Getrouwd, nou en? - deel 3. Vrijen in de auto is gevaarlijk....

Door 007 gepubliceerd op Saturday 21 December 10:44

deel 2 gemist? klik hier

Maar na verloop van tijd gebeurde het. We hadden net heerlijk gevrijd, het werd al donker, toen we verblind werden door de koplampen van een auto die langzaam aan kwam rijden en ons de terugweg versperde. Wegrijden kon dus niet meer. Zonder wat te zeggen fatsoeneerden we intuïtief nog net op tijd onze kleding terwijl we door de beslagen ramen zagen dat er twee silhouetten met een zaklantaarn langzaam op ons af kwamen lopen…..

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/ad8aa716b2b8c6fc25bdb83997705478.jpg

Stijf van de zenuwen wachtten we af wat er ging gebeuren. Deuren op slot en we wisselden geen woord. Door het verblindende licht van de zaklantaarns zagen we niet wie er op ons af kwamen. Wat was het een opluchting toen er op het portierraam aan mijn kant geklopt werd en een barse stem zei: “Politie, open doen”. Ik wist niet hoe gauw ik dat moest doen en zei netjes: “goedenavond!”. “Mag ik uw papieren zien?” was de reactie. In een flits dacht ik: “ojee, nu gaat er een proces-verbaal naar huis en komt ze er achter”. ”En wat doet u hier?” was de volgende vraag. “Ik zit hier gewoon een beetje te knuffelen met mijn vriendin, we doen dat hier vaker”. “En vindt uw vriendin dat ook goed?” vroeg zijn collega, die inmiddels het portier aan de andere kant van de auto geopend had. “Natuurlijk” zei ze, “anders was ik hier niet”. “Nou, zo natuurlijk is dat soms niet” was de reactie, “er gebeuren hier vaak rare dingen in het donker op dit industrieterrein. Het is niet verboden om hier te staan, maar we hebben liever dat u dat voortaan niet meer doet”. Toen ik beloofde dat het de laatste keer geweest was, kregen we onze identiteitskaarten terug en een visitekaartje met het verzoek contact op te nemen als we die avond nog iets verdachts zouden zien. Uiteraard reden we direct achter de politieauto aan het industrieterrein af.

Na die enerverende gebeurtenis zijn we toch nog een paar keer naar hetzelfde plekje gegaan, maar we vertrokken iedere keer weer vóórdat het donker inviel. En hoe meer we er op gingen letten, hoe vaker we ook vreemde dingen om ons heen zagen gebeuren. Heen en weer rijdende auto’s, mannen die pakketjes overlaadden van de ene in de andere auto en steeds vaker auto’s van een beveiligingsbedrijf. En toen er op een avond opnieuw een politieauto onze kant opreed – het begon al te schemeren – reed ik zonder te overleggen direct weg vóórdat de agenten ons weer vragen konden gaan stellen. Dat was definitief de laatste keer dat we op dat industrieterrein in de auto gevrijd hadden.

Omdat we niet altijd in een hotel konden overnachten en een avondje uit zonder een vrijpartij voor ons geen optie was, gingen we op zoek naar andere mogelijkheden. En we ontdekten al snel andere “vrijplekjes” zoals we dat noemden. We deden het overal waar het maar een beetje beschut of halfdonker was. Meestal ergens op een bospad, maar soms ook naast een bouwkeet op een bouwterrein. Fantasie genoeg, maar achteraf begrepen we eigenlijk allebei niet, waarom we steeds het risico namen om betrapt te worden op plaatsen waar eigenlijk gewoon iedereen kon komen. Waarschijnlijk gaf die spanning ons allebei een kick. En toen ging het weer bijna fout.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/31ef79a150979cec337b4e47ab43d69d.jpg

Op de terugweg van het zoveelste heerlijke nachtje samen, deze keer in een hotel in Duitsland, kregen we allebei tegelijk weer de kriebels. Uiteraard gebeurde dat vaker, maar niet altijd leidde tot weer tot een vrijpartij in de auto, daar moest ook een mogelijkheid voor zijn. Deze keer konden we ons echt niet meer beheersen en toen het autorijden gevaarlijk werd omdat we meer met elkaar bezig waren dan met het verkeer, draaide ik de eerste de beste afslag af op zoek naar een “vrijplekje”. En zowaar, direct onderaan de afrit was een groot, stil bos. Ik reed het eerste bospad in dat we tegenkwamen, en al hobbelend kwamen we na een paar honderd meter een plekje aan het eind van het pad tegen waar niemand ons zou kunnen zien. Het was doodstil, niets te zien of te horen. Maar alsof ik toen al aanvoelde dat er iets zou gaan gebeuren draaide ik eerst de auto in de richting waar we vandaan kwamen. Dat bleek achteraf een goed idee te zijn geweest!

