Ademhaling bij slaap apneu

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Monday 20 January 20:39

Ademhalen is iets wat we ‘vanzelf’ doen. Er zijn kleine centra in de hersenen die, afhankelijk van de hoeveelheid zuurstof en koolzuur in het bloed, de ademhaling aansturen. Zo past de ademhaling zich aan aan de lichamelijke activiteit van het moment. Zijn we in rust dan is de ademhaling rustig. Een gemiddeld (per individu licht verschillend) ritme van de ademhaling in rust is: 3 tellen inademen, 6 tellen uitademen en daarna even een pauze voor de volgende inademing. Met dit ritme blijft alles wat aan de ademhaling gekoppeld is in balans.

Functionele ademhaling:

Hoe meer lichamelijke activiteit hoe sneller/dieper de ademhaling. Dit noemen we een functionele ademhaling. Tijdens bijvoorbeeld hardlopen of andere lichamelijke inspanning ga je vlugger ademen, wat nodig is omdat er meer zuurstof verbruikt wordt en meer afvalproduct (koolzuurgas) wordt geproduceerd. Als je je heel hard inspant sta je zelfs, nadat je gestopt bent, nog even na te hijgen, omdat er niet genoeg zuurstof en bovendien ook nog teveel koolzuurgas in je lichaam zit. Doorgaans is de rustige ademhaling weer vrij snel bereikt.

Disfunctionele ademhaling:

Een disfunctionele ademhaling is een manier van ademen, die niet past bij wat je lichamelijk op dat moment aan het doen bent. Een voorbeeld van een disfunctionele ademhaling is hyperventilatie. Bij hyperventilatie (snelle/diepe ademhaling alsof je een enorme inspanning hebt gedaan, terwijl je bijv. in de stoel zit) kom je in een vicieuze cirkel terecht. De ontregelde verhouding zuurstof/koolzuur in het bloed zorgt voor veel lichamelijke klachten , waardoor de angst en spanningen toenemen, enz. Omdat een verkeerd adempatroon snel een gewoonte wordt is deze cirkel moeilijk te doorbreken.

Osas ( obstructief slaap apneu syndroom) en ademhaling:

Na een nacht vol apneus gaat het lichaam zelf zorgen voor aanvulling van het zuurstof tekort in het bloed. Je krijgt dan een functionele snelle ademhaling, dus een functionele hyperventilatie: hyper= veel en ventilatie= ademen, dus hyperventilatie betekent letterlijk veel ademen. Op dit moment heb je dat nodig, dus is het functioneel. Als de zuurstofhoeveelheid weer bijgetankt is gaat de ademhaling weer over in een rustiger ritme, zonder dat je dat zelf merkt. Maar ook hier ligt het gevaar op de loer dat het verkeerde adempatroon een gewoonte wordt en dan kan de volgende vicieuze cirkel ontstaan: In bovenstaand patroon is het moeilijk te bepalen of de lichamelijke klachten komen van de osas of door de disfunctionele ademhaling. Gelukkig komt niet iedereen die osas heeft in dit patroon terecht. Osas is wel een ademhalingsprobleem, omdat de ademhaling blokkeert. Maar er is in eerste instantie natuurlijk - zonder de obstructie was er immers geen probleem - geen verkeerd ademritme of ademtechniek.

Ademhalings-oefeningen: Ademhaling is een soort reflex en gaat (als het goed is) buiten ons bewustzijn om, dat houdt al in dat het oefenen met de ademhaling een onnatuurlijke bezigheid is .Ga zelf maar eens op uw ademhaling letten, dan zult u merken dat u er een ongemakkelijk gevoel bij krijgt. Maar als iemand in een verkeerd patroon terecht is gekomen ontkom je niet aan oefeningen om de cirkel te doorbreken. De meeste oefeningen zijn er op gericht iemand in rust het juiste ademritme te leren en het verder weer ‘gewoon aan het lichaam zelf over te laten’. Bij iemand met osas èn ademhalings-gerelateerde klachten zal het oefenen er dus op gericht zijn de functionele hyperventilatie niet over te laten gaan in een disfunctionele ademhaling.

Obstructie: In de slaap verslappen alle spieren, dus ook die rond de luchtpijp, waardoor de zachte weefsels in en rond de luchtpijp kunnen uitzakken en zo de obstructie veroorzaken. Er ligt dus geen verkeerde ademtechniek aan de obstructie ten grondslag. Ademhalingsoefeningen pakken de oorzaak niet aan en zullen niet helpen.

Oefeningen met een didgeridoo? Als fysiotherapeut weet ik dat goed getrainde spieren een verhoogde rustspanning ( ook in de slaap) krijgen en zo een spierkorset kunnen vormen. Hier wordt bijv. bij rugklachten veel gebruik van gemaakt. Dit zou met de keel- en mondspieren ook kunnen ware het niet dat dit spierkorset alleen gevormd wordt als er zeer intensief getraind wordt. Dit zal dus alleen effect kunnen hebben bij een zeer frequente training met de didgeridoo ( úren per dag!)

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel interessant artikel Ik weinig of geen kennis over dit onderwerp, maar heb hier veel van opgestoken.