Waarom een wasbeer wil 'schrijven'

Door Wasbeer gepubliceerd op Saturday 04 January 14:00

Zoals eerder hier al 'verraden' ben ik al vanaf jongs een 'veellezer'. Uiteraard zijn er diverse favoriete auteurs, maar daarvoor zal hier wel ergens een aparte Zilla beschikbaar voor zijn. Maar in het algemeen is het feit dat er een boek beschikbaar is, al voldoende om een poging te doen daar maar eens in te beginnen. Daarbij is het belangrijk dat het kan boeien en de 'techniek' is beslist minder essentieel. Als ik een gedicht lees van 1 A4 waarbij experts 30 pagina's toelichting hebben geschreven, doet me dat niet zoveel. Leuk om te weten dat de dichter hier de lelie als bloem heeft gekozen, omdat hij hiermee verwijst naar de Griekse mythologie, symbolische betekenis en vroegere grootheden. Fijn om te weten dat een schrijver van 'grote' literatuur in zijn tekst een hoop 'cryptogrammen' heeft verborgen om te laten zien dat hij zijn klassieken kent. Maar eigenlijk gaat het toch gewoon om het mooi vinden. Niet bedoeld als aanval op auteurs en dichters hier overigens, best mogelijk dat ik u toch graag lees, ondanks dat ik de verborgen boodschap niet altijd oppik. En uiteraard wil iemand die veel leest en bewondering heeft voor schrijvers, 'het' zelf ook wel eens proberen. Maar tijd vormt ( even afgezien van talent) vaak de de grote belemmering.

Wat ik hier in ieder geval niet hoef uit te leggen is dat het nog niet meevalt om een paar honderd worden vloeiend aaneen te voegen, zelfs als je een goed basisidee hebt, waar het over zou moeten gaan. Dus houden veel lezers zich dan maar bij het de maaltijd in het restaurant en gaan niet zelf kokkerellen. Door toeval ben ik toch een 'gedwongen' geweest om wat te gaan 'schrijven' Al weer meer dan 15 jaar geleden, vormde ik met twee collega's het nieuwe bestuur van de personeelsvereniging van een middelgroot bedrijf. Nieuwe bezems vegen schoon en nieuwe bestuurders zijn ambitieus. Dus behalve de activiteiten moest ook het 'pv-blad' op de schop. Iedereen die in een dergelijk bedrijf heeft gewerkt, weet wel hoe iets dergelijks er uit ziet: een A4 tje met verjaardagen en aankondiging van het klaverjas toernooi, een paar keer per jaar. Het nieuwe bestuur kondigde meteen trots aan in het jaar dat zij aan het roer stond, iedere maand een nieuwe uitgave te verzorgen van minstens 8 pagina's met 'boeiende inhoud'. En daar was eigenlijk niet echt goed over nagedacht, eerlijk gezegd.

Maar belofte maakt schuld en daarna moest er een basisidee worden verzonnen. We kozen toen maar gemakshalve voor een Story/Privé kloon. Die leest tenslotte iedereen , al dan niet alleen in de wachtkamer. De hoofdpersonen zouden echt zijn, de werknemers, de gebeurtenissen ook, maar al het andere zou fake worden. Opgeklopt, scandaleus met een beetje waarheid en een heleboel fictie en nooit bedoeld om te beledigen of kwetsen maar alleen voor een glimlach of meer. Eén bestuurslid had een passie voor dichten en zou een pagina vullen met haar pennenvruchten en de andere collega zou de feitelijkheden op een andere pagina verzorgen (verjaardagen moeten tenslotte). Voor mij bleef de simpele taak over om 6 pagina's onzin te schrijven, waarbij er maar liefst 1 maand de tijd was gegund om die op papier te zetten. De eerste keer lukte dat nog wel, maar naarmate het jaar vorderde werd het steeds moeilijker en tijdrovender. Het laatste nummer werd maar gevuld met enquêtes en dergelijke omdat alle inspiratie inmiddels was weggevloeid. Het succes van het initiatief kon op zijn minst 'gemengd' worden genoemd. Na het eerste nummer kwamen er al drie telefoontjes binnen bij de 'baas' dat 'men' niet gediend was van deze onzin en dat de publicatie moest worden beëindigd. Gelukkig was er in het eerste nummer er een fake interview opgenomen met deze 'baas', waarin hij behoorlijk was aangepakt. Hij kon er wel om lachen en was nadien altijd weer nieuwsgierig naar het volgende nummer. De enquêtes lieten ook zien dat ongeveer de helft van de invullers het initiatief wel kon waarderen en dat de andere helft het helemaal niets vond. Het jaar was voorbij, voor een nieuwe bestuursfunctie werd bedankt ( ongetwijfeld tot opluchting van vele) en het leven in de PV werd weer als voorheen.

Wat bleef hangen is dat schrijven toch best leuk is, maar ook verschrikkelijk moeilijk en tijdrovend.

Nog iets om te lezen met een aanbeveling hiertoe

http://schrijven-en-herschrijven.plazilla.com/ik-kom-tot-niets

Plaatje via Google

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een goed stuk, ik zie de situatie helemaal voor me, het beginnend enthousiasme en de latere vertwijfelingâ?¦
Dank voor je link!
Duidelijk geschreven uitleg waarom een wasbeer wil schrijven en inderdaad een goed artikel vergt tijd en ook de kunst om iets duidelijk en fascinerend over te kunnen brengen en dat is jou hier goed gelukt, mooi geschreven over waarom jij wil schrijven en hoe je erover denkt, graag gelezen .
Ik vind schrijven ook leuk! Ik wil hele tijd door schrijven. Ook vind ik het leuk om andere hun verhalen te lezen. Kijk is op mijn profiel, ik ben net nieuw.
En zo blijft een wasbeer dus een ISbeer op Plazilla? Flauwe woordspeling, sorry
Persoonlijk zal ik altijd eerst een lezer blijven en dan pas eventueel een 'schrijver' Maar volgens mij vorm ik daarmee hier een minderheid ;-)
Ik lees ook meer dan ik schrijf of fotoreportages plaats. Ben altijd al een veellezer geweest, net als jij
Maar jij vindt Tolkien niet goed, las ik. Dus zullen wij nooit een echte band krijgen;-)
De fotoreportages zijn erg mooi trouwens. Ga s.v.p. door zou ik zeggen.
Nou, sorry hoor! :(
Herkenbaar hoor. Schrijven is leuk, maar het is moeiljk om altijd boeiend te schrijven.
Herkenbaar hoor. Schrijven is leuk, maar het is moeiljk om altijd boeiend te schrijven.