Help, ik moet een boek

Door Wasbeer gepubliceerd op Thursday 02 January 13:00

Waarom gaan mensen eigenlijk schrijven? Daar ben ik nog niet helemaal uit, maar waarschijnlijk zal ik hier na enige tijd wel meer kennis daarover opdoen. Natuurlijk is er die innerlijke behoefte om emoties te uiten door die van je af te schrijven. Daarnaast ook het simpele commerciƫle doel. Als je geld kun verdienen door artikelen of boeken schrijven , die mensen willen lezen, waarom niet? Onze maatschappij is er tenslotte gewoon eentje van vraag en aanbod. En wellicht dat men soms iets wil nalaten dat groter is dan het eigen ik, misschien een droom, met de zekerheid dat dit maar voor weinigen is weggelegd.

Waarom gaan mensen eigenlijk lezen. Die vraag heb ik voor mezelf al veel eerder beantwoord, 'boekenwurm' word je tenslotte vaak al op jonge leeftijd. En Mr. Van de Schaft hoeft zich geen zorgen de maken, er is vroeger ook genoeg gebruik gemaakt van de mogelijkheid om gewoon buiten te spelen. Boeken zijn tenslotte een keer uitgelezen en je kunt ze niet nogmaals met een andere afloop spelen, zoals een videospelletje. Op je geheugen kun je nooit 100% vertrouwen, maar volgens mij begon de interesse met een stripboek van 'Winnetou en Old Shatterhand en een gratis lidmaatschap bij de bieb op de lagere school. Karl May heeft tenslotte een heleboel 'slechte' boeken geschreven en niet alleen over Winnetou. Hij schreef alles uit zijn werkkamer en de beschrijvingen van plaatsen uit de hele wereld kwamen uit reisverslagen van anderen Daarnaast was het bepaald geen aardige man, waarschijnlijk homo en dat uitte zich in een duidelijke vrouwenhaat in de boeken. Verheerlijker van alles dat Duits was en in ieder boek zijn racistische gevoelens nauwelijks verhuld. Daarnaast nog een evangelisatiedrang, waar je ook verschillend over kunt denken. Maar persoonlijk heb ik daar, voor zover bekend, niets aan over gehouden. Vaak werden toch hele stukken overgeslagen op zoek naar de spannende passages over gevechten, heldendaden en zo.

Als wat oudere puber, heb ik ook ( te jong) Tolkien op deze manier gelezen, die delen overslaand, die niet echt interessant waren, wie wil er tenslotte gedichten lezen als het verhaal net spannend wordt. Maar ook wel met het besef dat Tolkien ( die in de werkelijkheid ook nogal wereldvreemd was), er in slaagde om een fantasiewereld nog boeiender en echter 'neer te zetten', dan de echte van May. Tolkien had ook niet zoveel vooroordelen en niemand weet in hoeverre er echte haat en angst was voor het communisme, en Mordor een synoniem was voor de voormalige Sovjet Unie. Met die achtergrond was het niet zo moeilijk om via de 'verplichte boekenlijst' interesse te kweken voor de echte 'grote' literatuur op de middelbare school. Dat was eerder een aanmoediging om meer te lezen van die schrijvers, waarvan genoten werd en van de rest alleen hetgeen noodzakelijk was. Maar geen namen vooralsnog , omdat zoiets erg persoonlijk is en ik daar geen polemiek over wil opzetten

Wat altijd is gebleven dat ik een boek vooral goed vind als die me kan meeslepen in een andere wereld, die voor een paar uren echter lijkt dan de werkelijke. Dat kan via fantasy, waar ik middels Tolkien altijd een voorliefde aan heb overgehouden, maar ook door een goede 'who dunnit' detective of de hartverscheurende emoties in een complexe roman van echt literaire gehalte of pretenties daartoe. Wie een ander kan meeslepen door het woord, heeft een kwaliteit die toch maar zelden voorkomt. Het hoe en waarom daarvan is niet echt uit te leggen en daarom is het waarschijnlijk ook zo ongelooflijk moeilijk om zelf een verhaal te schrijven, dat aan die kwalificatie voldoet. Maar misschien dat veel oefening ook op dit gebied een beetje kunst of tenminste kitsch oplevert.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven artikel en inderdaad als een boek mee slepen kan naar een andere wereld is het een goed boek.
In mijn jeugd denk ik meer boeken gelezen (voor mijn gevoel zowat de gehele wereldliteratuur op dat moment) dan ik ooit buiten heb gespeeld. Na verloop van tijd de boeken ingewisseld voor buiten sporten (alles gelezen en geen nieuwe interessante boeken te vinden); maar na een aantal jaren toch weer aan het lezen geslagen en dat is er nooit meer uit gegaan.
Ik ben (amateur) schrijver geworden en heb een boek geschreven omdat ik vond dat ik iets te vertellen had en dit voor mijn directe omgeving wilde achterlaten.
Het tweede boek is nu in aantocht en er volgen waarschijnlijk nog wel meer.
Waarom? Ik noem het mijn koortsige gevoel. Een dag niet gelezen of gefilosofeerd is een dag niet geleefd .... .
Maar dat geldt uiteraard voor mij persoonlijk.
In ieder geval een prachtig beschouwend artikel met een mooie vraagstelling en ook van een uitstekend antwoord voorzien.
Lezen kan ook een vlucht zijn voor de werkelijkheid..
Arendsoog, allemaal versleten, als klein kind al meegesleurd naar de bieb en nooit meer gestopt met lezen. Ach en dat boek misschien komt het er en misschien ook niet.
Zolang er maar voldoende anderen zijn die mooie boeken schrijven, blijven we wel tevreden ;-)
Beste heer Wasbeer, ik maak mij om de boeken geen zorgen, wel over ouders ! U heeft een mooi stuk geschreven zowaar.....ik zie er wel een boek in!
Beste heer Wasbeer, ik maak mij om de boeken geen zorgen, wel over ouders ! U heeft een mooi stuk geschreven zowaar.....ik zie er wel een boek in!