Nederlands huurstelsel: Hoe een grote groep buiten de boot valt!

Door Claudje1978 gepubliceerd op Saturday 28 September 11:21

Nederland is er voor iedereen? Helaas is er in ons land een hele grote groep (hardwerkende) mensen die buiten de boot valt als het alleen al aankomt op het vinden van passende woonruimte. Uit ervaring kan ik vertellen hoe krom het huurstelsel in ons land in elkaar zit....

Hypotheken worden steeds minder verstrekt ten tijde van economische crisis, steeds meer mensen komen financieel in de problemen waardoor zij geen lening meer kunnen krijgen bij de bank of zij verdienen simpelweg niet genoeg om een woning te kunnen kopen. Allerlei redenen zijn er te bedenken waardoor mensen aangewezen zijn op ons huurstelsel. 

Zo ook wij, om bepaalde redenen kunnen wij de komende jaren geen huis kopen. Wel wilden mijn vriend en ik twee jaar geleden graag gaan samenwonen met onze twee dochters. Wij hadden allebei een huurwoning, het leek ons toen het beste om samen in mijn appartementje in te trekken. Onze meiden moesten dan wel met zijn tweetjes op 1 slaapkamer, aangezien we maar 2 slaapkamers hebben, maar dat was wel te doen voor de komende jaren. Wij stonden al een tijdje ingeschreven bij de woonstichting in onze woonplaats, maar de inschrijftijd was nog niet voldoende om aan een andere woning te kunnen komen. We legden ons erbij neer dat het appartementje eigenlijk te klein is voor vier personen, het zou tenslotte maar voor een paar jaar zijn.

Aan het begin van dit jaar bleek ik zwanger te zijn. Blijdschap, maar ook enorme angst. Twee slaapkamers, een hele kleine woonkamer en een balkon, meer hebben we niet. Al twee meiden, en dan nog een kleintje erbij???? Hoe moet dat dan??

De oplossing?

Dan ga je natuurlijk naar een oplossing zoeken, maar helaas kregen we al heel snel de deksel op ons neus.

Iedereen die op zoek is naar een huurwoning, kijkt allereerst naar de mogelijkheid tot het huren van een sociale huurwoning. 

Om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning moet je aan een aantal voorwaarden voldoen.
Onder andere:

- Je moet ingeschreven staan bij de woonstichting die in je gemeente de woningen verhuurd. Vaak moet je   hier jarenlang ingeschreven staan om voor een vrijgekomen woning in aanmerking te komen.

- Je bruto inkomen mag niet meer zijn dan 34.229 euro per jaar (voor gezinnen, voor alleenstaanden ligt dit   rond de 23.500 euro per jaar) 

- Tegenwoordig moet je vaak een huisvestingsvergunning aanvragen. De gemeente bepaalt of je de               vergunning krijgt of niet.

- Woonstichtingen mogen extra eisen stellen aan bijvoorbeeld je inkomen en gezinsgrootte.

Ok, bij de tweede voorwaarde gaat het voor heel veel mensen al fout. De MAXIMALE INKOMENSGRENS van 34.229 is erg laag. Ik begrijp wel dat je ergens een grens moet trekken, maar dit vind ik wat overdreven.  De meeste gezinnen kunnen niet rondkomen van een salaris en werken dus met zijn tweeen. Die grens ben je dan al snel voorbij. Mijn vriend heeft absoluut geen topsalaris en ik werk 12 uurtjes in de week, en ook wij zitten boven deze grens, hetzij niet veel.

Ok, die optie valt af. Nog tal van opties te bedenken zou je zeggen. Er is tenslotte zoiets als de vrije huursector. Dit zijn huurwoningen aangeboden door particulieren of woningcorporaties met een huurprijs boven de 681 euro. Blijkbaar denkt onze staat dat als je net boven de inkomensgrens zit je dan ineens minimaal 700 aan huur kan betalen. 

Niets aan te doen, dan moet je maar proberen met heel veel rekenen en bezuinigen om zo'n hoge huurprijs te kunnen betalen. Vol goede moed gingen we dus op zoek naar zo'n huurwoning. Al snel kwamen we er achter dat woningen in de vrije sector met een huur tussen de 700 en 750 euro bijna niet te vinden zijn, ze beginnen zo'n beetje bij 800 euro. En dat kunnen we simpelweg niet betalen. Eindelijk dachten we dan toch iets gevonden te hebben, tot we bij het volgende probleem aankwamen......

