Waarom toch?

Door Wasbeer gepubliceerd op Sunday 29 December 11:21

52e93f50d18d7fe54414353a5cad7f36.jpg

De CEO

581643801cd2531769c95a0734fe5fe3.jpg

Macht straal je uit. Mannen worden schichtig als je een blik op ze werpt en mooie vrouwen beginnen te blozen met een verlegen, maar hoopvol lachje. Iedereen lacht om je grapjes, natuurlijk omdat ze leuk zijn en niet zo flauw als die van je voorganger. Eindelijk ben je de topdog na tientallen jaren ploeteren voor opgeblazen ego’s die niet in jouw schaduw konden staan. Als jij de juiste keuze maakt uit de alternatieven die saaie managers aandragen, krijg je de lof toegezwaaid die je verdient. Als het tegenzit, begrijpt iedereen in jouw omgeving dat de lagere echelons weer eens niet in staat waren jouw grootse ideeën op de juiste wijze uit te voeren. Zo moeten middeleeuwse heersers zich hebben gevoeld. Macht over het (financiële) bestaan van tienduizenden en miljoenen anderen die bewondering en afgunst voelen. Maar iedere 3 maanden zijn er wolken aan de normaal zo stralende hemel. Als jij ten behoeve van de kwartaalcijfers een mooie show wilt opvoeren, begint de CFO (die centenn….) angstig te kijken en te kuchen. Goed er is nog geen winst gemaakt, maar iedereen zal toch kunnen inzien dat de puinhoop die door de voorganger is achtergelaten niet zomaar is opgeruimd. Dan weer die journalist met zijn besmuikte gelaatsuitdrukking en smalend lachje. Trots wil je vertellen over de gigantische vooruitgang die je geboekt hebt, maar hij wil alleen maar weten of er gedwongen ontslagen zullen vallen, nu er weer 5000 man bij de volgende reorganisatie zullen verdwijnen, alsof dat wat uitmaakt. Altijd weer zeuren over de hogere beloning, die de commissarissen je terecht hebben toegekend, pure jaloezie en maar blijven jennen over het tegenvallende resultaat in vergelijking met de “peers” . Die mooie volzinnen over de enorme positieve ontwikkelingen die er plaats hebben gevonden dankzij jouw enorme inspanningen zullen wel weer uit het interview worden geknipt. Waarom begrijpen ze je toch niet?

De analist

79a64dd99158b936647152dd7ef792ee.jpg

Er is niets wat jij niet weet over de bedrijven die tot jouw “sector” behoren. Als jij op bedrijfsbezoek gaat, worden de rode lopers uitgerold en staan alle operationele en financiële topmensen klaar om volledig openheid van zaken te geven. Zij kennen jouw scherp analytisch vermogen en onafhankelijkheid, ze weten dat de dure etentjes en andere extraatjes die ze je aanbieden geen enkele invloed hebben op jouw uiteindelijke oordeel. Kritisch luister je naar alle plannen die de bedrijfswinsten naar grote hoogte zullen stuwen en waardoor de koers zal exploderen. Heimelijk ben je wel een beetje trots dat men zoveel moeite voor je doet. Zorgvuldig houd je rekening met de Chinese Walls en jouw college van de effectenafdeling krijgen hoogstens een paar dagen van te voren (puur uit beleefdheid) jouw verhaal te horen. Dan wordt ten behoeve van alle beleggers jouw oordeel wereldkundig gemaakt met zelfs een koersdoel en altijd geheel gratis. Meestal een buy natuurlijk, want het zijn immers de ondernemers die ons maatschappelijk bestel overeind willen houden en altijd het belang van de beleggers voor ogen hebben. Dat toevallig jouw werkgever ook belang kan hebben bij jouw oordeel, laat je op geen enkele manier meewegen. Maar is er sprake van dankbaarheid in de kring van beleggers? Vergeet dat maar, schamper wordt er gereageerd op jouw harde werken en duidelijke oordelen. Soms wordt je zelfs geheel genegeerd Altijd maar gezeur over pushen en eigenbelang en regelmatig hoongelach als er weer een oordeel moet worden aangepast. Niet omdat jouw analyse fout is geweest natuurlijk, maar omdat de markt soms gewoon niet rationeel reageert. Waarom begrijpen ze dat toch niet?

