Wanneer je Ziet

Door Ptries gepubliceerd op Saturday 28 December 19:58

Mijn nichtje is dood.

Ze was de eerstgeborene in onze familie. Kind van mijn oudste zus en mijn zwager.

Ze was als een zusje voor me; ik ben 6,5 jaar ouder dan haar.

Ze is dood sinds 25 april 2007.

Overleden in de gevangenis in Madrid Spanje.

Ik weet het nu een week of vier.

Ik ben er kapot van.

Mijn nichtje heeft zichzelf van het leven beroofd; betrapt met smokkelwaar was ze opgepakt.

Domme trut!

Waarom hoor ik dit nu pas?

Na bijna 7 jaren!

Ben ik lucht of zo? Waarom heeft niemand mij gebeld, gemaild, iets!?

Niets.

Helemaal niets heb ik gehoord, van niemand.

Moest ik niet die brief van de bank gekregen hebben, waar ik het op moest lezen dat mijn nichtje al sinds 2007 overleden is; zou ik nu nog niets weten.

Ik heb meteen mijn zus, haar moeder gebeld.

“Oh, wist jij dat niet?”

Halo! Van wie zou ik het moeten weten?

Ik hoor dit van jou te weten, wat is dat met onze familie! En heeft er niemand verder gereageerd?

Wat is er gebeurd met haar? En waarom wil jij het fijne daar niet van weten?

Het blijft je kind.

Ik kon er niet eens zijn voor jou, voor haar vader, voor haar broertje.

Die laatste heeft haar assen mee terug naar huis genomen in zijn rugzakje?!

Ik heb geen afscheid kunnen nemen van haar.

Tranen over mijn wangen nu.

Ik kan hier met mijn hoofd niet bij; hoe kan dit? Ze wil er niet over praten, niets mee te maken hebben? Ze wil het niet weten wat er werkelijk gebeurd is? 

Het gaat niet goed. Sinds mijn telefoontje aan mijn zus, is haar zoon al twee keer op bezoek geweest bij me.

Het gaat niet goed.

Hij is zo ongelukkig; kan niet praten met zijn ouders; er wordt niet gepraat, er wordt weggemoffeld, alle emoties en gevoelens worden ver weg gestopt in de hoop dat ze uiteindelijk verdwijnen.

Het werkt niet.

Ik zie het steeds weer gebeuren, mijn zussen en broers zijn er goed in. Ze bouwen niet enkel een muurtje om zich heen, ze bouwen een heel fort, met ophaalbrug en de hele bakkeklan.

Of ik met de Kerst langskwam, het is zo lang geleden, een andere zus zou ook komen met haar twee zonen.

Menen jullie dat nu echt?

Nee, ik kom niet met de Kerst. 

Misschien wanneer de ophaalbrug neergelaten wordt en mensen niet langer om mij heen kijken; wanneer je ziet wie je kent.

Ze zou dit jaar 40 geworden zijn.

Rust zacht mijn Lieve Schat, ik hou van je!

F… ck weer tranen!

 

 

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank Lieve Mensen; jullie steun houd me draaiende in deze echt wel harde wereld.
De Liefde in mijn lijf, krijgen ze echt niet gestopt. Dikke knuffels terug aan jullie allemaal! X
Dikke knuffel, zo zwaar, je bent lief en sterk xxxxx
Ach lief mens .. een knuff en mijn schouder.. kom en praat wat met me en ik zal je troosten .. wat waardeloos.. wat kunnen mensen hard zijn.. God bless Ptries.. en laat rusten wart geen oplossing heeft
Triest Ptries. Zeer triest. Doet zeer. Goed dat jij er bent voor je neef!
Ja Gerrit, immens triest verhaal, helaas het is waar. Mijn neef is er; een talent en een fijne gast. Verloren zijn we elkaar gelukkig niet; eerder hebben we elkaar weer gevonden. Wat kan er achter een gordijn van triestheid, veel moois verborgen zitten hé?
Ik koester deze nu nog verborgen mooi dingen, voed ze met al de Liefde in mijn lijf. Gegarandeerd dat ze straks vruchtjes ontkiemen, verse blaadjes en nieuw leven.
Ik doe het ervoor; ... ik zit al! X en een hele fijne jaarwisseling vriend! Ik wens je al het moois van de wereld en de Liefde van je leven!