Een leven zonder muziek

Door HarmenX gepubliceerd op Thursday 09 January 13:16

Ik begin even met een afgezaagd en veel voorkomende opening. Ik ben op het onderwerp gekomen omdat mij gevraagd om muziek uit te zoeken dat gedraaid moet worden in een restaurant. Dagelijks zijn we bewust en onbewust bezig met muziek. Er is altijd muziek om ons heen. We luisteren naar muziek, kijken TV waar muziek voorkomt, we lopen op straat met muziek, heb je zelf je mp3 speler niet bij je dan hoor je wel muziek van anderen bijv. in de metro. Waarom het wezenlijk onderdeel van ons bestaan? Welke waarde voegt het toe?

Uiteraard kan ik filosofieën van anderen mensen erbij betrekken, maar het doel van Plazilla is voornamelijk om eigen meningen, gedachten, filosofieën en creatieve uitingen te verwoorden (dit is mijn eerste artikel, dus corrigeer me als het niet klopt).

In mijn vrije tijd draai ik regelmatig als DJ muziek op veel verschillende gelegenheden. Ik ben dus (misschien) meer bezig met muziek dan anderen. Is het voor een gelegenheid waar ik moet draaien, dan wel voor mezelf. Soms vraag ik me wel eens af waarom ik dit nu leuk vindt. De vraag op zich ‘waarom vind ik dit leuk?’ kan soms al hele discussies teweeg brengen. Deze vraag stel ik dan ook ‘uit het niets’ tijdens gesprekken. Maar dat terzijde.

Voor mij is muziek een hulpmiddel bij gevoelens en emotie en zelfs mijn identiteit. Meer in gevoelens dan emotie. Ik ben niet zo uitbundig. Wanneer ik blij ben zoek ik gezellige en vrolijke nummers. Wanneer ik droevig ben ga ik meer naar wat oudere muziek uit de jaren zeventig tot negentig. Waarom? Geen idee.. Als ik ontspannen ben dan ga ik snel op zoek naar rustige ‘chill out’ muziek of melodieuze House. Het is dan ook niet vreemd dat bij bruiloften het bruidspaar een specifiek nummer willen voor hun openingsdans. Het is dan ook niet vreemd dat bij een begrafenis de overleden persoon en/of de familie specifieke nummers willen. Het is dan ook niet vreemd dat bij grote feesten er vaak een ‘Anthem’ wordt gemaakt. Muziek ondersteund het gevoel en emotie op dat moment en daarnaast kunnen en willen mensen zich identificeren met muziek. Gelukkig is dat is ook mogelijk.

Toen ik hier over na dacht, kwam ook de andere kant van het verhaal in mij op. Een leven zonder muziek. Vandaar de titel. Dit zou voor mij betekenen dat ik een hulpmiddel minder heb in het uiten van mijn 

gevoelens en emotie. Ik ben ook een hulpmiddel kwijt in het uiten van identiteit. Uiteraard ben ik ook mijn hobby als DJ kwijt. Een vraag die in mij opkomt is; hoe zou je leven er uit zien? Ik denk dat ik de helft van wat ik meemaak zou missen, niet zou begrijpen, en het een heel stuk saaier zou worden. Echter als ik verder denk is stilte ook een soort muziek. In stilte kan je ook je gevoelens en emoties zichtbaar maken. Of ik er vrede mee zou hebben als er geen muziek is, weet ik niet.

Zou jij er vrede mee hebben? Zou jij zonder muziek kunnen in je leven?

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.