Over Yneke, Stieny en andere fora

Door Wasbeer gepubliceerd op Thursday 09 January 19:04

Mijn enige ervaring met het verschijnsel internetforum (voor Plazilla) is met een financieel forum, waarvan ik de naam niet zal noemen. Vaak behoorlijk technisch en het klinkt ook heel gezapig. Maar de werkelijkheid is toch heel anders. Indien er een gevoelig onderwerp aan de orde komt bijv.: 'Is het moreel verantwoord als 'rijke' mensen gebruik maken van belastingmaatregelen' kan het volledig uit de hand lopen. Sommige scheldwoorden heb ik daar voor het eerst gelezen en zelfs, al dan niet uitdrukkelijke, doodsbedreigingen zijn daar niet van de lucht. Als je daar niet minstens één persoonlijke 'stalker' hebt en niet in de positieve zin, tel je eigenlijk niet mee. Soms 100 posts achter elkaar die door de moderatie moeten worden verwijderd ,zodra het weer eens uit de hand is gelopen. Tijdelijke en levenslange 'bannen' zijn ook aan de orde van de dag, hoewel de echte diehard dan binnen de kortste keren terug zal zijn met een nieuw of variabel IP-adres en een iets gewijzigd alias.

Genoeg reden zou je dan denken dan 'men' daar erg voorzichtig is om te veel persoonlijke dingen te vertellen om het risico te vermijden dat herkenning kan plaats vinden in een kleine groep of zelfs op ruimere schaal. Tenslotte is alles wat je schrijft op het net toegankelijk voor de hele wereld met die simpele druk op een knop. En toch worden daar ook, vaak om te onderstrepen over hoeveel 'vakkennis' men beschikt, vaak al details verstrekt, die het niet zo moeilijk maken om iemand te herkennen. Sommige posters lijken er zelfs op uit om een ander te prikkelen om meer los te laten, dan hij of zij in eerste instantie van plan was. Wie nog niet wist in hoeverre het een harde wereld is daarbuiten, hoeft maar een blik te werpen op een dergelijk forum. Behoorlijk vreemd als je dan daar ook nog bij realiseert dat het beslist niet gaat over persoonlijke ervaringen of levensvragen, maar vaker gewoon over het 'slijk der aarde'.

Daar moest ik meteen aan denken toen Yneke gisteren hier schreef dat zij van plan was over een toch wel bijzondere periode in haar jeugd te schrijven. Het artikel van Stieny ging vandaag ook over de risico's die daarmee verbonden kunnen zijn. . Schrijven op internet is toch wel iets speciaals omdat je het deelt met de hele wereld, ook diegene waar je het eigenlijk juist niet voor bedoeld hebt. Niet zozeer verschillend van het schrijven van een boek eigenlijk. Maar daar weet je nog dat het publiek een stuk beperkter is. En er bestaat een mogelijkheid dat de inhoud nader wordt geanalyseerd door critici, die de scherpe kantjes daar van af kunnen halen. Wat men schrijft zonder die toelichting zal door de lezer al gauw worden uitgelegd naar gelang zijn eigen wereldbeeld. Misschien ben ik wel te voorzichtig, ik heb tenslotte niet voor niets een foto van een wasbeer als identificatie hier. Maar ook merk ik wel dat het soms gewoon wordt om in de ( goede) sfeer die heerst op Plazilla, meer van je persoontje te laten zien dan eigenlijk de bedoeling was.

Hier alle lof voor de beide dames, want we lezen toch graag de zaken die ons wat meer vertellen over een ons onbekende wereld. Toch voel ik reserves bij het delen van zulke specifieke en herkenbare zaken. Is de wereld op Plazilla dan toch anders?

