Een half jaar gescheiden, hoe is het verlopen in dit half jaar.

Door Duukgait gepubliceerd op Monday 03 February 20:38

Tijd om weer wat gevoelens aan het "papier" toe te vertrouwen. In een eerder artikel dat ik heb geschreven schreef ik over het feit dat ik gescheiden man ben, en hoe het komt dat ik gescheiden ben. Het was een van mijn eerste artikels die ik aan plazilla toe vertrouwde, en dat betaalde zich uit. In no time had ik een aantal reacties hierop gekregen van zowel mensen hier op Plazilla als mensen die ik had verteld dat ik erover had geschreven en dat het te lezen was.

Het heeft mij enorm gesteund het schrijven over de emoties die ik heb moeten doorstaan en ik wil dan alle lezers van dat artikel bedanken voor hun reacties.

7ad4b683c5f595fc1584c045330c79a2.jpg

Ik lach het laatste.

Maar hoe gaat het nu met me, een half jaar verder. Er is natuurlijk veel gebeurd, en dan praat ik niet alleen over de scheiding zelf. Voor mij stond als een paal boven water dat de scheiding snel en netjes geregeld diende te worden, niet voor mij maar voor de kinderen, en dat is gelukt.

Op 26 September was de scheiding officieel afgerond, en ondanks alle moeite die het me heeft gekost heb ik dat netjes geregeld, zoals ik al zei vond ik dat belangrijk voor de kinderen maar ook voor mezelf. In geen geval wou ik haar het gevoel geven dat ze me klein kon krijgen. Ik leef door en ga weer genieten, en jij jou kinderen gaan altijd weten wat je hebt gedaan waarom het huwelijk stuk is gelopen en jij moet daar regelmatig een antwoord voor bedenken want onze kinderen vragen er vaak naar waarom je dat hebt gedaan. BAM die heb ik mooi in de zak zitten.

Kinderen van een jaar of zeven zijn absoluut niet dom, sterker nog ze zijn slimmer en scherper dan ik ooit had kunnen vermoeden. Het afgelopen jaar kwamen ze en komen ze nog steeds regelmatig met hele scherpe vragen, ik probeer ze altijd eerlijk te beantwoorden, tenslotte heb ik niks fout gedaan. Maar toch af en toe zit er een vraag tussen die me de koude rillingen bezorgd.

Leven.

Mijn leven begint serieus wee vorm aan te nemen, ik heb de financiën op orde gekregen, ik ga weer het uitgaansleven in en stort me vol overgave in alle dingen die ik leuk vindt, maar ik moet daarbij wel vermelden dat dat zeker in het begin niet makkelijk is. De meeste vrienden en vriendinnen die ik heb of heb gehad hebben ook hun leven, als dertiger denk je zeker in het begin dat iedereen gelukkig getrouwd is. Maar als je even stug volhoud zuk je zien dat je niet alleen bent, ik raad dan ook een ieder aan ga gewoon uit begeef je onder de mensen, je maakt vanzelf wel nieuwe vrienden en het maakt echt niet uit als je een keer alleen aan de bar in de kroeg zit, een praatje met iemand is zo gemaakt.

Ook in het dagelijks leven heb ik mijn draai weer gevonden, in het begin vond ik het lastig een full time baan en daarnaast ook een huishouden om te runnen. Ik weet wel toen ik voor het eerst op mijn zelf ging wonen kon ik het ook, maar nu heb ik er twee kinderen bij en een normaal rijtjes huis en dat is toch wel heel wat meer dan dat twee kamer appartamentje dat ik eerst had.

Ik kan nu ook niet anders dan concluderen dat ik weer een toekomst voor me heb, mijn leven begint echt weer leuk te worden. Ik heb veel leuke mensen ontmoet en veel nieuwe vrienden gemaakt. Als ik mijn oude vrienden daar dan ook nog bij optel prijs ik mij gelukkig in dit hele verhaal.

Lees ook:

​Gescheiden vader, hoe moet ik nu verder?

Gescheiden, hoe gaat het met de kinderen.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je doet het prima, maar gooi ook dat laatste stuk(je) wrok over boord. "then you're really sailing again".
Dat zal ongetwijfeld gebeuren het kost echter wel wat tijd
Sterkte en het wordt weer een begin.
Zelf heb ik het 2x mee gemaakt. Hopenlijk nooit weer.
Ik hoop het ook