Centrum Galacti (2/4)

Door Venuswix gepubliceerd op Saturday 25 January 22:34

Beste Plazillianen, dit is niet zomaar een doordeweeks verhaal. Dit verhaal ligt op de hoogste graad van fantasie. Na dit verhaal bekijk je het heelal en alles anders. Dit is wat er gebeurt als je filosofie met fantasie vermengt. Het brengt je tot de diepste levensvragen over de creatie van de mens. Enjoy the show!

KLIK HIER VOOR DEEL 1

Centrum Galacti

 Zij schrikken zich rot want ze weten niet wat er met hen gaat gebeuren. Maar het mannetje gaat weg van de balie en stapt naar hen toe. De man balt zijn vuisten achter zijn rug, klaar om zich te verdedigen bij een aanval. Maar de vrouw toomt hem in met haar ogen en de man kalmeert weer. Het wezen stopt op zo’n twee meter van hen. Plots opent het wezen zijn mond en begint rare klanken uit te spreken: ‘Krabilljertstroplimagtevni dflliemij nu verstaan? Sorry, ik had de vertaler nog niet ingeschakeld. Wat brengt jullie hier, jonge ruimteontdekkers?’ De vrouw protesteert en zegt: ’Wij willen hier helemaal niet zijn. Breng ons terug naar het bos!’ Het mannetje staart hen verbaasd aan en zegt: ‘Zijn jullie hier per ongeluk gekomen?’ Het mannetje gaat terug achter zijn balie zitten en zegt tegen hen: ‘Straks komt inspecteur Andromeda. Hij zal ons hieruit helpen.’ De aandacht van de vrouw is ondertussen op iets anders gevestigd. Terwijl het mannetje en haar man met elkaar discussiëren, ziet ze een kalkrots waar het water van afdruppelt. Dan hoort ze het mannetje zeggen: ‘De inspecteur komt binnen 5000 druppels.’ De man kijkt het mannetje vragend aan en begrijpt het wanneer hij naar de kalkrots kijkt. ‘Dat is ongeveer een anderhalf uur’, zegt hij tegen zijn vrouw. Om het een beetje beter te kunnen begrijpen, vraagt de man aan het mannetje: ‘Kunt u een beetje uitleggen wat er hier allemaal aan de hand is?’ Het mannetje zucht, maar gaat toch in de zetels zitten en begint te vertellen: ‘ Het is een lang verhaal, maar ik zal toch beginnen van het begin. Dus, toen het eerste heelal ontstond, waren er goddelijke wezens die er een centrum in maakten. Dat centrum was bedoeld om ruimtereizigers van het ene heelal naar het andere heelal te laten reizen. Wij noemen zo’n heelal een galactus.’

ec4776986492e3bcfd1a9c33e89349c9_medium.

 De man onderbreekt hem en vraagt: ‘Bedoelt u dat dit heelal niet het enige is?’ Daarop antwoordt het mannetje: ‘Jazeker, er bestaan in totaal 999 galacti! De duizendste galactus is privédomein van inspecteur Andromeda. Hij heeft een hele galactus voor zich alleen. In iedere galactus bevindt er zich een centrum, dus waar jullie nu zijn. Elk centrum ziet er hetzelfde uit. Elk klein of groot alleenstaand lichaam in een galactus heeft een poort om in het centrum van de galactus te geraken. Dus jullie zijn door de poort van jullie planeet gevallen. Om een poort te openen moet je een code activeren, want anders blijft de poort gesloten. Jullie hebben per ongeluk de code geactiveerd. De code was: steen, steen en boom. Alleen die twee stenen en die boom op heel jullie planeet zijn in gebruik, dus de kans is microscopisch.’ Dan denkt de man weer terug aan zijn valpartijtje. Het mannetje vervolgt zijn verhaal: ‘Zoals ik al zei, is een heelal een galactus, maar er zijn meerdere benamingen. De ruimte waarin alle galacti drijven, is extreem groot en heet de Nebula. Wij zijn in galactus 699. Mijn naam is Nebula699. De koker waarin ik verscheen, wordt gebruikt om naar andere galacti te reizen. Dat proces duurt enkele seconden.’ Er valt even een stilte, maar wanneer een druppel de kalkrots raakt, zegt Nebula699 onmiddellijk: ’Er zijn al 4900 druppels voorbij. De inspecteur gaat bijna komen. Ah ja, ik moet jullie nog iets vertellen over de inspecteur. Elke 15000 druppels komt hij hier voorbij. Hij doet dat in elke galactus. Om ze allemaal te doen, duurt het ongeveer 10000 druppels. Hij doet de hele ronde, wacht 5000 druppels en gaat weer op ronde.’ De vrouw denkt even na en zegt dan: ‘Maar dan slaapt hij toch bijna nooit?’ Nebula699 keek haar aan alsof ze onzin zei, maar zijn gezicht veranderde en hij zei: ‘Ja, ja ik snap wat je wil zeggen. Dat is zo rusten om je lichaam te “herladen”, nietwaar? Ja ik herinner me nog dat we dat lang geleden deden. Maar nu hoeft dat niet meer, dankzij bepaalde gammastralen die onze vermoeidheid elimineren. Ah, ik denk dat de inspecteur op komst is.’ Dit gezegd zijnde, is er weer een verschrikkelijke flits en ze kunnen weer niet meer zien. Tien seconden later hebben hun ogen zich aangepast en zien ze dezelfde mist van vorige keer. Een mannetje, precies zoals Nebula699 stapt uit de mist. Het enige verschil is het rode bolletje op zijn voorhoofd.

5e53e64f2ae38fb32cac4b64372605ce_medium.

Voor het vervolg, klik op deel 3 !

©Venuswix 19/02/2014

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.