Repair Café: Eén van de beste ideeën voor een betere wereld.

Door Appelpit gepubliceerd op Thursday 21 March 18:14

Repair Café: “Een van de beste ideeën voor een betere wereld”

Het tijdschrift Vrij Nederland gaf het Repair Café op 6 maart de eretitel Radicale Vernieuwer 2013 en noemde het één van de beste ideeën voor een betere wereld.

Wat is dat idee dan?

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Mensen die iets te repareren hebben, worden in contact gebracht met mensen die daar handig in zijn. Regelmatig zijn er bijeenkomsten waar gezamenlijk reparaties worden uitgevoerd. Dat kan in een buurthuis zijn, maar ook in een schoolgebouw, een stadsboerderij of een kringloopwinkel. Er is gereedschap aanwezig en vrijwillige reparatiedeskundigen op allerlei gebieden. Verder is er koffie en thee en liggen er boeken over repareren en klussen om in te bladeren.

d603a36ba47950a43c4cd900cf190e98.jpg

Waarom wordt de wereld beter van Repair Café’s?

In onze consumptiemaatschappij waren we bijna vergeten dat je iets niet meteen hoeft weg te gooien als het kapot is. Hoewel “duurzaam” een modewoord is, is er bijna niemand meer die nog sokken stopt, worden lekke fietsbanden vaak vervangen in plaats van geplakt en is de reparatie van een elektrisch apparaat al gauw duurder dan een nieuw exemplaar.

d4b6fba42ce9d34a19af1b92ccc427b8.jpg

Het maken van nieuwe producten kost grondstoffen en energie en er komt CO2 bij vrij. Repareren is dus milieubesparend.

De kennis en kunde van (vaak oudere) mensen over handwerk, lijkt nutteloos te zijn geworden. Door andermans spullen te (helpen) repareren kunnen mensen die aan de kant gezet waren, zich weer waardevol en nuttig voelen.

Mensen die ieder dubbeltje om moeten draaien kunnen kosten besparen door een reparatie in plaats van iets nieuws te moeten kopen.

En tenslotte heeft het Repair Café een sociale functie, want ook wie niets te repareren heeft, mag gewoon binnenlopen. Om te helpen of voor de gezelligheid.

279bbc9106763fa05a1cb7f24c462157_medium.

Stukje geschiedenis

Het eerste Repair Café werd gehouden op 18 oktober 2009 in Amsterdam-West, in het Fijnhout Theater. Martine Postma bedacht de opzet en het was meteen een succes. Mensen kwamen naar haar toe omdat ze ook op andere plaatsen zoiets wilden organiseren. De eerste bijeenkomsten waren leerzaam voor de organisatoren. Om teleurstellingen en onenigheid te voorkomen werd een aantal huisregels opgesteld. Bijvoorbeeld dat het aanbieden van voorwerpen ter reparatie voor eigen risico is, dat bezoekers zelf verantwoordelijk zijn voor het afvoeren van niet-repareerbare spullen en dat er bij grote drukte maximaal één voorwerp per persoon wordt gerepareerd.

Op 2 maart 2010 werd de Stichting Repair Café opgericht. Die stichting heeft een ANBI-status; dat wil zeggen dat donaties aftrekbaar zijn voor de belasting. Inmiddels zijn op meer dan 80 plaatsen regelmatig Repair Café’s.

3d28d8507a84b0f73f396814fc088f6b.jpg

Bezoek aan een Repair Café

Eén keer per maand is het in het Oude Burgeren Gasthuis in Nijmegen Repair Café. Vrijwilligers die handig zijn met naaimachines, schroevendraaiers, boormachines of wat je nog meer nodig kunt hebben, zitten hier klaar om bezoekers te helpen met hun kapotte spullen. Het idee is, dat mensen een beetje vergeten zijn dat wat stuk is, niet meteen weggegooid hoeft te worden. Repareren kan ook.  En dat hoeft nauwelijks iets te kosten.  

De man met de grasmaaier staat in de rij om zich te melden aan de ingang, maar eerst is er nog een mevrouw met een broek die ze graag ingekort wil hebben. Iedereen krijgt een nummertje. Rond een lange tafel wordt dan gewacht tot er plaats is bij de passende expert. Een vrouw die met een kapotte pop is binnengekomen, vertelt dat dit een echte schildpad-pop is. Vandaag is er geen poppendokter, maar straks komt er iemand die waarschijnlijk raad weet voor de losgeraakte benen. Bij de twee tafels met naaimachines is het druk. Een man bekijkt tevreden de reparatie aan zijn spijkerbroek. Hij stopt wat geld in het daartoe bestemde potje en maakt plaats voor de volgende klant. Aan een volgende tafel buigt een man zich over een broodrooster. Met enige moeite heeft hij het opengemaakt en nu probeert hij uit te vinden waarom de boterhammen niet omhoog komen als ze geroosterd zijn. “Ik heb er niet aan gedacht brood mee te nemen om hem straks uit te proberen”, zegt de vrouw die het rooster heeft meegenomen. Ze lacht vrolijk en kijkt geïnteresseerd mee met de reparateur. Dat is ook de bedoeling; de eigenaar van het kapotte voorwerp kijkt en denkt mee.

Bij een opengeschroefde platenspeler staan twee mannen ernstig het binnenwerk te bestuderen. Aan een naamplaatje met logo kun je zien wie van de twee bij het repaircafé hoort. “Ik durf zo’n ding zelf niet open te maken”, zegt de man zonder naamplaatje. “Maar ik wil hem graag even doorgesmeerd hebben, zodat ie in goede conditie blijft.” Even later loopt hij weg om een plaat te halen. Kunnen ze even proberen of het allemaal goed werkt. Verderop probeert iemand te doorgronden hoe het garen moet lopen in een oud model naaimachine. “Dit wieltje regelt de spanning”, vertelt de repair-man aan de eigenares. Ze kijkt aandachtig toe hoe hij de draad door een sleufje legt.

9d2de511db35d522e188d628352c92a4.jpg

Een half uur later:

het broodrooster ligt nog steeds open, maar het gesprek is geanimeerd. De oude naaimachine is inmiddels verdwenen. De grammofoon wordt teruggestopt in de tas van z’n tevreden eigenaar en de mevrouw met de te lange broek kijkt toe hoe de tweede broekspijp gespeld wordt. Iemand smeert broodjes voor alle vrijwilligers en een ander deelt koffie uit. Het is dat je ook zonder kapotte spullen gewoon binnen mag lopen, anders zou je als buurtbewoner hopen dat je broodrooster het begeeft. Kun je gezellig een middagje naar het Repair Café.

 

 

 

.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven artikel! :-) En natuurlijk een súper initiatief!