Mijn dromen die ik had toen ik opgroeide

Door Dame Blanche gepubliceerd op Wednesday 18 December 20:27

 

                   Mijn dromen die ik had toen ik opgroeide

                                     

Ik kan me nog goed herinneren dat ik op de kleuterschool werd gevraagd :

Wat wil jij worden als je later groot bent?

teken het maar uit zei de juffrouw dan en alle kinderen gingen emt felle kleurtjes iets op papier tekenen. Onze tekeningen werden dan opgehangen in de gangen van de school en als het dan ouderavond was konden onze ouders de tekeningen bewonderen.

Ik had een tekening gemaakt van een ballerina, ik wilde balletdanseres worden. Thuis zocht ik alles bij elkaar zodat ik een mooie ballet outfit had en danste vaak op klassieke muziek door de kamer.

Andere kinderen wilden brandweerman worden of juffrouw of stewardess. Weer anderen wilden astronaut worden en de aarde eens van een andere kant bekijken.

 

Carrières zijn de dromen van vijfjarige meisjes en jongens.

 

Later wilde ik verkoopster worden bij een supermarkt en nog later wilde ik veel geld verdienen en dan leek mij zakenvrouw de beste manier. Uiteindelijk ben ik door mijn buurjongen terecht gekomen in de gehandicaptenzorg, een baan die ik vanuit mijn passie vervul.

 

Hoe moeten jongeren en dan praat ik vooral over tieners nu een keuze maken wat ze later willen gaan doen. Ze zijn er nog veel te jong voor en hun leven en denken kan nog zo veranderen. We zijn ons op die leeftijd nog helemaal niet zeker van het leven dus hoe kunnen we dan beslissen over onze toekomst.

 

Misschien hebben jongeren hier iets aan:

De volgende keer als je gevraagd wordt, wat wil je later worden antwoord je met:

Ik wil gelukkig worden. geluk is namelijk weggelegd voor iedereen. het maakt daarbij niet uit wat je doet. Misschien zal ik wel andere paden behandelen om uit te vinden wat mijn passie is of wat bij mij past als mens. Uiteindelijk gaat het er om dat ik gelukkig wordt.

Kies je pad mensen, maar maak je er niet te druk over. Je kan rustig meerdere fouten maken maar onthoud wel je bent nog lang niet aan het einde van de reis

 

 

DAME BLANCHE

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik wilde voor de klas staan. Daar heb ik me heel lang aan vast gehouden trouwens!
Pas toen ik doorkreeg, en toen was ik zelf een puber, hoe irritant die groep was, ben ik ervan afgestapt. Ik heb toen alle mogelijkheden maar opengelaten en ben geworden wat ik absoluut niet worden wilde.
Ondanks dat valt er veel uit te halen en kan ik niet zeggen dat ik nu zo'n slechte baan heb.
Het is wat je al zegt. Gelukkig zijn en dat ligt niet in je baan, maar in jezelf.
Mijn oudste zoon heeft heel lang geroepen dat hij dominee wilde worden. (=geen grapje). Momenteel, met de profielen die eraan komen, zit hij meer aan maatschappelijk werk/psychiatrie te denken en mijn jongste die wordt dokter.
'Het doktershandschrift heb ik al,' voegt hij er elke keer aan toe :)
Maar de kans dat ze worden wat ze nu zeggen of ook denken te worden is natuurlijk heel klein.