x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Centrum Galacti (4/4)

Door Venuswix gepubliceerd op Saturday 25 January 22:35

Beste Plazillianen, dit is niet zomaar een doordeweeks verhaal. Dit verhaal ligt op de hoogste graad van fantasie. Na dit verhaal bekijk je het heelal en alles anders. Dit is wat er gebeurt als je filosofie met fantasie vermengt. Het brengt je tot de diepste levensvragen over de creatie van de mens. Enjoy the show!

KLIK HIER VOOR DEEL 1

Centrum Galacti

 Helemaal opgewekt zegt hij: ‘Er is wel nog één manier om jullie te redden. Deze manier is normaal verboden met als straf de doodstraf, maar als het lukt, zal niemand er iets van weten. We moeten de heilige steen te pakken krijgen. Met deze steen kunnen we in de tijd reizen. Als iemand de steen vast heeft en deze gaat terug in de tijd, zal niemand zich herinneren wat er daar in de toekomst gebeurd is behalve degene die terug in de tijd gingen. Als hij huidcontact maakt met iemand, zal die zich ook alles herinneren. Als je rechtstaand terug gaat, dan ga je rechtstaand verschijnen op de plek waar je op dat moment was. Als je lag, zou je liggend op de plaats waar je dan was ook verschijnen. Er is wel iets merkwaardig aan. Dode mensen komen terug tot leven als ze op het moment in het verleden, waar ze zullen verschijnen, nog levend waren.

9fb3efb40575bd9044ffc996d27b33db_medium.

Ze worden onderbroken door een felle flits die de aankomst van Andromeda aankondigt. Andromeda heeft twee dikke laserpistolen vast die een dominerende indruk geven. Andromeda verbreekt de stilte en zegt: ‘Hiermee zullen jullie geëxecuteerd worden. Nebula699, bel de andere galacti op en zet de camera aan.’ Plots springt er iets aan en zien de man en de vrouw duizend andere mannetjes op het grote scherm verschijnen dat ze nog niet opgemerkt hadden. De vrouw begint te wenen en de man zegt met een hakkelende stem: ‘Nebula699, je ging ons toch redden?’ Nebula699 loopt naar Andromeda fluistert hem iets in het oor. Maar in het gezicht van Andromeda vertrekt er geen krimp en Nebula699 komt verslagen terug naar hen gestapt. Hij zegt tegen hen: ‘Zoals ik al dacht, is Andromeda een serieus man die zich aan de regels houdt en hij gaat het niet doen. Plots begint Andromeda tegen de camera te spreken: ‘Zoals jullie zien zijn er twee bewoners van een object in galactus 699 per ongeluk in het onthaal van hun galactus gekomen. Volgens regel 2 in het wetboek moeten deze twee wezens geëlimineerd worden. Er staat ook in dat jullie deze moeten bijwonen als bewijs zodat iedereen zeker is van de geheimhouding van ons bestaan.’ Andromeda richt zijn wapen op hen. Ze houden elkaar stevig vast. Maar Andromeda krijgt plots een glimlach. Het is geen sadistische glimlach, maar één waar je al het goede van kan aflezen. Iedereen kijkt hem niet begrijpend aan. Het wapen is zich aan het opladen en wordt steeds lichter en op een moment stopt het met licht geven. De man en de vrouw sluiten hun ogen en Andromeda schiet. Een grote blauwe plasmabol raakt hen recht in het midden. Door de schok vliegen de twee lijken door de kamer en botsen tegen de muur waarna ze levenloos blijven liggen. Andromeda blijft glimlachen en doet de camera’s uit. Nebula699 is helemaal geschokt omdat Andromeda blijft glimlachen. Nebula699 krijgt dezelfde glimlach als Andromeda de heilige steen uit zijn zak haalt. Hij zegt met een zachte stem tegen Nebula699: ‘Ik overtreed niet graag de regels, maar ik wil geen doden op mijn geweten.’ Hij neemt de arm van Nebula699 vast en denkt aan één uur tien. Hij knijpt hard in de steen en plots verdwijnt Andromeda. Nebula699 ziet op zijn schermpje dat hij in zijn galactus zit en het is 13:10. Andromeda is al vlug bij Nebula699 die de camera op de modderpoel aan het richten is. Ze zien de man en de vrouw.

De man en de vrouw worden plots wakker in het bos, liggend op de grond. De man zegt: ‘Waarom lagen we hier eigenlijk?’ Daarop zegt de vrouw: ‘Ik zou het niet weten. Kom, we gaan verder wandelen want straks gaan we iets eten.’ Ze volgen het pad verder dat gemaakt is om de mooiste plaatsen van het bos te zien, maar de man wil meer in de natuur wandelen en wil een binnenweg nemen. Het koppeltje gaat door het wilde bos, maar plots komen ze in het midden van hun weg een modderpoel tegen. De man denkt na en ziet twee droge stenen in de modderpoel. Via die stenen kunnen ze wel de modderpoel oversteken. De man springt naar de eerste steen en dan naar de tweede steen maar de vrouw ziet een eekhoorn en slaakt een klein kreetje van de schrik. Daardoor wordt de man afgeleid en hij verliest zijn evenwicht. Hij springt naar de overkant maar vindt niets om zich aan vast te grijpen en valt recht in de modderpoel. De vrouw begint te gieren van het lachen, maar wat ze niet weten is dat zij niet de enige zijn die het gezien hebben en lachen. Andromeda en Nebula699 giechelen ook in het centrum. Wanneer Andromeda stopt met lachen, zegt hij: ‘Ik heb de poort op deze planeet veranderd. De nieuwe poort bevindt zich op de hoogst berg van deze planeet, namelijk door de mensen de Mount Everest genoemd. Het klimaat is daar ongeschikt voor mensen, dus ze gaan daar nooit geraken.’ Op dat moment gaat het koppeltje weer naar huis. De mensen in het dorp kijken hun aan want de man zit volledig onder de modder. Eenmaal thuis neemt de man een douche en maakt de vrouw het eten klaar. Als de man klaar is gaat hij in de zetel zitten en kijkt hij naar de televisie. Op het nieuws zeggen ze dat de twee Belgische ontdekkingsreizigers ongeveer nu de top van de Mount Everest zouden moeten bereikt hebben.

 

 

Einde

5e53e64f2ae38fb32cac4b64372605ce_medium.

©Venuswix 19/02/2014

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vond het geweldig.