Twijfel aan mezelf:

Door Candice gepubliceerd op Sunday 19 January 13:53

De laatste tijd twijfel ik enorm aan mezelf. Waar ik voorheen altijd wel snel kon anticiperen op zaken die de gewone dag doorkruisten lukt me dat nu niet meer. Het alerte, de scherpte lijkt wel weg te zijn. Vrees dat ik mijn bedrijf aan het verkwanselen ben, of in ieder geval het zelfstandige ervan. Het zijn in ieder geval hele harde kwallen om mee te onderhandelen. En vechten voor waar ik voor sta ben ik gewend, maar de klasse om tegen dit geweld op te boksen ontbreekt en de daardoor bijkomende twijfels maakt me te kwetsbaar en dat merken die aasgieren heel goed en ze weten hoe ze er op in moeten springen.

Dan ook met die vriend, die op sterven ligt. Alles wat ik doe lijkt zo nutteloos te zijn. Hij gaat het niet redden en heeft zich daar allang bij neergelegd en ik ook, maar waarom raakt het mij dan zo? En waarom kunnen zijn 2 oervervelende, zeikerige kutdochters niet gewoon normaal doen. Overdreven janken als ze bij hun vader zijn en zodra ik ze daarna tref mij betichten van uit zijn op een deel van het testament. Heb ooit wel eens - een jaartje of 10 terug - iets, heel kort zoals gebruikelijk, met hem gehad maar verder zijn we gewoon altijd vrienden geweest en was ik ook behoorlijk goed met zijn vrouw bevriend, was ook op haar begrafenis 4 jaar geleden. Zij stierf overigens na een verkeersongeluk. En dat testament? Hij is niet rijk, ook niet arm en sta er wel in, maar dat hoeft van mij niet en wat ik ook krijg, ik schenk het toch weg.  Of het moet iets kleins en heel persoonlijk wezen. Maar het lijkt wel of dat ook, hem bijstaan .... aan me begint te ontglippen.

Ik wil zoveel doen en het komt niet van de grond. Wil iets moois opzetten, kan dat niet alleen bekostigen, want om het draaiende te houden heb ik dan medewerking van welke bank dan ook nodig. Maar zodra je woorden als non-profit, ook voor dak - en thuis lozen en voor de sociaal zwakkeren gebruikt ... laat horen en in opzet bedrijfsplan toont, verschijnen er dus wenkbrauw fronsende blikken, schuifelende handen en omlaag hangende mondhoeken. "Tsja mevrouw, maar wat gaat het dan opleveren? Dit lijkt op investeren in een kansloos project". Duhhhhh, het moet enkel kostendekkend zijn, niet winstgevend. Dit schiet dus ook niet op en daar baal ik ziekelijk van.

Twijfel aan alles. En ook aan mijn manier van leven. Weet dat ik hopeloos ongezond eet en leef, weet dat ik in een bepaald iets wel erg makkelijk ben en er ook op uit ben, weet dat ik rustiger aan moet doen met mijn lichaam. Maar het komt er niet van, omdat ik het 1e echt niet zomaar kan veranderen. Ik eet pertinent niets wat ik niet lust. Het 2e ... ehm, nou ja goed, daar zou ik wat serieuzer mee kunnen worden. Maar zal hoe dan ook afhankelijk blijven van kansen die zich voordoen. Het 3e, tsja ... dat is mijn lichaam en moet het er toch mee doen.

Twijfels over veel dingen en weet zelf niet hoe ze allemaal goed aan te pakken.

Lief vrouwtje groot willen wezen
alleen maar iets moois na streven
klein blijf je op je mooist en best
vergeet toch bij dezen
niet gewoon te willen leven
dat is wat uiteindelijk rest.

Reacties (35) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Siewerd schreef het zo mooi en goed dat ik hieraan weinig kan toevoegen.
Probeer niet alle problemen tegelijk op te lossen, maar één voor één aan te pakken.
Denk hierbij ook aan jezelf - een beetje egoïsme ga gerust!
Wil wel aan mezelf denken, maar first things first en dat is mijn bedrijf.
Maar je bedrijf is natuurlijk een deel van jouzelf, toch?
Hierboven is al heel veel goede raad geschreven. Ik kan er alleen mar aan toevoegen dat jij vooral je zelf moet blijven. Daarmee ben je al een heel eind gekomen ;-)
Hierboven is al heel veel goede raad geschreven. Ik kan er alleen mar aan toevoegen dat jij vooral je zelf moet blijven. Daarmee ben je al een heel eind gekomen ;-)
Ik denk dat jij Iemand heel hard nodig hebt en ik weet zeker dat Hij je graag wil helpen.
Daar twijfel ik dus ook nog ... over.
Kan aan bovenstaande bijna niets nieuws meer toevoegen, maar wees jezelf EN blijf je idealen na streven! Mooi verwoord en heb er bewondering voor dat je dit wil delen.
Moest het ff kwijt en hier kan het, thanks.
Er zijn al vele wijze woorden geschreven,Candice...Ik geef je alleen een Hug..
Kom **
Zeg ik nooit nee tegen. Hugggg x
Ik vind je openheid in dit artikel erg waardevol. Ook al omdat je zag als een sterke vrouw met een sterk gebekte mond die haar vrouwtje wel verstaat in een - toch ook wel nog dominerende - mannenwereld.
Dat je nu twijfelt komt wellicht ook door het feit dat je manier van leven vaak is ingedeeld in "vluggertjes" of in ieder geval een korte relatie. Dat is verder helemaal geen punt, maar je houdt op een bepaald moment de gedachte vast van: "is dit nou alles" Dat heeft iedereen wel eens, maar vaak is er dan ook een "sparringspartner" aanwezig. En zonder een dergelijke partner zul je dit ook helemaal zelf moeten doen en ook dat zou geen punt hoeven zijn als je daar nu ook wat teken aan hikt (zoals in dit artikel).
En hoewel ik je in eerste instantie niet zo ingeschat heb, denk ik dat jouw twijfel gerechtvaardigd is om hier op Plazilla neer te leggen, maar als ik jou zo lees denk ik dat jij behoefte hebt aan een vaste sparringspartner.
Dat weet je denk ik zelf ook wel, maar omdat je altijd in kleine sprongetjes hebt geleefd, is het voor jou op die manier ook sterk aanpassen (als je je al kunt aanpassen, waar ik - net zoals jou ook mijn twijfels over heb).
Toch zul je het zelf moeten doen, maar ik begrijp je twijfel erg goed maar weet gelijktijdig dat je ooit een keuze moet maken op welke voet je verder wil leven .... .
Leuker kunnen we het niet maken, maar ook niet eenvoudiger .... .
I know.
De spijker op zijn kop!
Dank je! :)
Weet ik, maar weet dus ook dat het onmogelijk zal zijn, sorry.