One day I’ll fly away

Door Natuursmurf gepubliceerd op Wednesday 18 December 17:33

Dinsdagmorgen 10.30

Geen boze droom?
- Nee, ik lig toch echt gestrekt op het asfalt (met mijn fietsstuur als extra steuntje in mijn zij).
Hoe voel ik mij?
- Als een geplet insect.

Ik kan nog even niet overeind krabbelen want er zit een nijlpaard op mijn rug. Bovendien weigeren mijn ledematen alle dienst. Dus omarm ik het fietspad nog maar even.

De man in de auto heeft zich nog altijd niet verroerd. Zou hij erover denken om er stiekem vandoor te gaan? Wil hij niet te laat op zijn werk komen? Waarom moet mij dit overkomen?

Tot mijn opluchting zie ik een andere auto stoppen. Er zijn nog behulpzame mensen op de wereld. Verheugd krabbel ik overeind en ontferm mij als eerste over mijn fiets. Ik ben waarlijk bezorgd om het welzijn van mijn trouwe metgezel. Hij voelt zich duidelijk niet erg lekker. Net als ik trouwens.

Ik wijs naar de haaientanden. ‘Volgens mij had ik voorrang.’
De man geeft toe dat hij fout zat. ‘Ik zag u niet,’ krijg ik als antwoord.

Dus toch onzichtbaar. Superman is er niets bij. Helaas ben ik niet van staal.

Ik bel mijn afspraak af. Jayno, die inmiddels het lopen heeft uitgevonden, mag zich vandaag zelf vermaken.
Strompelend begeef ik mij weer huiswaarts.

Na een uur ijsberen (in gedachten) besluit ik toch maar de huisarts te bellen voor een afspraak. Mijn knie is kapot, mijn elleboog schreeuwt het uit, mij pols jammert van ellende en ik voel een vage druk in mijn zij. Daarnaast moet ik om de zoveel tijd naar de wc.

 

15.30

Na het onderzoek bij de huisarts moet ik nog even een potje vullen. Eerder mag ik niet weg.
Ja hallo, ben net tien keer thuis geweest.
Vier glazen water later heb ik mijn blaas zover gekregen om zijn werk te doen. Ik bewonder mijn plas.
Ziet er prima uit.
Vijf minuten later moet ik mijn bloeddruk laten opnemen en hoor ik dat het toch niet zo prima was: er zit bloed in de urine. Bloeddruk was wel goed.
Gevolg: U mag direct naar het ziekenhuis, ga niet door start, u ontvangt geen…

Liftsmurf brengt mij naar het ziekenhuis. Daar moet ik mij inhouden niet direct naar de wc te strompelen; die vier volle glazen zijn nu echt aangekomen. Ik moet misschien nog een potje vullen (ik kan wel een heel zwembad vullen).

Gemeld bij poli urologie. “Dag meneer, u staat nog niet in ons systeem.”
Goed, terug naar beneden om mij in te schrijven, maar EERST naar de wc. En potverdriesmurf: een prachtige roodwaterige straal kwam er uit. Dat is wel even iets anders dan dat saaie geel.

Bij receptie ingeschreven. Terug naar boven. Onderweg meldde mijn blaas zich weer opnieuw en warempel: dit keer kwam het dicht in de buurt van limonade (met een zoet kleurtje).

Inmiddels is het 17.00 uur geweest en is de afdeling urologie gesloten.
Uiteindelijk weet ik toch nog een uroloog op de kop te tikken en jawel: ik krijg mijn eerste echo!
Ieks, dat is koud!

Goed, ik heb dus een flinke klap gekregen van de auto in mijn zij en mijn nieren zijn zich rot geschrokken. In plaats van een hersenschudding een nierschudding?

Het is nog niet zorgwekkend. Wel in de gaten houden. Ik mag naar huis. Morgenochtend terug komen.

‘Oh, en houdt u zich vooral rustig. Niet gaan hardlopen ofzo.’
- 'Pardon? Hardlopen? Mijn knie is drie keer groter geworden, mijn heup praat alleen in pijnsignalen en mijn zij voelt aan alsof er een olifant een ei op zit uit te broeden!’

Tot morgen!




 

 

 

 

 

 

 

 


Woensdagmorgen 6.30

Na een slapeloze nacht (ik ben er nog een uurtje uitgeweest om wat te schrijven, je kan beter iets nutttigs doen dan de hele nacht voor je uit liggen staren) kreun ik mij uit bed.

Anderhalf uur later weer dat mensonterende koude ding tegen mijn ingewanden, maar het zag er gelukkig allemaal goed uit.

Op naar het laboratorium. Bloed prikken. Zuster vraagt of ze ook een extra buisje bloed mag afnemen. Voor algemeen onderzoek. Welja, als je toch bezig bent.

Even later ook plasje ingeleverd. Vrijdag nieuwe afspraak en misschien onder de scan.
 

Reacties (44) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En?En?En?
Ik verliet met een glimlach het ziekenhuis en hoef gelukkig niet meer terug te komen :)
Oooooooooooooooo joepieeeeeeeeeee!Ben heel blij voor jou!
Bedankt! Ik ben enorm opgelucht. Nu gewoon rustig aan doen en mijn lichaam de tijd geven om weer te herstellen.
Jeetje, helemaal gemist, hoop dat het goed gaat komen!
Bedankt Jack.
Wel blijven berichten hier hoor!
Gelukkig schrijf je aan het eind dat het er allemaal goed uitzag. Bloed plassen lijkt me nogal griezelig, al schrijf je het nog zo feestelijk op. Sterkte en laat je niet afschrikken om weer op de fiets te stappen (als de olifant weg is)
Gaat ook zeker weer gebeuren als ik weer pijnvrij ben en de uitslag positief is.
Sterkte en heel mooi geschreven hier, hoop dat alles goed komt
Arme smurf, wij fietsers zijn ook nergens veilig. Je zult je wel knap klote voelen. Sterkte, beweeg maar niet meer dan absoluut nodig is. Onnodig te zeggen natuurlijk. xxx
Helaas zijn we een stuk kwetsbaarder.
Wat zegt een smurf als hij zijn hoofd stoot?
O nee, niet weer een blauwe plek :)
Geen auto's meer kussen, natuursmurf :)
BETERSCHAP en dat het allemaal mee mag vallen.
ik duim voor je!
Valt dat wel op onder die witte muts? :)
Ik zal proberen mijn intimiteit te verleggen naar meer zachtere voorwerpen. Maar ik kan niks beloven.
Bedankt Yrsa!
Waarschijnlijk is het onder die witte muts nog wel te verbloemen. ik raad je in elk geval aan om niet in het vliegtuig te stappen. Je zou er zomaar eens uitgezet kunnen worden, vanwege je blauwe plekken :)
Gezondheidsrisico's en zo...
Die zachtere objecten zijn aan te raden, maar voorzichtigheid blijft natuurlijk altijd geboden :)
Ik hou voorlopig mijn beide voetjes op de grond. Wel zo veilig. Ik denk er zelfs stellig over om helemaal niet meer te bewegen.
Hoewel ik het me levendig voor kan stellen, raad ik je af om niet meer te bewegen.
Sterkte!
Heel veel sterkte!
Bedankt!