Gelukkig

Door MarijeeeX gepubliceerd op Monday 16 December 15:26

Een verhaal waar ik zelf eigenlijk helemaal niks over weet, ik spreek niet uit ervaring;) Ik heb veel boeken over tienermoeders gelezen, vandaar dat ik er wel iets over kon schrijven.

Gelukkig

 

Haar handjes grijpen naar mijn haar, haar blauwe ogen volgen de bewegingen. Ik kijk met waterige ogen toe, ik ben zo trots en zo blij. Ik kijk naar haar gezichtje, naar haar mondje, haar neusje, haar haar… Ze is zo mooi, ik kan niet geloven dat ze van mij is. Ze is nu 2 maanden oud, maar ik geloof het nog steeds niet. Hoe kan zoiets moois van mij zijn, waar heb ik dat aan verdiend? Ik kan de hele dag naar haar blijven kijken, zonder ook maar 1 seconde verveeld te raken. Dat had ik van te voren nooit geweten, dat ik zoveel van dit kindje kon houden, dat ze zoveel voor mij zou kunnen betekenen. Ik was eerst boos en verdrietig, omdat er een kind in mij groeide. Als ik had geweten dat het zo’n mooi kindje zou zijn, zou ik niet boos en verdrietig kunnen zijn. Dan zou ik, net zoals nu, blij en gelukkig zijn. En nog iets wat ik nooit had durven hopen, Cody is nog steeds bij mij. Hij is niet weggegaan, niet gevlucht van ons. Hij bleef me steunen, tuurlijk had hij het ook moeilijk, maar hij heeft mij er doorheen gesleept. En nu is hij er nog steeds, samen met mij geniet hij van onze prachtige dochter, Chelsea.

cute-babies-photos-gallery.jpg

“Mag ik haar nu weer even vasthouden, Loren?” vraagt hij. Met tegenzin geef ik haar aan Cody, ze is van mij en ik wil haar houden. Maar als ik zie hoe liefdevol Cody naar haar kijk, is het alweer goed. Ik kruip dichter tegen hem aan en leg mijn hoofd op zijn schouder. Ook al zijn we eigenlijk nog veel te jong voor een kind, ik ben 19 en Cody is 21, we zijn al een echt gezin.

 

“Kom maar Chelsea, kom maar, je kunt het wel.” Ik zit op mijn hurken voor Chelsea, die zich aan de bank vastklampt. Ze doet een klein stapje naar voren en dan laat ze de tafel los en loopt naar me toe.

“Jaa! Goed zo, geweldig meid.” Ik vang haar op in mijn armen en gooi haar de lucht in. Ze gilt het uit van plezier, ze is zo’n vrolijk kind. Haar blonde krullen hangen langs haar mooie gezichtje, haar blauwe ogen stralen een en al geluk uit.

“Ga papa maar zoeken. Waar is papa? Papa!” Ik zet Chelsea neer en ze loopt naar Cody toe, Cody staat al in de deuropening en komt haar tegemoet.

“Wat zie ik nou? Chelsea! Je loopt! Wat geweldig meid, wat goed. Ik ben zo trots op je.” Hij geeft haar een kus op haar voorhoofd en Chelsea slaat haar armen om zijn nek. Hij tilt haar op en loopt naar mij toe, hij geeft mij ook een kus op mijn voorhoofd en ik geef hem een kus op zijn mond. Chelsea tuit haar lipjes, “Selsie ook kuzje,” zegt ze. Ik geef haar ook een kus. “Chelsea moet op bed, het is al lang bedtijd geweest.” Ik neem haar van Cody over en loop naar boven. Chelsea gaapt en legt haar hoofdje tegen mijn schouder aan. Ik leg haar in bed en voordat ik de kamer uit ben, ligt ze al te slapen. Als ik beneden kom zit Cody op de bank en kijkt mij aan. “Ze is een geweldig kind hè, ze kan nu zelfs al lopen.” Ze is nog geeneens een jaar oud, dus dat is best knap. “Ja, ze is het geweldigste kind die we ons konden wensen.” Ik ga op zijn schoot zitten en geef hem een zoen. “En zij kon zich geen betere vader wensen” Hij legt mij op de bank neer en zoent me terug. “En geen betere moeder.”

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.