Geen Valentijnsgedicht

Door Appelpit gepubliceerd op Friday 10 January 17:59

Toen ik je voor de eerste keer ontmoette
Vond ik je ogen zo ontstellend blauw
Vol zelfvertrouwen vulde je de ruimte
Je lachte en ik viel meteen voor jou

Waar jij verscheen daar was je zeer aanwezig
Vertelde moppen en was joviaal
Vooral de vrouwen hingen aan je lippen
Je zei pikante dingen, was brutaal

Ik was zo trots toen ik je had veroverd
We zijn nu alweer jaren bij elkaar
Je ogen zijn nog altijd even prachtig,
Maar met die moppen ben ik nou wel klaar

De vrouwen die je om je heen verzamelt
Op ieder feestje, zijn zo jong en dom
Je knipoogt en je maakt je schuine grappen
Zij giechelen, ik vraag me af waarom.

Zien zij in jou een rijpere Adonis?
Of vinden ze je zielig, oud en raar
Je lacht te hard en kleedt je te opvallend
Je kletsverhalen zijn gewoon niet waar

Ik draai me om en loop alleen naar buiten
Ga jij je gang maar met dat jonge spul
Je wordt uiteindelijk toch wel ontmaskerd
als wat je bent: gewoon een slappe lul.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De titel dekt de lading.
Heel goed zelfs.