Het wel en wee van daten via het internet

Door AstridV gepubliceerd op Thursday 28 November 16:51

Een goede vriend zei me nog niet zo lang geleden: "Als je er als vrouw een beetje leuk uitziet, kan je in een vingerknip een date versieren! Die luxe hebben wij mannen niet, hoe knap we ook zijn."

Ik moet toegeven dat ik in het uitgangsleven nooit heb mogen klagen over gebrek aan belangstelling van mannen. Maar het is altijd zo rechtaan rechtuit, zo inhoudsloos, zo perspectiefloos en in 90% van de gevallen met één heel duidelijk doel, if you know what I mean. Niet dat ik als gezonde vrouw vies ben van dat éne doel, neen, maar er mag toch nog wel net wat meer ingevuld worden voor mij - om het zo maar even plastisch uit te drukken. In die overweging heb ik me op het gladde ijs van de datingsites op het internet begeven. Wist ik veel.

Profiel aangemaakt, paar leuke foto's erbij, en hop hop hop de reacties vallen bij bosjes binnen. Selecteren. Moeilijk, soms ook helemaal niet. Eerst uitgebreid chatten op de bewuste site zelf. Uren. Stukken van nachten. Aanvankelijk leuk, een nieuwe beleving voor mij. Veel humor, hihi en haha, geweldig! Met een glimlach op de snoet slapen gaan, zoiets.

Zoveel lieve, leuke, grappige en zelfs ondeugende mails en sms-jes krijgen, wow! Daar blijf je als vrouw niet ongevoelig bij, toch? En dan komen de concrete voorstellen. Hulp! Nee, sorry, mijn agenda is deze week compleet gevuld. Beroepshalve wel te verstaan! Begrip aub. Volgende week? Ok, ik laat je nog iets weten, beloofd! Ik moet het nog wel even bekijken! Ik heb mezelf altijd als vlot, sociaal en zelfverzekerd gezien tot op het moment dat quasi wildvreemden een date met me wilden. Tja, zin en lef zijn verschillende begrippen dus. Duidelijk.

Ik ben dan misschien wel een teaser en een flirt in het echte leven, maar ik heb mezelf toch wel min of meer gedwongen om op het eerste zogenaamd ernstige voorstel in te gaan. Als zo'n man zo veel moeite doet, mag je daar als vrouw niet mee gaan spelen. Die overweging dus.

Date numero uno.

Nico was één van de mannen met wie ik op de datingsite uitgebreid gechat had. Hij leek me een hele leuke, rustige jongen - tja hij was wel zeven jaar jonger dan ik, maar eigenlijk had ik leeftijd niet als criterium zien voorbij komen tsss. Checkpoint X. Leuke bruine kroeg in de stad. Hij ziet er nog leuker uit dan op zijn foto's, maar vooral jonger dan zijn leeftijd. Pffff. Zie mij nu hier, ik ben een oud wijf!

De zaterdagavond verloopt, zoals Nico, leuk en rustig. Kabbelen, maar wel erg gezellig. Zie je wel, net dit heb ik altijd gemist bij die andere kerels die ik tegenkwam. Kabbelen en babbelen! Grapjes! Complimentjes! Knipoogjes en glimlachjes. Niet al té diepgaand maar ook niet inhoudsloos, nee. En zo al kabbelend, al babbelend heeft die leuke, rustige Nico mij beetje bij beetje ingepakt en stem ik er vol zelfverbazing in toe nog even mee naar zijn leuke en rustige appartement te wandelen - dat wonder boven wonder heel toevallig vlak om de hoek is nota bene. Wat een meevaller. Ook al omdat ik plots merkte dat Nico allicht wel enkele pilsjes te veel op had om nog een verre dagreis te gaan ondernemen.

En zo kwam het dan ook dat de leuke, rustige Nico - evenwel na de inleidende intimiteiten - als een blok in slaap viel - rustig ja, leuk nee. Exit Nico. Hoewel nee, exit Astrid - aangezien ik mij 'in den vreemde' bevond. Verward gevoel. Ik had echt wel met hem willen vrijen. Anderzijds is dat dan niet gebeurd, en kan men mij ook geen gewillige, lichtzinnige dame noemen. Of wel? Want ik had het wél gedaan als het had gekund. Wat zal het zijn? Nevermind, we gaan date numero duo inplannen!

Date numero duo.

Herman. Groooote man. Knappe man. Klok van een stem. Korte maar felle bewoordingen - hoewel niet zonder humor of relativering nee. Wat een dominante man, denk ik. Hum! Herman had mij uitgenodigd in een restaurant dat volgens mij tien sterren mocht krijgen. Of tot hoeveel sterren gaan die dingen? Hij had me zelfs een dresscode gegeven, de lefgozer! Stijlvol maar sexy. Ok dan. Leuke decolletee, een jurk in plaats van de jeans. Is het goed zo? Aan zijn merkbare grijns te zien wel ja. Ok dan.

Er wordt niet gekabbeld maar we gaan met de deur recht in huis.

"Ben jij onderdanig?" klinkt de klok.

"Hoe bedoel je dat?" doe ik zo verbaasd en zo onschuldig mogelijk.

"Of je het lekker vindt dat een man doortastend en dominant met je is!" Bim bam beieren.

De kleur van mijn gelaat maakt een verder antwoord overbodig en de opwinding giert als gek door mijn lichaam. Het verdere verloop van de avond en nacht moet niet beschreven worden. Als ik dat al zou kunnen met de juiste bewoordingen. En ja, numero duo zadelt me dus ook met een verward gevoel op. Al was het alleen al omwille van de dingen die ik gedaan heb die nacht en die ik nooit, nooit maar dan ook nooit in mijn leven impulsief en spontaan zou gedaan hebben. Pfffft!

Date numero tre.

Ik ben zelfs zijn naam vergeten, zijn looks komen me niet meer voor de geest. Afgesproken in een middelmatige brasserie - op een zondagnamiddag nota bene, en mét gebak. Yes! Middelmatige, hortende gesprekjes over koetjes, kalfjes, varkentjes en wie weet wat nog allemaal. Grijze zone. Maar geen verward gevoel! Maken dat ik hier wegkom, even de juiste, niet kwetsende smoes bedenken. En daarna nog even een sms sturen naar numero duo. Of niet. Jezus, toch weer verwarring!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat je haalt breng je ook weer weg,
Komt vast wel goed.
Je kan geluk hebben op die sites, maar de kans daarop is niet echt groot.