Kennelijk hadden we allebei een zelfde voorgevoel, want we klommen niet zoals gewoonlijk op de achterbank om heerlijk uitgebreid te kunnen vrijen, maar bleven gewoon op de stoelen voorin zitten. We vielen elkaar in de armen en na een heftige, lange tongzoen maakte ik de riem van haar jeans los. Ze tilde zichzelf een stukje op, zodat ik haar broek en haar slipje naar beneden kon trekken. Tot op de enkels, want je weet maar nooit….Mijn tong vond al snel de weg vanaf haar navel naar beneden en ze zakte zover onderuit, dat ik met gemak met mijn tong de weg in haar liefdesgrotje kon vinden. Al snel kwam ze klaar met de kleine heerlijke kreetjes die ik van haar gewend was. En al die tijd had ze uit het raampje gekeken of er niemand in de buurt was. Terwijl ze zich weer aankleedde deed ik alvast zelf mijn jeans en onderbroek naar beneden, ook tot op de enkels. Haar “kleine vriendje” zoals ze hem altijd plagerig noemde stond fier overeind. Haar lippen gleden onmiddellijk over mijn glimmende eikel en met langzame halen bracht ze mij tot een hoogtepunt. Het duurde niet lang voordat ik met iets heftiger kreten dan zij klaar kwam. Het leek wel een ontploffing. Ze liet mijn zaad weer uit haar mond over mij heen lopen en pakte uit haar tas een doekje dat zij altijd bij zich had om mij schoon te maken. Ook ik had al die tijd uit het raampje gekeken of de kust wel veilig was.

http://c2.plzcdn.com/ZillaIMG/6f50c35055f129abda396e8697c9f275.jpg

We zagen we het allebei tegelijk. Zo’n honderd meter vóór ons kwam er vanaf de rechterkant een grote, donkere man het bos uitgelopen, het bospad op in de richting van onze auto. Hij had dreigend een op afstand niet te herkennen voorwerp in zijn rechterhand. Zonder een woord te wisselen trok ik mijn broek weer omhoog, startte de auto en reed steeds sneller op de man af, die in het midden van het bospad liep. De situatie was zo dreigend dat ik me voorgenomen had niet te stoppen en desnoods gewoon over hem heen te rijden. Gelukkig sprong hij op het laatste moment opzij, terwijl hij nog een slaande beweging maakte met het voorwerp in zijn hand, zo te zien een fles frisdrank. Terwijl ik hem al tierend en springend in de achteruitkijkspiegel uit het zicht zag verdwijnen, zei ik: “zo, dat hadden we dus allebei goed aangevoeld”. Of de man echt kwaad in de zin had, weet je natuurlijk nooit meer. Maar in ieder geval was het de laatste keer dat we een “vrijplekje” hadden gezocht.

En zo verstreek de tijd, waarin we allebei gelukkiger waren dan ooit daarvoor in ons leven. Tot dat moment, bijna vijf jaar nadat wij elkaar voor het eerst ontmoet hadden. We hadden geslapen, maar vooral gevrijd, in een leuk hotelletje in het centrum van Bergen op Zoom. Na het ontbijt waren we de stad in gegaan om te shoppen. We hadden alle tijd, we zouden er twee nachten blijven. Maar om een uur of 12 kreeg ik een onaangenaam gevoel. Ik wilde terug naar het hotel zonder dat ik wist waarom. Achteraf zei ze zich toen ook niet prettig gevoeld te hebben, maar ze dacht dat ik gewoon weer heerlijk wilde vrijen.

We besloten eerst nog even een hapje te gaan eten in een klein restaurantje en we hadden net onze bestelling opgegeven, toen haar mobieltje begon te trillen. Ze nam op, luisterde even en slaakte toen een doordringende kreet: “nee hè, het is niet waar, dat kan niet”, begon hevig te huilen en zei tegen me: “kom, we moeten naar huis”……

 

impression?p=1&s=21253&t=url&f=BAN& data-cke-saved-name=

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Alle drie de delen in één adem uitgelezen, gewaagd geschreven, gelukkig niet alleen over de seks, maar ook met een spannend verhaal er om heen, ben wel benieuwd naar de afloop, wat is er in hemelsnaam voor ergs aan de hand?
Dank je!
Een klein tipje van de sluier: er is iemand dood....
Jammer dat er nog maar drie delen staan, want ik wil zo graag verder lezen... :-( Ik hoop dat je snel een vervolg maakt.
Ik doe mijn best, maar die inspiratie he...
tegen 007
Gewoon laten vloeien. Begin te schrijven en wie weet brengt het je op ideetjes.
Nou het lijkt me dat u dan maar snel met dat vervolg op de proppen moet komen beste 007. Wie u dan ook mag zijn!
Nou het lijkt me dat u dan maar snel met dat vervolg op de proppen moet komen beste 007. Wie u dan ook mag zijn!
Het is trouwens echt gewaagd. Heb nog niet eerder gezien dat schrijvers hier in detail seksuele handelingen durven te schrijven. Mag dat eigenlijk wel vraag ik mij af....
Het is trouwens echt gewaagd. Heb nog niet eerder gezien dat schrijvers hier in detail seksuele handelingen durven te schrijven. Mag dat eigenlijk wel vraag ik mij af....
Ik heb ze alle 3 in één keer uitgelezen..
En sta als lezer een beetje perplex...
Over je schrijven.., ja.., leest goed weg. Het is spannend... Maar ooh, wat ben ik er op tegen..
Welkom hier..
Al (en dat kan ik verkeerd hebben) heb ik vanuit je schrijven de indruk dat ik je al ken.