De kerstkaart

Door Heleen W gepubliceerd op Monday 28 January 19:26

De kerstkaart

De maand december is een maand die voor ons niet snel genoeg voorbij kan zijn… Deze periode van pais en vree waarin familiebanden krampachtig aangehaald worden, moet dringend officieel van de kalender geschrapt worden. Voor ons is dit namelijk dé maand waarin we onze dochter verloren en waarin we het liefst met rust gelaten willen worden. Voor ons geen kerstboom, kerstkransen, geschenken, familie of copieuze maaltijden, maar soberheid, somberheid en herdenken.

 

Ook deze jaarlijkse traditie onzes huizes, werd door onze monsterburen grondig verstoord, want op een ochtend vond ik zo’n ordinaire kerstkaart in de brievenbus. Dit kon alleen van de buren zijn, méér dan enkele bankafschriften krijgen we maandelijks niet toegestuurd. De tekst “Zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar” leek me wel uit te lachen in mijn gezicht. Daaronder stond nog één of andere banale wens en om het geheel nog meer op te leuken werd er afgetekend door vier mensen. Alsof die kinderen al kunnen schrijven… Ze zijn hoop en al 1 jaar. Waar houden mensen zich tegenwoordig toch mee bezig?

 

De kaart werd zeer duidelijk geschreven door dat satanische vrouwmens dat  iedereen zo sympathiek vindt. Kan haar man haar eigenlijk niet de baas en haar opvallende, valse vriendelijkheid niet temperen? Het wordt hoog tijd dat dat vrouwmens eens met haar beide voeten op de grond gezet wordt, want de pantoffelheld des huizes is te zwak om haar de baas te kunnen. Het wordt dringend tijd dat iemand daar ingrijpt in hun argeloze bestaan.

 

Diezelfde avond nog, trok mijn vrouw zich terug in onze aanbouw –de veranda waarin onze dochter vroeger elke dag zo schattig zat te spelen- om in haar kalligrafiepen te kruipen. Voor ons geen banale kerstkaarten met dito prenten en opschriften, maar een heuse kalligrafische kaart met een boodschap die aan de ribben blijft kleven. Het was jaren geleden dat mijn vrouw haar creatieve geest nog eens kon aanwenden, dus deze kaart moest wel goed en zaligmakend zijn, haar honger naar creativiteit zal dan wel voor een eindje gestild zijn mag ik hopen. Wij, op onze beurt, tekenden ook af met vier namen. Als zij hun éénjarige kinderen een eigenschap als schrijven kunnen toewijzen, dan kan onze dochter heus ook op de kaart.

 

Het werd een vermoeiende lange avond, omdat we normaalgezien om kwart voor tien gaan slapen, maar we wilden koste wat kost de bewuste kaart op de bus doen, zodat de buren morgen met een ander gemoed naar hun werk kunnen vertrekken . Zouden ze volgend jaar afzien van deze absurde  jaarlijkse gewoonte en hun onnozele wensen voor zichzelf houden?

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.