Gefragmenteerd denken

Door Meson gepubliceerd op Monday 06 January 10:28

We leren al heel vroeg om de wereld te beschouwen als iets dat zich om ons heen afspeelt. We leren te geloven dat de "werkelijkheid" iets is dat heel concreet en onveranderlijk is. We leren te denken dat "jij" iets anders is dan "ik" en we leren allerlei zaken op te splitsen en in categorie├źn onder te brengen. We leren oorzaak en gevolg aan te wijzen of een schuldige, als er iets gebeurt dat we niet leuk vinden. Dit aangeleerde dualisme (gefragmenteerd denken) is een vorm van aangeleerde hulpeloosheid die de oorzaak is van heel wat ellende en lijden.

Alles moet voortdurend maar prettig en goed zijn volgens de definities die we daar zelf aan geven. We proberen datgene wat we "goed" vinden te behouden en aan te trekken en alles wat we "slecht" vinden proberen we af te storen. De strijd en de energie die daarin gaan zitten veroorzaakt vaak compleet het omgekeerde van wat we krampachtig zoeken. Dit is eigenlijk een eindeloze strijd met de donkere kant van onszelf en dat is zo zinloos: het is de weergave van het tragische aspect van mens-zijn. Omarm je schaduwzijde want het is namelijk ook een bron van creativiteit. Het geeft de toegang tot out-of-the-box-denken.

Instanties benutten deze reeds vroeg aangeleerde illusie van hulpeloosheid en afhankelijkheid ten volle. De werkelijke aard van de kosmos is echter totaal het omgekeerde: alles is open en verbonden met alles en iedereen. We beschikken allemaal over een ongekende kracht in onszelf.

Leven komt voort uit dezelfde bron en is daar eeuwig mee verbonden. Als er al zoiets bestaat als "hel" dan zou je kunnen stellen dat de illusie van verdeeldheid de hel op aarde voorstelt binnen het tragische toneelstuk dat we de mensheid noemen en waar we hoe dan ook doorheen moeten om te kunnen groeien en leren. Dat is het doel van onze aanwezigheid hier in deze fysieke vorm.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.