Men gelooft alleen wat men ziet

Door MPe gepubliceerd op Wednesday 01 January 11:57

Volwassenen met het Asperger-syndroom die door middel van imitatie en toneelspelen oppervlakkig gezien sociaal competent overkomen, hebben er soms grote moeite mee om anderen ervan te overtuigen dat ze werkelijk problemen hebben met sociaal inzicht en empathie; ze spelen hun rol met zo veel overtuiging dat niemand ze meer gelooft. – Toni Attwood

 

Ik ben nu 33 jaar oud. Ik besef dat dit heel waar is. Ik heb dit in het verleden reeds mogen ondervinden. Wanneer ik me depressief voelde en dit aan iemand durfde toevertrouwen, werd ik niet geloofd omdat ik een persoon ben die 'altijd lacht'... Omdat ik deze reactie altijd kreeg, heb ik het 'afgeleerd' om deze gevoelens van depressiviteit nog te uiten naar de buitenwereld toe. Ongeloof is nu eenmaal iets waar je niet graag op stuit...

Met autisme gaat het al net zo. Veel mensen geloven het niet. En vroeger werd ik daar verdrietig van. Tegenwoordig zie ik het als een compliment.

Maar voor degenen die mij kennen, of denken te kennen..., zal stilaan een ik leren kennen waarvan ze inderdaad nooit hadden vermoed dat die bestond.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het moet wel heel vermoeiend zijn om altijd de schijn op te houden (hoewel dat bij niet-autisten op een andere manier vaak ook gebeurt). Ik hoop dat je genoeg mensen hebt om je gevoelens toch tegen te kunnen uiten. Dan kun je de rest wel aan. Goed 2014.