Conclusie ?

Door Deze73 gepubliceerd op Saturday 04 January 03:32

De Indjiel (het Evangelie) dat geopenbaard is aan ‘Iesa (Jezus) (vrede zij met hem), wordt met naam twaalf keer genoemd in de Qor-aan, zoals in aayah 46 van Soerat Al-Maa-idah (5): “En Wij lieten ‘Iesa, de zoon van Maryam, in hun voetstappen volgen, ter bevestiging van wat er van de Tawraat (Thora) reeds vóór hem was. En Wij gaven hem de Indjiel (), met daarin Leiding en Licht en een bevestiging van wat er van de Tawraat reeds vóór hem was; als een leiding en een onderricht voor de moettaqien.”

We dienen echter op te merken dat er in al deze ayaat maar over één Indjiel wordt gesproken, geopenbaard aan de profeet ‘Iesa (vrede zij met hem). De Qor-aan staat niet alleen in deze bewering dat de openbaring aan ‘Iesa (vrede zij met hem) bestond uit één enkel boek; ook vele oude, christelijke geschriften vermelden hetzelfde. Zo lezen we bijvoorbeeld in het Evangelie van Barnabas, vers 10: “…De engel Gabriël schonk aan hem een boek als een schijnende spiegel, welke zich vestigde in het hart van Jezus…”

Natuurlijk zullen christenen nu opwerpen dat het Evangelie van Barnabas geen onderdeel uitmaakt van de (hedendaagse Bijbel), omdat het een onbetrouwbaar Evangelie zou zijn. Natuurlijk zeg ik als moslim niet dat het Evangelie van Barnabas, of enig ander hedendaags Evangelie, de betrouwbaarheid heeft van de Qor-aan of de authentieke Soennah. Ik wens hier echter alleen mee aan te geven dat de Qor-aan niet alleen staat in zijn bewering dat het Evangelie van ‘Iesa (vrede zij met hem) één enkel boek was; dat dit geen “Islamitisch verzinsel” is. Over de discussie of het Evangelie van Barnabas betrouwbaar is kan ik lang uitweiden, maar ik zeg hierop tegen de christen alleen het volgende: dit Evangelie is zeker niet minder betrouwbaar dan de andere Evangeliën die vandaag de dag te vinden zijn in de Bijbel. Laat iedere christen eens een objectief boek openslaan over de kerkgeschiedenis van de eerste vier eeuwen van het Christendom, en men zal zien dat de huidige samenstelling van de Bijbel eerder het gevolg is van politieke keuzes dan van religieuze correctheid. Tot aan de grote vergadering van de Kerkleiders in Nicea in het jaar 325 n.C. werd het Evangelie van Barnabas gewoon gepredikt en gelezen, met name in de kerken van Alexandrië (Egypte). Het was pas hierna dat dit Evangelie werd verboden door de kerk, en volgens sommige wetenschappelijke schattingen werden er daarna wel 270 verschillende versies van de Bijbel verbrand die afweken van de “kerkversie”. Dit feit alleen toont al aan dat er gerommeld is met de vroegere teksten, en dit wordt zelfs bevestigd door “betrouwbare” christelijke bronnen. Zo schrijft Lucas aan het begin van zijn Evangelie al wat zijn reden is voor het schrijven van zijn stuk:

“…Aangezien velen getracht hebben een verhaal op te stellen over de zaken die onder ons hun beslag hebben gekregen, gelijk ons hebben overgeleverd degenen die van het begin aan ooggetuigen en dienaren van het woord geweest zijn, ben ook ik tot het besluit gekomen, na alles van meet aan nauwkeurig te hebben nagegaan, dit in geregelde orde voor u te boek te stellen, hoogedele Teofilus, opdat gij de betrouwbaarheid zoudt erkennen van de zaken waarvan gij onderricht zijt…”

Randel Helms zegt hierover in zijn wetenschappelijke werk “Gospel Fictions”: “Lucas wist klaarblijkelijk dat er informatie bestond die niet “betrouwbaar” was, en verhalen die niet “…in geregelde orde…” waren opgeschreven. Als de werken van deze “vele schrijvers” daadwerkelijk bevredigend waren geweest, dan was het verslag van Lucas overbodig geweest. Lucas schreef dit duidelijk in een tijd waarin literatuur over Jezus uitbundig aanwezig was, en sommige stukken daarvan waren onaanvaardbaar voor hem.” (Randel Helms, “Gospel Fictions”, Prometheus Books, 1988, pag. 13.)

Lukas was overigens zelf ook niet erg betrouwbaar, want één van zijn belangrijkste bronnen was Paulus; iemand die de profeet ‘Iesa (vrede zij met hem) alleen maar kende uit visioenen, maar hem nooit in het echt heeft ontmoet.

En ook na Lucas zijn er voldoende christenen te vinden die wellicht oprechter waren tegenover de waarheid dan anderen, die toe moesten geven dat er vele onbetrouwbare Bijbelverhalen in omloop waren. Reeds in de jaren zeventig van de tweede eeuw na Christus beklaagde Dionysius, de toenmalige bisschop van Korinthe, zich dat er christenen waren die moedwillig niet alleen zijn brieven vervalsten, maar ook “de geschriften van de Heer”; de evangeliën dus. (Eusebius, “Kerkgeschiedenis”, 4.23,12)

En ook in deze moderne tijd zijn dit soort bekentenissen uit christelijke hoek rijkelijk aanwezig. In de inleiding tot de nieuwe Willibrord-vertaling van het Nieuwe Testament (1992), schrijven de samenstellers zelf: “De vier evangeliën waarmee het N.T. opent, zijn niet in één keer op schrift gesteld, maar hebben een lange wordingsgeschiedenis achter de rug. Men moet er dan ook rekening mee houden dat in deze boeken verschillende lagen van traditie en redactie over elkaar heen liggen. Zij bevatten tal van tradities die teruggaan op Jezus of op de eerste gemeenten. Maar elke evangelie verraadt ook de hand van een redacteur die verantwoordelijk is voor de huidige compositie.”

Mevrouw Ellen G. White  verklaart in haar Bijbelcommentaar (deel 1, pagina 14) het volgende over de Bijbel: “De Bijbel die we vandaag de dag lezen is het werk van vele kopiisten die in de meeste gevallen hun werk met fantastische nauwkeurigheid hebben gedaan. Maar kopiisten zijn niet onfeilbaar geweest, en God heeft het klaarblijkelijk niet gepast geacht om hen allemaal tegen fouten te behoeden bij het overschrijven.”

En laat iedere sceptische christen zijn eigen, hedendaagse Bijbel openslaan, en dan zal hij lezen over Barnabas, in Kolossenzen 4:10: “…over hem hebt gij de opdracht gekregen: ontvangt hem, indien hij bij u mocht komen…”

Het Evangelie dat de profeet ‘Iesa (vrede zij met hem) ontving van zijn Heer, was dus één enkel boek. Het Nieuwe Testament van vandaag de dag bestaat echter uit “het evangelie volgens Matteüs”, “het evangelie volgens Marcus”, “het evangelie volgens Lucas” en “het evangelie volgens Johannes”. Het “evangelie volgens Allah” ontbreekt hierin echter!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.