Een overpeinzing

Door Wasbeer gepubliceerd op Friday 27 December 13:12

Echt bijgelovig ben ik niet, maar wat te denken van een heel jaar waar het getal 13 is opgenomen. Vele vertrouwden er op dat op 21 december 2012 de wereld zou vergaan conform het einde van de de Mayakalender. Omdat dit niet gebeurde waren we dat heugelijke feit eigenlijk nog steeds aan het vieren en brak het potentiële rampjaar 2013 aan, voordat we dat goed beseften. Het jaar begon inderdaad slecht, met een overlijden in de nabije omgeving. Maar daar heb ik elders al over geschreven en dit kwam niet onverwacht en voelde eigenlijk als een verlossing voor de de omstanders en hopelijk ook voor de zieke.

 

Voor mijn ouders is dit het jaar geweest dat hun beider leeftijd met een 8 aan het begin geschreven moet worden. Beide nog actief, zelfstandig en gezond (met beperkingen). Indien we het voor het kiezen zouden hebben, zou ik voor een vergelijkbaar scenario gaan. Er is een tijd geweest toen ik (veel) jonger was dat een leven als 80jarige geen enkele aantrekkingskracht leek te hebben, inmiddels weet ik door hun voorbeeld beter. Er zijn dit jaar al een paar (loze) signalen geweest dat 'we' allemaal misschien wel steeds ouder worden, maar dit niet geheel probleemloos kan verlopen. En de gedachte blijft natuurlijk hangen dat er een moment kan komen dat een signaal meer is dan een waarschuwing.

 

Voor onze kinderen (met aanhang) is het een redelijk zwaar jaar geweest. Ze staan tenslotte aan het begin van een carrière en een paar jaar geleden waren de verwachtingen toch wat optimistischer gestemd dan momenteel. De arbeidsmarkt is tenslotte in 2013 geen pretje en zowel dure oudere werknemers als jongere ambitieuze nieuwkomers, staan dan al gauw op de lijst van degene waarvan met al dan niet gemeende spijt afscheid kan worden genomen. Als de karakters dan verschillen van gelaten tot pessimistisch, kan dat al gauw wat onderlinge spanning opleveren. Maar goed, tot op heden is het zonder al te grote problemen verlopen. Voor promoties en andere zaken is er wellicht nog tijd genoeg, eerst maar consolideren. Dat er voorlopig geen kleinkinderen in de planning staan, was eigenlijk al eerder bekend en daar heeft 2013 geen verandering heeft gebracht, behalve dat dit jaar misschien het tijdstip nog verder in een onzekere toekomst heeft doen verschuiven.

 

Voor ons zelf is 2013 al weer het tweede jaar dat er parttime wordt gewerkt. Het vreemde gevoel is al verdwenen en ook de gedachte dat het niet voldoende zou zijn om de werkzaamheden goed uit te voeren. Het is best onthutsend om te beseffen dat sommige zaken echt wel gewoon doorgaan, ook als je jezelf daar niet meer mee bemoeit. Aan de andere kant is het ook bevrijdend om te beseffen dat kwesties die ooit zo belangrijk leken en altijd in het achterhoofd plotseling bleven rondspoken, snel worden vervangen door andere die daarvoor te triviaal leken om aandacht aan te besteden. Geen echte spijt dus van die beslissing, behalve af en toe een gevoel van gemis. Dat zal ook wel slijten of is het vergelijkbaar met roken en zal het gevoel van de vroegere verslaving nooit helemaal verdwijnen? Het is in ieder geval prettig om ook gewoon eens de tijd te hebben voor iets nieuws als Plazilla.

 

Nee, 2013 tot op heden is beslist geen echt rampjaar geworden en duurt nog maar 4 dagen.

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een rampjaar was het voor mij (tot dusverre) niet, maar toch ook zeker geen goed en/of vrolijk jaar. Maar eens kijken wat 2014 gaat brengen ...
2013 is voor mij wel een rampjaar geworden met maar liefst 5 sterfgevallen in de familie. Dat 2014 beter word kan bijna niet anders.
2013 is voor mij wel een rampjaar geworden met maar liefst 5 sterfgevallen in de familie. Dat 2014 beter word kan bijna niet anders.
Nu ik en mijn lieve Isabel 2013 ook weer overleefd hebben, ben ik nog steeds blij dat wij met de rare gekte van 21 december 2012 niet van het dak gesprongen zijn meneer Wasbeer...
Nu ik en mijn lieve Isabel 2013 ook weer overleefd hebben, ben ik nog steeds blij dat wij met de rare gekte van 21 december 2012 niet van het dak gesprongen zijn meneer Wasbeer...