Boekverslag De donkere kamer van Damokles

Door Sproeten gepubliceerd op Saturday 28 December 15:08

Titel: De donkere kamer van Damokles

Auteur: Hermans, Willem Frederik

Vorm: Roman

Genre: oorlogsroman, ideeënroman, psychologische roman

Thema: Verzet, Dubbelgangers

Jaar van eerste uitgave: 1958

 

 

Mijn mening over het boek

 

De donkere kamer van Damokles, ik wilde het altijd al eens lezen. Je hoorde het vaak op de televisie, in interviews of recensies genoemd. Nu ik daadwerkelijk het boek in de kast heb staan en gelezen heb, snap ik waarom zoveel mensen dit met mij zo’n goed en mooi boek vinden.

In het ‘Wie dit leest is fout’ exemplaar van Nederland Leest, begon ik te lezen. Je valt midden in een verhaal, midden in een leven. Je bent meteen geboeid. Opeens komt een vreemd persoon opdagen. De stoere en bebaarde versie van Osewoudt stapte de sigarenwinkel binnen, Dorbeck. Door de komst van Dorbeck, verandert alles in het leven van Osewoudt. Hij krijgt geheime opdrachten, nieuwe connecties en wat meer aanzien. Vol medelijden en eigenlijk wat sympathie kijk ik naar Osewoudt, de zielige man met een hoge stem. Je snapt precies waarom hij net zoals Dorbeck wil zijn. Henri Osewoudt is getrouwd met zijn lelijke nicht, zoon van een gestoorde moeder die haar man vermoordde en zo vrouwelijk als een man kan zijn. Je leeft erg met hem mee.

Verderop in het boek wordt de man Dorbeck steeds meer in twijfel getrokken. Mensen zoals Marianne en Ebernuss willen hem ook ontmoeten. Alle pogingen, die Osewoudt onderneemt om hen te laten zien dat Dorbeck in zijn believing bestaat, mislukken. Hij raakt zelfs zo verward dat ik als lezer ook de kluts kwijt raak.

Bestaat Dorbeck wel? Is Osewoudt, net als zijn moeder, geestelijk in de war?

Dat zijn de vragen waar ik mee bleef zitten, toen ik de laatste pagina van het boek omsloeg. Ze zijn nog steeds niet beantwoord. Het liefst wilde ik het boek nog eens lezen om te kijken of ergens een verborgen hint zat.

Ik ben erg blij dat ik dit boek heb gelezen. Door de zakelijke schrijfstijl leken hele spannende en gevaarlijke gebeurtenissen niet zo spannend of gevaarlijk. Je voelde je een met de hoofdpersoon, Osewoudt. Zijn korte, maar krachtige antwoorden of gedachtengang maakten hem vreemd en soms onbegrijpelijk.

Een paar weken nadat ik het boek had gelezen, heb ik ook de film, Als twee druppels water, bekeken. Deze verloopt zo anders dan het boek verloopt, dat het twee afzonderlijke verhalen lijken met kleine overeenkomsten. Veel details zijn weggelaten en bij het eind van de film word je verrast door Dorbeck op het strand te zien liggen naast Marianne.

In allebei de scenario’s loopt het slecht af met Osewoudt. In de film wordt de onduidelijkheid over Dorbeck opgehelderd. Echter na het lezen van het boek, blijf je met vragen zittten. Vragen die nooit beantwoord zullen worden, slechts met behulp van theorieën van anderen kun je zelf proberen een antwoord op deze vragen te bedenken. 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt! Ik heb alleen geen idee wat 2 boeken gelezen is... :)
Ik heb hem gelezen voor mijn lijst bij Nederlands!
Telt het boek nog steeds voor 2 boeken gelezen?
Ik heb het boek verslonden en vond het een prachtig "contra-spionage" verhaal met goed de verbindingen gelegd over de twijfel wie nu eigenlijk goed of fout was in de oorlog.
Film vond ik minder geslaagd ...... .
Prima boekverslag met keurige existentiële vragen hierin beschreven.