Ook huren in de vrije sector blijkt niet mogelijk te zijn. Hiervoor is namelijk weer een MINIMALE INKOMENSGRENS. Voor deze huurwoningen geldt de eis dat je op 1 inkomen (!!!) minimaal vier maal de kale huurprijs moet verdienen. Een eventueel tweede inkomen telt NIET mee. Sommige verhuurders willen een evt. tweede inkomen nog weleens voor maximaal 50 % meerekenen, maar dit zijn er maar heel weinig. Bovendien moeten beide huurders dan minimaal 35 jaar oud zijn. Pardon??? 

Misschien een beetje menselijkheid?

Dan blijft er ondertussen nog wel heel weinig over. De moed zakt je bijna in de schoenen.....

Verder denken, misschien is de woonstichting zo menselijk om naar je verhaal te luisteren? 10 % van de sociale huurwoningen mag verhuurd worden aan mensen met een iets hoger inkomen. Ik, zwanger en al, stapte naar de woonstichting om mijn verhaal te doen. 2 Minuten later was ik ook uit die droom geholpen. Keihard NEE is wat je krijgt. Ik kreeg niet eens de kans om mijn verhaal af te maken.
Dus, zei ik, als ik het goed begrijp is er een hele groep Nederlanders met mij die buiten de boot vallen. Puur en alleen om de wachtlijsten korter te laten lijken? Deze mensen mogen gewoon in de stront zakken?
Het klinkt hard mevrouw, maar zo is het inderdaad. U zou woningruil nog kunnen overwegen? Die 10 % zijn voor hele extreme gevallen... Er zijn gezinnen met tien kinderen die ook maar twee slaapkamers hebben en dat lukt toch ook? Misschien moet u gewoon abortus laten plegen? Dusssss... wie is zij om hierover te beslissen???? Ziedend van woede ben ik weggegaan.

Ok, ik begrijp dat er mensen zijn die in een veel moeilijkere situatie zitten dan wij, maar een ding begrijp ik dan toch echt niet. 

Nu de situatie zo is dat wij binnenkort met zijn vijven in een heel klein appartementje wonen moeten we dat maar gewoon accepteren. Maar stel dat wij zouden reageren op een woning als deze met zijn vijven wordt er doodleuk gezegd dat we niet in aanmerking komen omdat de woning te klein is voor ons gezin. Dat is niet leefbaar wordt er dan gezegd!
Hoe kan het nu dan wel leefbaar zijn?

Ik begon, toen mijn woede een beetje zakte, te beseffen dat ze tussen neus en lippen door iets had gezegd over woningruil..... wellicht toch nog een heel klein lichtpuntje dan?? 
Ik ging me inschrijven bij allerlei sites voor woningruil en kwam bij een geschikte woning uit. Deze dame had ook interesse in onze woning omdat zij juist kleiner wilde wonen. Op het moment dat je dat gaat proberen kom je meteen weer bij probleem 1, ook bij woningruil wordt er opnieuw gekeken naar je inkomen. Is dat te hoog, kom je dus niet in aanmerking voor de woningruil met een sociale huurwoning. Is dat te weinig, kan je de duurdere woningen (dus zelfs van de woonstichting zelf) ook vergeten!

Kortom, mensen met een modaal inkomen die momenteel op zoek zijn naar een huis, succes! Ik geef je weinig kans! Dat is nu ons Nederlands huurstelsel! Ongelooflijk maar waar helaas.

Wij hebben ons erbij neergelegd, en overleven dit echt wel. Onze slaapkamer hebben we inmiddels zo aangepast dat de kleine straks bij ons kan slapen. Het is niet groot, maar het past allemaal net. Als de kleine 1,5 jaar is dan kunnen we waarschijnlijk wel een huisje kopen. Die hoop houden we dus voorlopig maar vast en gaan gewoon gelukkig worden met zijn vijven. 
Maar voor al die mensen voro wie dit niet mogelijk is, heel veel sterkte. Laten we hopen dat dit probleem ooit gezien en opgelost wordt!

Bron afbeelding: Google

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.