Naar de kleuterschool

Door Kookaburra gepubliceerd op Monday 06 January 10:32

Mijn rode jasje

Ik zie me nog staan  bovenaan de dijk, met een handje zand stevig vastgeklemd in mijn hand. Het was winter en ik mocht mijn nieuwe rode jasje aan. We speelden buiten en we waren met een paar kinderen van het schoolplein stiekem naar boven gelopen. Heel voorzichtig omdat mijn nieuwe jas niet vies mocht worden. Boven op de dijk was een weg en daar reden auto’s, het was wel heel erg  gevaarlijk om langs de kant te staan. In de jaren 50 was auto’s  kijken altijd heel bijzonder.                   4 kleine kleutertjes, die stonden op de dijk.

Eén van de kleuters zag op de grond een mooie steen liggen en raapte deze op. “Ik ga de steen op de weg rollen dan kan de auto er overheen rijden”zei hij. Dát was wel heel spannend en de andere kleuters probeerden dat ook.  Het lukt mij niet, want ik had nog steeds het zand uit de zandbak  in mijn hand.

Natuurlijk wilde ik niet achterblijven en deed ik alsof ik een steen gooide, gelijk met de andere kleuters zodat het niet opviel. Totdat we een flinke tik hoorden. De auto stopte en een meneer stapte uit, wat was hij boos. Wij renden zo snel als we konden naar beneden. Ik liep achteraan.  Ik kneep hard in mijn hand om het restje zand niet kwijt te raken. Dat wilde ik terug brengen naar de zandbak, want daar had ik het immers van meegenomen?

Na de pauze gingen we weer terug in de klas en kregen we onze schoolmelk en gingen we weer andere dingen doen. Over het gebeurde op de dijk dacht ik verder niet meer na.

‘s. Avonds werd er aan de deur gebeld. Ik lag al in mijn bed maar hoorde wel dat er een meneer werd binnengelaten. Toen ik de volgende ochtend wakker werd en mijn moeder mij hielp met aankleden, vertelde ze mij dat er gisteravond een meneer was geweest die zei dat ik met een steen naar zijn auto had gegooid. Ze vertelde dat de meneer heel boos was want hij gezien dat ík de stenen gooide. De koplamp van de auto was stuk en dat kostte heel veel geld. Mijn moeder mopperde, want dat geld was er niet. Ik vertelde aan mijn moeder dat ik niet met een steen had gegooid. Maar mijn moeder luisterde niet naar me en vertelde heel boos dat ik geen stenen had mogen gooien en dat ze nu geen eten kon kopen omdat ik die lamp had stuk gegooid. En die meneer wilde dat ik mijn geld uit mijn spaarpot moest halen. En weer zei ik tegen mijn moeder, inmiddels flink huilend, dat ik geen stenen  had gegooid maar dat de andere kinderen dat hadden gedaan en dat ik alleen maar deed alsof. Maar wat ik ook zei, het hielp niet, mijn moeder bleef boos want de meneer had gezegd dat hij had gezien dat het meisje met het rode jasje stenen had gegooid.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Graag gelezen.