Een gewone woensdag

Door Wasbeer gepubliceerd op Wednesday 01 January 11:54

Vandaag

 

De kater heeft zijn ochtendpatrouille uitgevoerd, eerst nog wat onzeker en schrikachtig maar daarna al gauw weer met zijn normale arrogantie. Er is nog wel dat stil verwijt over dat gedoe van gisternacht. Waar was al dat geknal nu voor nodig en waarom hebben we daar geen eind aan gemaakt? De troostrijke lekkere hapjes van gisteren zijn al weer vergeten, hoewel hij na binnenkomst wel meteen even naar de keuken loopt, je weet tenslotte maar nooit. In feite viel de vuurwerkoverlast wel mee, het is hier een rustige buurt en na twee uur 's nachts was er alleen op afstand af en toe een doffe knal te horen. Op vele manieren is familie, vrienden en kennissen al het beste toegewenst voor 2014. Soms 100% gemeend, soms met enige onverschilligheid die zorgvuldig verborgen wordt gehouden. Onze samenleving is tenslotte veel minder stabiel dan een aantal jaren geleden en het heeft geen zin om met olie te werken als er ondergronds altijd een vuurtje kan branden. Vandaag gaan we een flinke wandeling maken, een beetje uit de buurt zodat we niet constant andere mensen tegenkomen, een rustig begin van een nieuw jaar.

 

Lang geleden

 

Was het een regionale gewoonte of meer iets van die tijd, eerlijk gezegd weet ik het niet? Als jong kind was die dag toch iets bijzonders, want je ging op bezoek bij familie en kennissen en na het gelukwensen, was het de gewoonte dat volwassenen, de kinderen daarvoor een kleine geldelijke beloning gaven. Een soort verjaardag voor iedereen met als voordeel dat je achteraf zelf je cadeautje mocht uitzoeken. Geen beste dag voor de ouders want ook beleefde kinderen hadden dan weinig geduld om het bezoek te rekken als de buit al binnen was en probeerden dat voorzichtig maar effectief duidelijk te maken. Materialisme onder kinderen is iets van allen tijde, al beseften we toen misschien beter dat er veel minder kansen waren om de feitelijke uitvoering te realiseren.

 

Minder lang geleden

 

Ondanks dat het laat is geworden, zijn de kinderen al weer vroeg en luidruchtig op en de ouders hebben dus geen enkele andere keuze dan om dat voorbeeld, althans het opstaan, te volgen. Het wordt weer een lange dag, want alle familie woont op een autorit van 2 uur van de huidige woonplaats en morgen volgt er alweer een gewone werkdag. De kinderen verzetten zich en beargumenteren dat er dit jaar geen echte reden voor hen is om mee te gaan. Ze kunnen tenslotte ook gewoon bellen en hebben andere plannen gemaakt voor vandaag. Veel plezier valt er vandaag ook niet te beleven voor hen. Een natte zoen van een tante, die ze zelden zien en het 'vooruit, neem er maar één' waarmee een taaie oliebol of iets anders wordt opgedrongen. Hierbij het verraad van de ouders als er geweigerd of getwijfeld wordt. De druk van de samenleving verplicht ons immers om te voorkomen dat mensen voor het hoofd worden gestoten, waar we om geven. Dat kan soms van kleine details afhangen. Na een aantal bezoeken kan de terugreis worden aanvaard, de kinderen zijn daar blij om. Ze laten wel duidelijk merken dat ze behandeling die ze vandaag hebben ondergaan niet op prijs hebben gesteld en besluiten dan maar om 'lastig' te gaan doen ter compensatie. De 'stemming' zit er goed is bij thuiskomst.

 

Een paar jaar geleden

 

De kinderen zijn het huis uit en wonen inmiddels ook op afstand. We spreken af dat we elkaar zullen treffen bij één van de bezoeken aan andere familieleden. Het is nog steeds twee uur rijden, maar het aantal bezoeken is verminderd. Vaak is 1 januari immers niet de dag dat een bezoek aan een begraafplaats iets is dat op de agenda wordt gezet. We hebben inmiddels de keuze gemaakt om terug te gaan naar de plaats waar ik mijn hele jeugd heb doorgebracht en mijn echtgenote een behoorlijk deel. Dat maakt dit ritje toch best bijzonder omdat er onderweg gemijmerd kan worden over de toekomst met alle positieve aspecten, maar ook al die twijfels. Zal het voelen als de terugkeer in een warm nest of zal er heimwee worden gevoeld naar de plaats waar we toch een heel nieuw leven hebben opgebouwd? Maar er is geen weg terug en we besluiten om het bezoek zo kort mogelijk te houden, volgend jaar kan dat immers goed worden gemaakt. Zo blijft er nog wat tijd over om deze dag in rust te besluiten en morgen is er gewoon weer een werkdag.

 

De toekomst

 

Daar wil ik vandaag niet aan denken

 

Een ieder hier, wens ik een gezond 2014 met zo min mogelijk zorgen en verdriet. Dat klinkt misschien niet al te optimistisch, maar er is toch niet zoveel nodig om je gelukkig te voelen.

 

 

 

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hetzelfde toegewenst! Geluk zit in kleine dingen, dus laten we maar veel kleine dingen gaan sparen!
Ach zoals verwacht, is de eerste kleine teleurstelling ook al weer binnen. Dus inderdaad maar blij zijn met de kleine positieve dingen
Een gezond, blij met schrijflust gevuld 2014 gewenst!
Insgelijks, maar ook op dat gebied heb ik maar geen goede voornemens gemaakt ;-)
Mijn kat heeft zich lange tijd veilig onder een stoel verstopt, het viel me erg mee dit keer.
Een heel gezegend 2014, 15, 15, enz.
Onze kater heeft zich geheel hersteld en wil nu constant naar buiten en weer naar binnen om de afgelopen dagen goed te maken.
rotbeest ;-)