Beleggen in plaats van sparen

Door Siemonvb gepubliceerd op Wednesday 15 January 15:35

De parabel van de talenten

Wie vroeger school gelopen heeft in het katholiek onderwijs, herinnert zich vast nog de parabel van de talenten. Kort samengevat gaat dit bijbelse verhaal als volgt.

Een man vertrekt naar het buitenland en vertrouwt zijn bezittingen toe aan zijn drie slaven. De eerste slaaf krijgt vijf talenten, de tweede drie en de derde ontvangt één talent. Na het vertrek van zijn meester investeert de eerste slaaf zijn vijf talenten en wint er zo vijf extra bij. Ook de tweede slaaf investeert zijn talenten en verdubbelt het aantal tot zes. De laatste slaaf echter graaft een gat in de grond en stopt uit angst voor zijn strenge meester zijn ene talent veilig weg.

Na lange tijd keert de man terug en rekent af met zijn slaven. De eerste slaaf komt naar voor en vertelt dat hij tijdens de afwezigheid van zijn meester vijf talenten heeft bijverdiend. De heer is bijzonder tevreden en beloont de trouwe en goede slaaf, hij mag binnentreden in de vreugde van de Heer. De tweede slaaf vertelt ook dat hij zijn aantal talenten verdubbeld heeft en wordt eveneens beloond. De derde slaaf vertelt dat hij zijn talent heeft weggestopt onder de grond en geeft het terug aan zijn meester. De man is hier zeer ontevreden mee, geeft het talent als extraatje aan de eerste slaaf en laat de “slechte en luie slaaf” in de duisternis werpen. Daar vallen geween en tandengeknars hem ruimschoots te beurt.

 

Een treffende parallel

Laten we niet ingaan op de diepere bijbelse betekenis van deze parabel. Dat zou ons ongetwijfeld te ver brengen. Er bestaan echter  treffende parallellen tussen deze bijbelpassage en het huidige spaargedrag van vele Vlamingen. Net als de slaven in het verhaal beschikt niet iedereen over een even groot vermogen. En net als in de parabel kan iedereen vrij kiezen wat hij of zij doet met dat vermogen.

Uit risico-aversie zetten velen hun hele vermogen zogenaamd veilig weg op een spaarrekening. Volgens cijfers van de Nationale Bank bereikte het totale bedrag op de Belgische spaarboekjes alweer een nieuw record in september. Deze mensen doen zoals de derde slaaf en kunnen jaren later hun geld weer opgraven om ruwweg hetzelfde bedrag over te houden. De kans is bovendien reëel dat de koopkracht van dit vermogen dankzij de inflatie zal zijn afgenomen. Stilstaan betekent in dit geval inderdaad achteruitgaan. En alsof dat nog niet genoeg is, blijkt op het spaarvermogen ook nog eens een eenmalige superbelasting van 10% gehoffen te zijn. In dit, vanzelfsprekend puur hypothetisch, voorbeeld zal ongetwijfeld geween zijn en aan hypothetisch tandengeknars zal het ook niet ontbreken.

 

Waarom beleggen?

Beter verging het enkele anderen. Zij investeerden een deel van hun vermogen; hetzij in aandelen, hetzij in obligaties, hetzij in andere activa en combinaties daarvan. Vele jaren later kunnen zij terugkijken op een vermogen dat significant is aangegroeid. Zij hebben van talenten nieuwe talenten gemaakt. En, minstens even belangrijk, zij hebben hun talenten gebruikt en ten dienste gesteld van de economie. Zij hebben hun geld geïnvesteerd in bedrijven en plukken daar nu de vruchten van; niet enkel als aandeelhouder, maar ook als consument en als lid van de maatschappij.

Uiteraard moet het bovenstaande enigzins genuanceerd worden. Een spaarpotje achter de hand houden met het doel eventuele financiële tegenslagen te kunnen opvangen is nodig en verstandig. Sparen op korte- of middellange termijn voor bepaalde geplande uitgaven is dat zeker ook. Maar wie daarnaast nog geld over heeft, doet er goed aan dit minstens deels te beleggen. Sparen brengt nauwelijks iets op en banken zijn nog steeds volop bezig met het verlagen van de interesten. Bovendien ziet het er naar uit dat de Europese Centrale Bank de basisrente nog een hele poos laag zal houden. Terwijl ik dit schrijf verlaagt de ECB haar beleidsrente zelfs naar 0,25%, een historisch laagtepunt.

 

Voor de lange termijn

Beleggen dus. Maar houdt dat geen risico in? Natuurlijk, risico en rendement gaan hand in hand. Over een lange periode gezien is de kans op grote verliezen echter in te perken en zal het resultaat eerder naar een behoorlijke vermogensgroei neigen. Tijd is in dit opzicht de grootste bondgenoot van de belegger. Was de meester in de parabel na korte tijd teruggekeerd, dan had de eerste slaaf op het moment van de afrekening misschien wel verlies gemaakt. De man kwam echter pas na lange tijd terug. Dit stelde de slaaf in staat om een mooi rendement te behalen.  Bovendien zijn er beleggingsproducten beschikbaar voor alle risicoprofielen: van relatief veilig to ronduit speculatief.

Daarom een warm pleidooi voor het beleggen. Wie geld bezit dat hij of zij gedurende vele jaren kan missen, doet er goed aan dit te investeren in plaats van de financiële repressie passief te ondergaan. Op de lange termijn plukt u daar de vruchten van. Met wat geluk kan u het geween en tandengeknars dan inruilen voor gefeest en handengeklap.

Dit artikel is ook te lezen op http://investologie.wordpress.com

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.