Stilte na de storm

Door Natuursmurf gepubliceerd op Friday 03 January 19:15

4d4c1b045e3310834892a06b8d32580e_medium.

 

Zij tilt haar hielen
over bergen van oneindig land
huppelt met de wind en legt
haar onschuldige glimlach bloot.

Ik ben de buigende boom
de nachtkijker die aan haar voeten ligt
terwijl ze met haar zwaard een vuur
van ongebonden passie spreekt.

Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.

 

 

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Op zoek naar die inmiddels veelbesproken Havik van jou (nog niet gevonden overigens) stuitte ik op dit gedicht.
Bijzonder mooi, een van de mooiste gedichten die ik hier de laatste tijd gelezen heb, en dat meen ik echt.
Die staat ook niet op plazilla :)
Bedankt voor je compliment.
Voor mij ben jij absoluut één van de beste dichters hier op Plazilla
Prachtig!
Prachtig!
Heeft het daar ook zo zitten te bliksemen? :)
Prachtig gedicht, met mooie metaforen (denk ik).
Met 'denk ik' doel ik op de metafoor, niet dat ik niet zeker ben dat het mooi is. Met dat zwaard bedoel je een bliksem e.d. niet? Dat, dus. Ik ken helemaal niets van poëzie. Zucht ;-)
Hier wel, maar daar niet waarmee ik bedoel dat zowel het gedicht als de foto al eerder gemaakt is.
Het gedicht is trouwens op meerdere manieren te lezen dus met jouw waarneming is helemaal niets mis ;)
Jouw poëzie is dieper dan mijn brein aankan, hoor :)
Vooral blijven lezen :)