied goed gegaan is kijkt Nikita naar Pop: ‘oma, Pop ook zingen?’

‘Ja hoor, Pop heeft mee gedaan’ zeg ik ‘krijgen we nu een kopje thee?’

‘Ok’ zegt ze en gaat in de weer met haar pannetje, maar ze kijkt wat argwanend naar Pop, zou die fouten gemaakt hebben? Gelukkig vergeet ze dat zodra we aan de thee zitten.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.