De shorter

1c8aaeab85ca0c242855fda901d54599.jpg

Iedereen met enig inzicht zou eigenlijk moeten begrijpen dat het hele kapitalistische stelsel ten onder zal gaan, daarvoor hoef je geen doemer te zijn. De markt heeft ons tools gegeven om hierop in te spelen en met een beetje handig gebruik hiervan kan wellicht het onvermijdelijke nog wat worden versneld. Voorlopig zijn er voldoende schapen over, die naar de nietszeggende retoriek van de machthebbers willen blijven luisteren .Zolang zij blijven denken dat zij mede investeren om een leefbare wereld voor de volgende generaties achter te laten, zullen er kansen te over blijven om geld te verdienen aan die dwazen. Eigenlijk zouden die sukkels ons dankbaar moeten zijn, want zonder ons zou de hele markt niet blijven functioneren (zolang dat nog nodig is, tenminste). Maar zoals altijd worden profeten in eigen land niet gewaardeerd. Altijd reageert men negatief op ons streven, aasgieren of jakhalzen worden we soms zelfs genoemd, profiteurs en veroorzakers van een andermans ellende. Maar het is in de natuur toch ook gewoon eten of gegeten worden. Waarom zou een onderneming of een heel stelsel niet gewoon kapot geshort mogen worden als dat mogelijk is? Geld verdienen is goed en maatschappelijk besef en empathie zijn holle frasen die alleen door “watjes” worden gebruikt. Dat wij uiteindelijk als winnaars uit de strijd zullen komen, is wel duidelijk, maar waarom begrijpt men dat toch niet?

De belegger

3a4f23e06b6093204bb2744e74cc3830.jpg

Toen jij jong was, stopte je al ieder weekend een paar muntjes van je zakgeld in een spaarvarken, terwijl je leeftijdgenootjes dat uitgaven aan snoep en andere genoegens. Toe besefte jij al dat er de noodzaak bestond om een een appeltje voor de dorst te bewaren. Van spaarvarken naar spaarboekje naar internet spaarrekening was een kleine stap. Jouw collega's en kennissen gaven hun hele salaris uitgaven aan auto's, exotische vakanties en andere onnodige luxe, alsof er geen morgen zou zijn. Jij wist dat er een periode zou volgen, zodra het werkzame leven zou stoppen waarna het genieten zou kunnen beginnen, jouw gouden jaren. Daarvoor was je bereid iets op zij te leggen en de huidige jaren in soberheid door te brengen. Toen die sympathieke meneer van de bank belde over jouw uitstekende spaargedrag, was je trots, eindelijk erkenning. En toen hij uitlegde dat jouw spaargeld op de 'markt' van het beleggen wat meer kon opbrengen, zonder daarmee echt risico te lopen, stemde je daarmee na lang nadenken in. Op de bank hadden ze daar immers veel meer verstand van. In 2008 maakte jij je eerst geen echte zorgen, jouw belegging waren tenslotte vrijwel risicoloos, dat had jouw vermogensbeheerder zo duidelijk uitgelegd. Toen hij belde dat ook jouw hele kapitaaltje helemaal was verdwenen, kon je dat eigenlijk niet echt geloven. 'Tja, maar af en toe komt er nu eenmaal een zwarte zwaan langs, meneer, sorry hoor, maar als u weer wat geld heeft gespaard, weet u waar u ons kunt bereiken' Nu zullen ook jouw gouden jaren, sobere jaren moeten worden, het echte waarom begrijp je nog steeds niet. .

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed geschreven artikel en een goeie vraag, volgens mij weten ze het zelf ook niet. De analist heeft mijn bewondering.