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik kan me zeker voorstellen dat je baat kunt hebben in de verwerking van vervelende periodes in je leven door het 'van je af te schrijven'. Dit zijn dan natuurlijk zeer persoonlijke verhalen. Zelf zou ik dat niet doen zonder een alias/pseudoniem, maar dat is natuurlijk persoonlijk. Zelf vind ik het welprettig om redelijk anoniem door Plazillland en de internetwereld te wandelen.
Sommigen zaaien wind en oogsten tot hun eigen verbazing soms een storm ... .
Maar een storm gaat ook weer liggen.
Zelf nooit een storm meegemaakt op dit manier en ik denk dat dit ook niet gebeurd ... .
Kwestie van beargumenteren wat je doet en vindt en accepteren dat er ook andere meningen kunnen zijn .... .
Ook op een dergelijke site als deze, is respect vaak het toverwoord wat je moet herkennen .... .
Overigens mooie artikel en prima beschouwende vraagstelling ... .
Lieve Wasbeer wat goed dat je dit schrijft en inderdaad besef ik ook dat het schrijven over mijn ervaringen verder reikt dan plazilla, tegelijkertijd is plazilla wel vanaf het begin dat ik hier kwam en onderzocht hoe ik mij zelf hier kon plaatsen het forum waardoor ik het juist hier durf te schrijven, heel goed dat je wel bewust maakt van het feit over wat je schrijft wereldkundig is.
juist zulke alerte mensen als jij op plazilla die verder lezen en denken dat hun neus lang is , geeft mij de moed om hier te durven schrijven over het onderwerp wa zo gevoelig ligt.
XxX
Eerlijk gezegd kijk ik wel uit naar de volgende aflevering. Ook geloof ik dat je zelf de grens goed zult kunnen bepalen en hoop ik dat het je zal opleveren wat je ervan verwacht. Extra rust en zekerheid in je leven.
een vriend
Dank je, je zegt het goed en je zorg is terecht.
Geloof me dat ik buiten deze virtuele wereld in de echte wereld al heel wat persoonlijk en face toe face verwerkt heb.
Je raakt me wel door je artikel, ik proef er een voorzichtigheid uit die voor mij een enorme erkenning geeft over de angst die ik ooit heb gekend.
Oprechte dank!
Sommigen realiseren zich niet wat ze delen. Met bepaalde dingen kun je denk ik niet voorzichtig genoeg zijn, omdat het je inderdaad kwetsbaar maakt.
Ook ik schrijf onder pseudoniem, al weten heel veel wel mijn naam. toch zal ik niet snel hele persoonlijke dingen delen. Puur, omdat het je in hele vervelende posities kan zetten en waar ik de grens leg is dan aan mezelf.
Schrijven op internet maakt je wel harder. Op andere sites waren er bedreigingen. Dat heb ik hier nog niet meegemaakt. Wel discussies, ruzies en ontvriendingen, maar ja, wie niet?
Dat zijn de spelregels van het internet, denk ik dan maar.
Discussies kun je ook aangaan over een recept voor oliebollen en iets dergelijks maak je ook wel mee op wat andere fora. Wat me altijd opvalt is het grote aantal leden dat wel leest, maar in eerste instantie nooit iets zegt. Geen probleem, want ook ik ben vooral een lezer. Maar die grens moet er m.i. wel zijn, al bepaalt iedereen die zelf natuurlijk.
Wel eerst nadenken in hoeverre jezelf of je omgeving kwetsbaar is en dan pas op de knop drukken.
Geloof me, ik ben de laatste die een discussie gaat voeren over het recept van oliebollen :) ik koop ze wel bij de supermarkt en lever dan mijn commentaar :)
En idd, iedereen bepaalt zelf zijn grenzen. toch zullen die grenzen in de loop der tijd verlegd worden.
Ik schrijf ook best veel persoonlijke dingen, maar ik schrijf dan wel onder pseudoniem. Niet omdat ik me schaam of wat dan ook, maar juist omdat ik hier anoniem schrijf, durf ik dat denk ik ook!
Maakt het m.i. in veel gevallen ook een stuk makkelijker, zeker als het niet meteen voor iedereen herkenbaar is. Misschien zouden jouw buren je er niet meteen uithalen in een persoonlijk artikel hier
Dat denk ik niet. ;-)
Ik heb het idee dat je wat anders bedoeld dan de reacties hierboven. Volgens mij heb je het over de kwetsbaarheid die je als schrijver hebt, wanneer je over persoonlijke zaken schrijft. Of begrijp ik het verkeerd?
tegen Berna
Ik proefde twee onderwerpen. Die die jij noemt en daarnaast over de heftige reacties, discussies en ruzies die op andere sites voorkomen plus de vraag of Plazilla wat dat betreft anders is. Over die kwetsbaarheid heb ik niet zoveel te zeggen omdat ik onder pseudoniem schrijf. Over dat Plazilla echt niet zoveel verschilt heb ik wel ervaring. Vandaar mijn reactie
Yneke en Stieny noemde ik als voorbeeld omdat die zich inderdaad wel heel kwetsbaar hebben opgesteld. Ik kan me voorstellen dat er bij die sekte wel iemand dagelijks het internet afspeurt naar onwelgevallige artikelen over die tent. Voordeel hier is wel dat de schrijver eventueel ook zelf idiote reacties kan verwijderen onder een artikel.
Ben nog maar één vervelend geval tegen gekomen hier, dezelfde die ook kritiek op jou had zeg maar. Kan er wel om lachen, vat het sowieso niet persoonlijk op. Voor de rest vind ik het wel goed gaan, maar kan natuurlijk altijd de andere kant op slaan zoals ik heb gezien. Gewoon lekker je ding doen en niet wakker van liggen :-)
In dat specifieke geval droop de eigen frustratie er af en ging het niet zozeer tegen ons als wel tegen die oneerlijke wereld. Ach en dat hebben we allemaal wel eens